IV SA/Wr 853/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 853/11 w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie nieprzedłużenia okresu odbywania studiów doktoranckich postanawia : odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Rektora Uniwersytetu W. opisaną w osnowie niniejszego orzeczenia. W rozstrzygnięciu tym orzekł ponadto w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji, a także zasądził na rzecz skarżącej kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 19 marca 2013 r. skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku w zakresie orzeczenia o uchyleniu w całości decyzji Kierownika Studiów Doktoranckich z dnia [...] września 2011 r. nr [...], która to decyzja poprzedzała ostateczną decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] października 2011 r. nr [....]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W ocenie Sądu, wniosek skarżącej w przedmiocie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2013 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), strona może w ciągu 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu, a w sytuacji, gdy wyroku stronie nie doręcza się od dnia jego ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku. Wniosek o uzupełnienie wyroku składa się, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ww. ustawy winien był zamieścić z urzędu. Odnosząc się do wniosku skarżącej o uzupełnienie wyroku w zakresie orzeczenia uchylenia decyzji organu I instancji, należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę na decyzję administracyjną wnosi się do sądu po wyczerpaniu środków odwoławczych, które przysługiwały stronie w postępowaniu administracyjnym, za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Skargę taką wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie decyzji ostatecznej, zaś przedmiotem skargi może być tylko jeden akt. Natomiast w myśl art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zastosowanie w konkretnej sprawie przepisu art. 135 p.p.s.a. zależy wyłącznie od oceny sądu, tj. ustalenia przez sąd, czy w danej sprawie zachodzi potrzeba zastosowania tego przepisu. Wniosek zgłoszony w tej materii przez samą stronę nie jest dla sądu wiążący (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2008 r., sygn. akt II FSK 1726/07, publ. LEX nr 446989). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt II FSK 1003/06 (publ. LEX nr 280391), wskazał, że wprawdzie art. 135 p.p.s.a. nakłada na Sąd obowiązek stosowania przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów (w tym decyzji) wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, ale tylko w sytuacji, gdy jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Ocena, czy taka sytuacja zachodzi należy do sądu administracyjnego. Sąd jest zobowiązany wyjaśnić, dlaczego uchylił inne jeszcze – niż zaskarżony – akty administracyjne. Nie ma takiego obowiązku, gdy nie znalazł podstaw do zastosowania art. 135 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 157 § 1 w związku art. 160 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji