IV SAB/Wr 104/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: O. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 20 grudnia 2024 r. O. Y. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego "w sprawie z wniosku o wydanie zaświadczenia". Skarżącego wezwano o uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 31 stycznia 2025 r. Pismem z 5 lutego 2025 r. (data wpływu do Sądu) skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, nie uiszczając wspomnianego wpisu. Następnie pismem z 12 marca 2025 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków skargi, poprzez dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu uprawniającego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę oraz ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia do organu, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 18 marca 2025 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik dołączył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa pierwotnie złożonego do akt sprawy oraz ponaglenie z dowodem nadania w placówce pocztowej. Dodatkowo podniósł, że pismem z 5 lutego 2025 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl natomiast art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Wedle art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego przy skardze, jak również odpowiadając na wezwanie sądowe, przedłożył do akt sprawy ten sam dokument pełnomocnictwa, z którego jednoznacznie wynika, że obejmuje ono upoważnienie do działania w zakresie skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania w sprawie wydania zaświadczenia. Dotyczy zatem postępowania organu w sprawie z wniosku o wydanie zaświadczenia, a więc postępowania regulowanego przepisami działu VII k.p.a. Pełnomocnictwo nie udziela natomiast umocowania do wniesienia skargi w przedmiocie bezczynności lub przewlekłości w rozpoznaniu wniosku o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (postępowanie z działu II k.p.a.). Skoro pełnomocnik, mimo stosownego wezwania, nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że jest umocowany do reprezentowania strony w sprawie, to wystąpiły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (v. postanowienie NSA z 29 maja 2012 r., I FSK 531/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak umocowania do działania w imieniu strony skarżącej wpływa na skuteczność złożonego w sprawie oświadczenia o cofnięciu skargi pismem z 5 lutego 2025 r. (data wpływu do Sądu). W tym stanie rzeczy, skoro skarżący nie wykonał wezwań o usunięcie braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa oraz uiszczenie wymaganego wpisu od skargi - art. 230 § 11 i § 2 p.p.s.a. - to skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.