IV SA/Wr 935/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: , Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Kuczyński, Sędziowie sędzia NSA Lidia Serwiniowska – (spr.), sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków, Protokolant Paulina Szpakowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 lipca 2015 r. sprawy ze skargi G. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po zapoznaniu się z odwołaniem G. F. (dalej skarżąca) od wydanej z upoważnienia Prezydenta W. decyzji starszego Administratora Działu Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] ([...]) odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego na uzupełnienie opłat za lokal położony przy ul. [...] we W., na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył treść przepisu art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. oraz art. 44 § 1 k.p.a. Stwierdził, że w myśl zasady wyrażonej w art. 44 § 4 k.p.a. decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej z upływem 21 sierpnia 2014 r., zaś od 22 sierpnia 2014 r. rozpoczął bieg termin do złożenia odwołania. Skarżąca sporządziła odwołanie datując je na dzień 15 września 2014 r. W tym samym dniu zostało ono złożone w siedzibie organu I instancji. W niniejszej sprawie czternastodniowy termin kończył się w dniu 4 września 2014 r. Tym samym zarówno sporządzenie, jak i wniesienie odwołania w dniu 15 września 2014 r. nastąpiło już po upływie ustawowego terminu. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia w całości, zarzucając naruszenie art. 134, w zw. z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniosła, że przesyłka pocztowa zawierająca decyzję organu I instancji, została przedwcześnie odesłana z placówki pocztowej do siedziby organu I instancji. Skarżąca podała, że z powtórnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki pocztowej wynika, iż przesyłka ta mogła być odebrana do dnia 25 sierpnia 2014 r.. W tym dniu stawiła się we właściwym urzędzie pocztowym po odbiór przesyłki, lecz ta została już odesłana do nadawcy. Skarżąca uważa, że odwołanie wniesione przez nią w dniu 15 września 2014 r. należy uznać za wniesione w terminie. Do skargi skarżąca dołączyła kserokopię dokumentu wystawionego w dniu 18 sierpnia 2014 r. zatytułowanego "Zawiadomienie powtórne". Zgodnie z treścią dokumentu, powyższą przesyłkę poleconą adresowaną do skarżącej pozostawiono w dniu 7 sierpnia 2014 r. w placówce pocztowej. Przesyłkę tę można było odebrać w placówce do dnia 25 sierpnia 2014 r. Ponadto skarżąca załączyła kopię notatki opatrzonej pieczęcią placówki pocztowej, zgodnie z którą przesyłka została zwrócona nadawcy w dniu 22 sierpnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] ([...]) wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) uwzględniając skargę w całości, uchyliło w całości postanowienie własne z dnia [...] ([...]). Organ odwoławczy stwierdził, że okoliczności podniesione w skardze, nie były mu znane w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. Dokonanie powtórnego awizowania przesyłki pocztowej zawierającej decyzję organu I instancji z dnia [...] zostało dokonane z naruszeniem przepisu art. 44 § 3 k.p.a. w tym stanie rzeczy za nieprawidłowe uznać należało ustalenia zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...], iż bieg terminu do złożenia przez skarżącego odwołania rozpoczął się w dniu 22 sierpnia 2014 r. zaś zakończył w dniu 4 września 2014 r. a tym samym, iż odwołanie złożone w dniu 15 września 2014 r. zostało wniesione po upływie ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględniono skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z treścią art. 16 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, jeżeli w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja utraci byt prawny w postępowaniu nadzwyczajnym (np.: w wyniku stwierdzenia nieważności) lub organ skorzysta z uprawnień autokontrolnych wynikających z art. 54 § 3 tej ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05 lex nr 1888791). W rozpatrywanej sprawie organ postanowieniem z dnia [...] uwzględnił w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. w zakresie swojej właściwości skargę skarżącej w całości i uchylił postanowienie własne z dnia [...] ([...]). W konsekwencji postanowienie, które było przedmiotem skargi zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Oznacza to tym samym, że brak jest podstaw do dalszego postępowania sądowego, a tym samym uzasadnionym jest umorzenie tego postępowania, jako bezprzedmiotowego. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.