IV SAB/Wr 113/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Państwowego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. stwierdzić, że bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. w rozpoznaniu wniosku strony skarżącej z dnia 9 maja 2014 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. odstąpić od orzeczenia o wymierzeniu Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu we W. grzywny; IV. zasądzić od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi [...] (skarżący) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący w dniu 9 maja 2014 r. złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej w postaci "treści dokumentów z kontroli sanitarnej, przeprowadzonej przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną we W. od 2011 roku w Restauracji [...]." W odpowiedzi na skargę organ zobowiązany wyjaśnił, że kierując się terminem ogólnym wynikającym z Kodeksu postępowania administracyjnego, udostępnił stronie całość dokumentacji w sprawie, przesyłając kserokopie żądanych dokumentów przy piśmie z dnia 5 czerwca 2014 r. W piśmie z dnia 25 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że po złożeniu skargi organ zobowiązany doręczył żądaną informację publiczną, jednak uczynił to po terminie wobec czego wniósł: 1) o uznanie, że na dzień wniesienia skargi do Sądu, organ pozostawał w bezczynności, 2) zasądzenia od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, 3) umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tj. jeżeli w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285). Przedmiot postępowania sądowego w sprawie stanowiła skarga na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, który wykonuje zadania publiczne w udostępnieniu informacji publicznej. Mając na uwadze przedmiot wniesionej skargi wskazać należy, iż dostęp do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 ze zm.), dalej: ustawa. Z bezczynnością podmiotu w udostępnieniu informacji publicznej mamy do czynienia natomiast wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji organ, nie podejmuje w terminie - wskazanym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno - technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania stwierdzić należy, że organ, po wpłynięciu skargi, udzielił stronie skarżącej informacji objętej wnioskiem z dnia 9 maja 2014 r., a zatem dokonał stosownej czynności, co potwierdził pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 25 lipca 2014 r. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi – po myśli art. 149 § 1 p.p.s.a., a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – publ. ONSAiWSA z 2009 nr 4, poz.63). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie i wydanie wyroku w przedmiocie bezczynności organu w udzieleniu informacji publicznej z przyczyn wskazanych powyżej stało się zbędne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 p.p.s.a. Organ udzielił bowiem skarżącemu informacji publicznej dopiero po wniesieniu skargi do Sądu. Jednocześnie Sąd nie stwierdził by bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albowiem opóźnienie w udzieleniu informacji nie było znaczne, stąd też Sąd nie wymierzył stosownej grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).