IV SAB/Wr 1/11

WyrokWSA we Wrocławiu2011-03-02

Skład orzekający: Jolanta Sikorska, Mirosława Rozbicka – Ostrowska, Małgorzata Masternak - Kubiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w sprawie wszczęcia postępowania o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego jest zasadna, gdy organ wskazał braki formalne wniosku i prowadził postępowanie administracyjne?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że brak jest bezczynności organu, gdyż organ dokonał analizy formalnej wniosku, wskazał braki i wyznaczył termin ich uzupełnienia, a także prowadził postępowanie administracyjne w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego. Skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy organ nie podejmuje wymaganych czynności w ustawowym terminie.
Stan faktyczny
R. B. złożył w 2007 r. wniosek do Starosty K. o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego w sprawie nadania stopnia nauczyciela mianowanego. Organ wskazał braki formalne wniosku i zobowiązał do ich uzupełnienia. W toku postępowania wydano decyzje odmowne i uchylające, zawieszano i wznawiano postępowanie, a także stwierdzano nieważność decyzji dotyczących wcześniejszego nadania stopnia nauczyciela kontraktowego. W 2010 r. R. B. złożył skargę na bezczynność Starosty w sprawie wszczęcia postępowania egzaminacyjnego na kolejny stopień awansu zawodowego.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę na bezczynność Starosty K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska Sędzia WSA Małgorzata Masternak - Kubiak (spr.) Protokolant Katarzyna Leśniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 marca 2011 r. sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Starosty K. w sprawie załatwienia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. oddala skargę. Pismem z dnia 28 czerwca 2007 r. R. B., zwrócił się do Starosty Powiatu K. o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego w sprawie nadania stopnia nauczyciela mianowanego. W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 9 lipca 2007 r. znak: [...] Dyrektor Wydziału Oświaty w Starostwie Powiatowym w K. poinformował wnioskującego o stwierdzeniu braku dokumentu potwierdzającego kwalifikacje pedagogiczne, braku dokumentu potwierdzającego kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela informatyki i technologii informacyjnej, braku uzasadnienia do aktu nadania awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, braku imiennej pieczątki dyrektora szkoły przy zatwierdzeniu planu zawodowego oraz aneksu do tego planu. W piśmie tym zobowiązano wnioskującego do uzupełnienia wniosku w celu wszczęcia postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2007 r. Starosta K. odmówił R. B. nadania stopnia nauczyciela mianowanego z powodu braku kwalifikacji zawodowych. D. Kurator Oświaty decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. uchylił decyzję Starosty K. z dnia [...] października 2007 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. Starosta K. zawiesił postępowanie w sprawie nadania stopnia nauczyciela mianowanego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania dotyczącego ustalenia zatrudnienia wnioskującego w Zespole Szkół Ogólnokształcących w K. Z. toczącego się przed Sądem Pracy. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Starosta K. podjął zawieszone postępowanie w sprawie nadania R. B. stopnia nauczyciela mianowanego. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Starosta K. umorzył postępowanie w sprawie nadania stopnia nauczyciela mianowanego R. B. z powodu rozwiązania umowy o pracę wnioskującego, a tym samym bezprzedmiotowości postępowania. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Starosta K. stwierdził nieważność decyzji nr [...] Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w K. Z. w sprawie nadania stopnia nauczyciela kontraktowego R. B. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. D. Kurator Oświaty uchylił decyzję Starosty K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. w sprawie umorzenia postępowania w sprawie nadania stopnia nauczyciela mianowanego. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. D. Kurator Oświaty uchylił decyzję Starosty K. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu stopnia nauczyciela kontraktowego R. B. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. Starosta K. przedłużył termin zakończenia postępowania w sprawie uzyskania stopnia awansu zawodowego. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Starosta K. stwierdził nieważność decyzji nr [...] Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w K. Z. w sprawie nadania stopnia nauczyciela kontraktowego R. B.. Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. D. Kurator Oświaty uchylił decyzję Starosty K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu stopnia nauczyciela kontraktowego R. B. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Starosta K. stwierdził nieważność decyzji nr [...] Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w K. Z. w sprawie nadania stopnia nauczyciela kontraktowego R. Brodziakowi. W dniu 20 sierpnia 2010 r. R. B. złożył do WSA we Wrocławiu za pośrednictwem Starosty K. skargę na bezczynność organu dotyczącą wszczęcia postępowania egzaminacyjnego na kolejny stopień awansu zawodowego. W odpowiedzi na skargę burmistrz Starosta K. wniósł o jej oddalenie. Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. D. Kurator Oświaty uchylił decyzję Starosty K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu stopnia nauczyciela kontraktowego R. B. i orzekł, że nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w K. Z. nr [...] w sprawie nadania stopnia nauczyciela kontraktowego R. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 184 Konstytucji RP z 1997 r. oraz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4. Dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje zatem wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dotyczy to zatem sytuacji gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i w przypadku, gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji, jeżeli oczywiście w odniesieniu do danej decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że występują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na bezczynność Starosty Powiatu Kłodzkiego w sprawie załatwienia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Rozpoznając niniejszą sprawę podkreślić trzeba, że z przepisów rozdziału 3 i 3a ustawy z dnia 26 stycznia1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.), zwanej dalej ustawą Karta Nauczyciela, regulujących tryb nadawania stopni awansu zawodowego nauczycieli wynika, że postępowanie to ma cechy dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej o nadaniu stopnia awansu zawodowego lub odmowie nadania takiego stopnia (art. 9b ust. 4 i 6 ustawy Karta Nauczyciela). Stopień awansu zawodowego nauczyciela jest rodzajem certyfikatu zawodowego i obejmuje odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz - w przypadku nauczyciela mianowanego - uzyskaniem akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie (art. 9b ust. 1 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela). Nauczycielom, którzy złożą wnioski o podjęcie odpowiednio postępowania kwalifikacyjnego lub egzaminacyjnego do dnia 30 czerwca danego roku, właściwy organ sprawujący nadzór pedagogiczny, wyda decyzję o nadaniu lub o odmowie nadania stopnia awansu zawodowego w terminie do dnia 31 sierpnia danego roku (art. 9 b ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela). W przypadku, gdy nauczyciel nie spełnia warunków do nadania mu kolejnego stopnia awansu (określonych w art. 9b ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela) w postaci nie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych, braku odbycia stażu, zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela i nie uzyskania akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela oraz przeprowadzonej rozmowie właściwy organ odmawia nauczycielowi, w drodze decyzji administracyjnej nadania stopnia awansu zawodowego. Takim organem jest, w przypadku nadania nauczycielowi kontraktowemu stopnia nauczyciela mianowanego, organ prowadzący szkołę (art. 9b ust. 4 ustawy Karta Nauczyciela), czyli w przypadku skarżącego Starosta K.. Jeżeli nauczyciel spełnia powyższe ustawowe wymagania uzasadniające ubieganie się o wyższy stopień awansu zawodowego, to warunkiem jego przyznania jest jedynie jego wniosek skierowany do właściwego organu. W przedmiotowej sprawie nie można było uznać, że organ w jakikolwiek sposób pozostał bezczynny wobec wniosku strony skarżącej. Skład orzekający w pełni podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 16 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 2194/04, LEX nr 202359, w którym uznał, że "na organie nadającym stopień awansu zawodowego spoczywa obowiązek analizy formalnej wniosku i dokumentacji oraz szczegółowego wskazania stronie, która wniosła o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego, stwierdzonych braków i wyznaczenia terminu ich uzupełnienia. Obowiązkowi temu nie odpowiada jednak, co wymaga szczególnego podkreślenia, uprawnienie do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Postępowanie kwalifikacyjne, mające swój początek w analizie formalnej wniosku i dokumentacji, jest tylko jednym z etapów postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem przez właściwy organ administracji publicznej decyzji o nadaniu lub odmowie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela. Na tym etapie postępowania kwalifikacyjnego, wszczętego w wyniku wniosku nauczyciela, organ nadający stopień awansu zawodowego nie jest uprawniony do wydania jakiegokolwiek orzeczenia kończącego postępowanie w trybie administracyjnym". Na brak bezczynności wskazuje szereg decyzji związanych z ustaleniem, czy skarżący posiada status nauczyciela kontraktowego uprawniającego go do ubiegania się o status nauczyciela mianowanego. Niewątpliwie stanowi to przejaw aktywności organu wobec żądania skarżącego. W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione okoliczności, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło