IV SA/Wr 849/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 listopada 2011 r. Z. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 7 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma (skargi z dnia 31 października 2011 r.) według właściwości. W skardze z dnia 31 października 2011 r. na uchwałę Rady Powiatu L. z dnia 30 września 2011 r., nr XII/56/11 skarżący wniósł m. in. o zawiadomienie organów ścigania o zdarzeniach o znamionach przestępczych, nakazania organom administracyjnym zwrotu gospodarstw, wyrównania skarżącemu poniesionych strat, nakazania przewodniczącemu Rady Powiatu L. dostarczenia skarżącemu stosownych protokołów. Skarżący wniósł aby Sąd ustosunkował się do jego wniosków zawartych piśmie z dnia 31 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest dopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt sprawy, złożona przez skarżącego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarga z dnia [...] na uchwałę Rady Powiatu L. nr XII/56/11 z dnia 30 września 2011 r., przekazana została przez ten organ według właściwości Radzie Powiatu L. w trybie art. 231 w związku z art. 229 pkt 1 kpa. Czynność ta zaskarżona została do tut. Sądu i jako taka podlega odrzuceniu, ponieważ w sprawach dotyczących trybu skargowego, w tym także przekazania skargi według właściwości, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII kpa nie są bowiem aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1271/04, LEX nr 191974). Jednocześnie wskazać należy, że z wyliczenia spraw podlegających rozpoznaniu przez ten Sąd wynika, że nie mieszczą się w nim sprawy zawiadamiania organów ścigania o zdarzeniach o znamionach przestępczych, nakazywania organom administracyjnym zwrotu gospodarstw, wyrównania poniesionych strat czy zasądzenia określonych kwot tytułem odszkodowania. Odnosząc się zaś do kwestii nakazania przewodniczącemu Rady Powiatu L. dostarczenia stosownych protokołów wskazać należy, że w pierwszym rzędzie osoba uprawniona winna zwrócić się o nie do tego organu, a gdy organ ten wykazuje bezczynność w tym względzie zwrócić się dopiero do Sądu ze skargą na niezałatwienie wniosku. Skarga zatem jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, co orzeczono na wstępie.