IV SAB/Wr 1015/24
PostanowienieWSA we Wrocławiu2024-11-29
Skład orzekający: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnictwo udzielone do reprezentowania strony w postępowaniu o wydanie zaświadczenia jest wystarczające do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli pełnomocnik nie przedstawił dokumentu potwierdzającego jego umocowanie do reprezentowania strony w danej sprawie. Pełnomocnictwo udzielone do reprezentowania w postępowaniu o wydanie zaświadczenia nie jest wystarczające do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.Stan faktyczny
Skarżący O. Y. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do skargi dołączono pełnomocnictwo, które zdaniem sądu nie uprawniało do reprezentacji w tej konkretnej sprawie. Sąd wezwał pełnomocniczkę do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie właściwego pełnomocnictwa. Pełnomocniczka przedłożyła ten sam dokument, co skutkowało odrzuceniem skargi.Rozstrzygnięcie
I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi O. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
O. Y. (dalej skarżący), reprezentowany przez pełnomocniczkę, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego "w sprawie z wniosku o wydanie zaświadczenia".
Pismem z 20 XI 2024 r. wezwano pełnomocniczkę do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu uprawniającego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano, że dołączone do akt sprawy pełnomocnictwo wspomnianego wymogu nie spełnia.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocniczka dołączyła do akt sądowych uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa pierwotnie złożonego do akt sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "ppsa", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z kolei stosownie do art. 46 § 3 ppsa, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Natomiast w myśl art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie zaś do art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Wedle art. 58 § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocniczka skarżącego przy skardze, jak również odpowiadając na wezwanie sądowe, przedłożyła do akt sprawy ten sam dokument pełnomocnictwa, z którego jednoznacznie wynika, że obejmuje ono upoważnienie do działania w zakresie skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania w sprawie wydania zaświadczenia. Dotyczy zatem postępowania organu w sprawie z wniosku o wydanie zaświadczenia, a więc postępowania regulowanego przepisami działu VII kpa. Pełnomocnictwo nie udziela natomiast umocowania do wniesienia skargi w przedmiocie bezczynności lub przewlekłości w rozpoznaniu wniosku o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (postępowanie z działu II kpa).
Skoro pełnomocniczka, mimo stosownego wezwania, nie przedstawiła dokumentu, z którego wynikałoby, że jest umocowana do reprezentowania strony w sprawie, to wystąpiły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (v. postanowienie NSA z 29 V 2012 r., I FSK 531/12 – publ. CBOSA).
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło