IV SA/Wr 99/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na zarządzenie Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2004 nr [...] w sprawie ustalenia stawki czynszu najmu powierzchni użytkowej lokali stanowiących własność Gminy Wrocław oraz wprowadzenia podziału Gminy Wrocław na dwie strefy postanawia : odrzucić skargę. W dniu 23 czerwca 2004 r. Prezydent W. wydał Zarządzenie nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawki czynszu za najem lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy W. oraz wprowadzenia podziału Gminy W. na dwie strefy. W dniu 18 października 2004 r. M. Ł. złożyła w Urzędzie Miejskim W. pismo, które nazwała "odwołanie (...) od zarządzenia nr [...] w sprawie ustalenia wysokości czynszu za najem". W skardze złożonej w 19 maja 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o bezstronne rozpatrzenie zarządzenia Gminy W. w przedmiocie ustalenia wysokości stawki czynszu za najem lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy W. wyrażając swoje niezadowolenie i powtarzając argumenty zawarte w piśmie które nazwała "odwołaniem". W odpowiedzi na skargę Prezydent Wrocław wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie 60 dniowego terminu określonego w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Art. 53 § 2 p.p.s.a. określa dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy dotyczy sytuacji, gdy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie - wynosi on 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Drugi dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia. Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, o ile jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga. Zauważyć należy, że udzieleniem odpowiedzi na wezwanie, o którym mowa w powyższym przepisie jest nie udzielenie jakiekolwiek odpowiedzi na wezwanie, lecz udzielenie odpowiedzi merytorycznej, z której wynika, czy organ uwzględnił wezwanie, czy też że go nie uwzględnił. W dniu 18 października 2004 r. M. Ł., złożyła w Urzędzie Miejskim W. pismo, które nazwała "odwołanie (...) od zarządzenia nr [...] w sprawie ustalenia wysokości czynszu za najem", a z którego treści wynikało, że jest to wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem Sądu, nie jest udzieleniem odpowiedzi na wezwanie, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., korespondencja prowadzona przez skarżącą z Urzędem Miejskim, w tym pismo organu z dnia 30 listopada 2004 r. wyjaśniające sposób naliczania wysokość czynszów oraz informujące o możliwości ubiegania się o pomoc w postaci dodatków mieszkaniowych lub dofinansowania do opłat mieszkaniowych, a także inne pisma organu znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy (z dnia 31 maja 2005 r., 24 marca 2005 r. oraz 31 stycznia 2005 r.). Skarżąca wniosła skargę w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w rozumieniu art. 53 § 2 p.p.s.a. Skoro więc, wezwanie do usunięcia naruszenia organ otrzymał w dniu 18 października 2004 r., i nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., to skargę należało - zgodnie z treścią przywołanego przepisu - wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia, czyli od dnia 19 października 2004 r. do jego upływu tj. 17 grudnia 2004 r. Natomiast skarżąca wniosła skargę w dniu 19 maja 2005 r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.