IV SAB/Wr 116/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. B. na bezczynność Rektora Uniwersytetu W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosków o wypłatę stypendium doktoranckiego postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku. Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 października 2011 r., sygn. akt IV SO/Wr 22/11 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu, przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Pełnomocnikiem skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła adwokata P. M. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosków o wypłatę stypendium doktoranckiego. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SAB/Wr 116/11 i oddalona wyrokiem Sądu z dnia 24 kwietnia 2012 r. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W dniu 13 czerwca 2012 r. skarżący wniósł kolejny wniosek o ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu wskazał, iż po wydaniu wyroku pełnomocnik odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej, "mimo że w jego opinii wyrok jest tylko częściowo zgodny z prawem i mało precyzyjny". Z kolei, zdaniem skarżącego adwokat K. U. ma w tym względzie odmienne zdanie, a w związku z przymusem adwokackim, wyznaczenie pełnomocnika w jego osobie nie ograniczy jego prawa do sądu. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte powyższym wnioskiem. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw, w którym podniósł, że ograniczane jest jego prawo do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ, jak wynika z akt sprawy, sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego został wniesiony w ustawowym terminie Sąd jest zobligowany do dokonania oceny sprawy w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Przepis art. 243 § 1 p.p.s.a. stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 10 października 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie wniosku. Przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie zostało w toku postępowania cofnięte. Wydanym w niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił złożoną przez A.B. skargę. Wyznaczony dla skarżącego z urzędu pełnomocnik uczestniczył w rozprawie, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. W związku z brzmieniem art. 243 § 2 p.p.s.a., na obecnym etapie postępowania, skarżący nadal reprezentowany jest przez wyznaczonego w sprawie pełnomocnika z urzędu. Przy czym, złożenie kolejnego wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w tym zakresie nie uchyla skutków prawomocności rozstrzygnięcia referendarza sądowego z dnia 10 października 2011 r. Skoro skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, ponowny wniosek złożony w tym względzie jest bezprzedmiotowy. Zważyć należy, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił jej oczekiwań, tj. nie doprowadził do pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sprawy. Niezadowolenie strony z działań pełnomocnika z urzędu nie może stanowić podstawy do zmiany postanowienia w przedmiocie jego ustanowienia przez referendarza sądowego bądź Sąd. Nie pozbawia też strony możliwości obrony jej praw. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych, np. udział i reprezentowanie skarżącego na rozprawie, stanowi wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Sposób reprezentacji i współpracy pełnomocnika ze skarżącym nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2, orzekł jak w sentencji postanowienia.