IV SAB/Wr 106/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Dyrektora [...] Szpitala [...] we W. w przedmiocie wydania dokumentacji medycznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 marca 2016 r. Z. W. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ze skargą na bezczynność Dyrektora [...] Szpitala [...] we W. w przedmiocie wydania dokumentacji medycznej zmarłego męża – M. W. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wnioskiem z dnia 12 września 2014 r. strona wystąpiła o wydanie dokumentacji medycznej męża z Kliniki przy ul. [...] we W. Jednakże w związku z brakiem udzielonego upoważnienia do otrzymania danych medycznych, skarżąca została poinformowana pismem z dnia 16 września 2014 r., nr [...] o braku podstaw prawnych do realizacji jej żądania. Nie dostarczyła również upoważnienia ze szpitala przy ul. [...] we W. Pismem z dnia 28 lipca 2016 r. skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Udzielając odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca podała, że nie dysponuje kopiami pism, z którymi występowała do różnych instytucji. Przedłożyła natomiast stanowiska, jakie otrzymała z Sądu Rejonowego [...] we W. oraz z [...] Szpitala [...] we W. (odmowa udostępnienia dokumentacji medycznej z dnia 25 maja 2016 r.). Dodała również, że w przedmiotowej sprawie zwracała się także do Izby Lekarskiej we W., zaś o dostęp do dokumentów ubiega się bezskutecznie od kilku lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (§ 3 zd. 1). Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należało podkreślić, że udostępnienie dokumentacji medycznej osobie uprawnionej realizowane jest na podstawie ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 186). Przepisy powołanej ustawy nie przewidują jednakże obowiązku wydania w tym przedmiocie decyzji bądź postanowienia. Udostępnienie danych medycznych następuje więc w postaci czynności materialno – technicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SAB/Po 27/15, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W takiej zaś sytuacji, przed wniesieniem skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia dokumentacji medycznej, strona zobowiązana jest do wyczerpania przysługujących jej środków zaskarżenia, a w przypadku ich braku – jak ma to miejsce w przedmiotowym postępowaniu – do skorzystania z wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z przedłożonych dokumentów, a także z treści pism skarżącej nie wynika, aby przed wniesieniem niniejszej skargi skierowała ona w stosunku do organu wezwanie, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Strona wskazała co prawda, że występowała do wielu podmiotów, w tym także do [...] Szpitala [...] we W., lecz jej wnioski stanowiły jedynie kolejne żądania udostępnienia dokumentacji medycznej. Nie zmierzały natomiast do usunięcia zarzucanej w niniejszej sprawie bezczynności. Mając zatem na uwadze powyższą okoliczność, skargę – jako niedopuszczalną – należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.