IV SAB/Wr 100/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 19 listopada 2014 r. o wypłatę zaległych zasiłków z pomocy społecznej za 2 lata wstecz, tj. od sierpnia 2012 r. do listopada 2014 r. postanawia: odrzucić skargę. Skargą z dnia 29 listopada 2014 r. K. S. (skarżąca) zakwestionowała bezczynność MOPS polegającą na niewydaniu jej "kilku decyzji za grudzień 2013; na wniosek z 19.11.2014 decyzji od sierpnia 2012 do list. 2014 r.". Pismem z dnia 27 lutego 2015 r. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania skargi przez wskazanie w stosunku do każdego z dziewięciu punktów: (...) w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu, należy wskazać organ, który pozostaje bezczynny oraz sprawę, której bezczynność dotyczy przez wskazanie wniosku, który miał wszcząć postępowanie administracyjne, daty jego sporządzenia, daty wniesienia do organu, przedmiotu, którego ów wniosek dotyczy, a także, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność organu we wskazanym przedmiocie skarżąca wyczerpała środki odwoławcze służące w postępowaniu administracyjnym w związku z bezczynnością organu, należy wskazać konkretne pismo stanowiące zażalenie na bezczynność organu w konkretnej sprawie. Odpowiedzi należało udzielić w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 29 listopada 2014 r.: "Skarga na bezczynność i zwłokę MOPS-u" bez rozpoznania (art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wezwanie to skarżąca otrzymała w dniu 6 marca 2015 r. i do dnia podjęcia niniejszego postanowienia nałożonego nim obowiązku nie wykonała. W odpowiedzi na skargę z dnia 25 marca 2015 r. organ poinformował, że w dniu 28 listopada 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie i wypłatę zaległych zasiłków za 2 lata wstecz od sierpnia 2012 r. do listopada 2014 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącą o wskazanie, jakimi wnioskami, kiedy złożonymi Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej nie wydał "kilku decyzji za grudzień 2013 r." Odpowiedzi należało udzielić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi we wskazanym zakresie. Wezwanie to skarżąca otrzymała w dniu 24 kwietnia 2015 r. i do dnia podjęcia niniejszego postanowienia nałożonego nim obowiązku nie wykonała. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarżąca w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania do uzupełnienia braków skargi nie uczyniła zadość wezwaniu, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. W związku z tym należało orzec jak w sentencji postanowienia.