IV SAB/Wr 129/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie : Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków (spr.) Protokolant : Katarzyna Leśniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści dotyczące punktu d skargi . oddala skargę. Pismem z dnia 3 kwietnia 2012 r. R. L. wniósł skargę na bezczynność organu administracyjnego - Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Skarga brzmiała: ,,Działając o delegację ustawową zawartą w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (...) wnoszę o: 1) do Wysokiego Sądu, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o zajęcie stanowiska w sprawie bezczynności organu administracji publicznej, Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Pana nadinsp. D. B., który uchylił się wydaniu zaświadczenia, z wnioskiem przytoczonych, strony osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia o podstawie wymiaru: a) ... b) ... c) ... d) wnosiłem do komórki kadrowej organu Policji: o wydanie zaświadczenia z urzędu - o podstawie emerytury. Podanie (wniosek z 8.01.2012 r., 24.01.2012 r., 13.02.2012 r. - o zmianie grupy inwalidzkiej na podstawie WKL: 17.12.2011 r., 13.03.2012 r., wezwałem Pana Komendanta Wojewódzkiego, 27 stycznia 2012 r., o wydanie zaświadczenia (wezwałem Pana Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji, Pana nadinsp. D. B. o wydanie zaświadczeń w związku z zmianą grupy inwalidzkiej policyjnej na podstawie rozporządzenia MSWiA z 18 października 2004 roku, oraz zm. 2009-11-11 (Dz. U. z 2004 nr 239 poz. 2404 ze zm z 2009.178.1379 § 6, 13, 14,15". W punkcie ,,a" skargi a także w dalszych punktach zainteresowany podniósł, że nie zostały wydane zaświadczenia wnioskowane w innych sprawach, opisane w poszczególnych punktach skargi. Tutejszy Sąd w wyroku z dnia 17 grudnia 2012 r. w sprawie IV SAB/Wr 57/12 rozpoznał skargę w zakresie punktu ,,a"; skarga w zakresie punktu ,,b" i ,,c" jest przedmiotem oceny Sądu. W niniejszym postępowaniu Sąd rozpoznaje skargę w zakresie punktu ,,d". Uzasadniając skargę wnioskodawca odwołał się do żądania zawartego w petitum pisma z dnia 3 kwietnia 2012 r. (skargi). Ponadto dołączył do akt korespondencję z organem, w tym pismo z dnia 27 stycznia 2012 r. kierowane do Komendanta Głównego Policji w W., które według skarżącego stanowiło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w sprawie wydania zaświadczenia w przedmiocie obliczenia emerytury. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Podał, że ze wskazanych w skardze pism wynika, że dotyczyły one zmiany grupy inwalidzkiej na podstawie orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej, sprawy te nie należą do właściwości organu, którym jest Komendant Wojewódzki Policji. Właściwy do ich rozpoznania jest Zakład Emerytalno – Rentowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, postępowanie w tych sprawach, które są przedmiotem skargi, należy do wyłącznej właściwości tego organu i Komendant Wojewódzki Policji we W. nie bierze udziału w tym postępowaniu. Postępowanie związane z przyznaniem tych świadczeń oraz ich podwyższeniem nie ma charakteru sprawy uregulowanej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, lecz toczy się w odrębnym trybie uregulowanym ustawą z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym Policji ... z odrębnym trybem zaskarżenia według kodeksu postępowania cywilnego – w trybie uregulowanym w art. 459 - 47716. Wskazał, że skarżący w treści skargi określa siebie jako ,,ubezpieczony" czyli używa pojęcia użytego w k.p.c., na określenie strony w postępowaniu z zakresu ubezpieczeń społecznych, a nadto w swoich pismach do KWP posługuje się numerem przyznanych mu świadczeń z grupy emertytalnej. Skoro Komendant Wojewódzki Policji we W. nie był zobowiązany, wobec braku właściwości rzeczowej do załatwienia tych pism, nie mógł również dopuścić się bezczynności w załatwieniu tych spraw. Niemniej jednak Komendant Wojewódzki Policji we W. przesyłał pisma będące przedmiotem skargi do właściwego rzeczowo i miejscowo Zakładu Emerytalno – Rentowego MSWiA we W. Do odpowiedzi na skargę załączył pisma, przy których przekazano do ZER MSWiA pisma skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę materialnoprawną złożonego wniosku stanowi art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 stycznia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1240 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Pierwszy z powołanych przepisów daje sądowi administracyjnemu legitymację do rozpoznania skarg na bezczynność organów w załatwieniu spraw określonych w pkt 1-4, drugi, uprawnienia w przypadku stwierdzenia bezczynności. Istotą zatem sprawy jest, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności, czy bezczynność taka miała miejsce w dacie zgłoszenia wniosku, czyli w dniu 6 kwietnia 2012 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym). Analiza akt pod wskazanym wyżej kątem daje podstawę do uznania, że nie ma podstaw do stwierdzenia, że organ jest bezczynny. Bezczynność ma miejsce w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie, a takich działań nie podjął (wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1983 r. SA Wr 6/83 z dnia 20 lipca 1999 r., I SAB/ 60/99/OSP 2000 Nr 6, poz. 87). Termin do podjęcia określonej czynności określa art. 35 i 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1271 ze zm.) - dalej k.p.a. W myśl art. 35 k.p.a. organy są obowiązane załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1 i 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Na niezałatwienie sprawy w terminach określonych w powołanych przepisach stronie służy zażalenie do organu wyższej instancji (art. 37 k.p.a.). Wniesienie zażalenie jest warunkiem niezbędnym do złożenia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Badając zasadność skargi i spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z powołanych wyżej przepisów należy przede wszystkim przywołać treść niespełnionego według skarżącego żądania i przedstawić podjęte w sprawie przez obie strony postępowania czynności. W skardze z dnia 3 kwietnia 2012 r. na bezczynność organu - Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. – R. L. zarzucił organowi bezczynność w sprawach określonych w czterech punktach ,,a", ,,b", ,,c", ,,d". Skardze tej Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nadał numer SAB/Wr 57/12. Rozpoznając powyższą skargę postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 r. (na rozprawie, do protokołu) Sąd wyłączył do odrębnego rozpoznania żądania określone w punktach ,,b", ,,c", ,,d". Przedmiotem rozpoznania w wymienionej wyżej sprawie było żądanie określone w pkt ,,a". W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest punkt ,,d" skargi. Z powołanego punktu ,,d" wynika, że jego przedmiotem jest bezczynność organu w sprawie wydania zaświadczenia ,,o podwyższenie emerytury" – w związku z pismami wnioskodawcy z dnia 8.01.2012 r., 24.01.2012 r., 13.02.2012 r. i ,,o zmianie grupy inwalidzkiej", na podstawie orzeczeń WKL, z dnia 17.12.2011 r., 13.03.2012 r. Pismo z dnia 24 stycznia 2012 r. dotyczy czterech żądań; w pkt 1 – wydania zaświadczeń o podstawie wymiaru uposażenia w związku z wnioskami z dnia 15, 16, 17 listopada 2012 r., według stanu na 1 stycznia 2006, 1 stycznia 2008, 1 stycznia 2009, 1 stycznia 2010, 1 stycznia 2011; w pkt 2 – wydania zaświadczeń ,,o podstawie wymiaru, wniosek oparty o w załączeniu orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej I i II gr. inwalidzkiej policyjnej w zw. służbą, w oparciu m. in. z 6.10.2011 r. i 2.01.2012 roku (...)". w pkt 3 – ponownego skserowania ,,z teczki kadrowej" skarżącego, ,,decyzje, zaświadczenia i inne mające wpływ na wysokość podstawy wymiaru, podstawy świadczeń emerytury oraz renty inwalidzkiej policyjnej", w pkt 4 – ,,o zajęcie stanowiska z 30 grudnia 2011 r., 15 grudnia 2011 r., 17 grudnia 2011 r." Pismo z dnia 8 stycznia 2012 r. - zwierało podobną treść jak pismo z dnia 24 stycznia 2012 r. Skarżący w dniu 13 lutego 2012 r. skierował do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. dwa pisma – jedno ,,o ponowne ustalenie wysokości świadczenia lub zmianę świadczenia, renty inwalidzkiej policyjnej, emerytury według decyzji o zmianie policyjnej renty inwalidzkiej Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego MSWiA z dnia 2 listopada 2011 r. (...)". Oprócz tego wniosku pismo to zawiera wniosek ,,o wydanie z komórki kadrowej organu Policji, przekazując do organu emerytalnego potwierdzenia wniosku (...)", ,,do wydania ponownego ustalenia renty inwalidzkiej policyjnej w decyzji z dnia 2.11.2011 r. o podstawie wymiaru, stanie faktycznym i prawnym (...)". Wypłaty renty I grupy, po ponownym ustaleniu jej wysokości. Drugie pismo nazwane podaniem/wnioskiem zawiera między innymi wniosek o dostarczenie odpowiednich dokumentów do organów emerytalnych, przeliczenie emerytury i wydania po tym fakcie zaświadczenia. Również pismo z dnia 17 grudnia 2011 r. dotyczyło żądania zmiany policyjnej emerytury i renty inwalidzkiej. Pismo z dnia 13 marca zawiera prośbę o: ,,1) o wydanie – od marca 2011- zaświadczeń o podstawie wymiaru, wnoszonych we wnioskach do Pana Komendanta Wojewódzkiego i rozpatrywania zaświadczeń w sprawie równoważnika pieniężnego (w oparciu o decyzje ostateczne i wyroki sądowe). 2) wydanie zaświadczenia z 2009 r. o podstawie wymiaru, oraz ostatnie wnioski ,,o wydanie zaświadczeń z 2001 r., 2011 r. – z urzędu, oraz o podwyższenie emerytury". W piśmie tym wnioskodawca odwołał się do pisma z dnia 2 stycznia 2012 r., w którym wezwał o ustalenie prawa do emerytury i prawa do renty inwalidzkiej policyjnej. W piśmie z dnia 27 stycznia 2012 r. kierowanym do Komendanta Głównego Policji w W. na pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. wnioskodawca zwrócił się o zajęcie stanowiska wobec organu - Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., który uchyla się od wydania aktów administracyjnych i zaświadczeń, między innymi wnioskodawca wymienił brak zaświadczenia komórki kadrowej KWP ,,z I i II gr. w związku ze służbą w podaniach 6 października 2011, 17 grudnia 2011, 5 grudnia 2011 r. i 24.01.2012 r." (pkt 4 pisma), a także z dnia 2 stycznia 2012, 08 stycznia 2012, 24 stycznia 2012" (pkt 1 pisma). Komendant Wojewódzki Policji we W. dołączył do odpowiedzi na skargę pismo Komendy Wojewódzkiej Policji we W. z dnia [...] stycznia 2012 r. (nr [...] kierowane do Zakładu Emerytalno – Rentowego MSWiA we W. w którym miedzy innymi podano, iż w załączeniu przesyła celem dalszego rozpatrzenia zgodnie z właściwością podanie skarżącego z dnia 08 stycznia 2012 r. Podobnej treści są pisma z dnia 11 stycznia 2012 r., dnia 3 lutego 2012 r. z dnia 22 lutego 2012 r. i z dnia 30 grudnia 2012 r. (k 50, 52, 54, 57) kierowane do Zakładu Emerytalno – Rentowego MSWiA we W.; dotyczyły one przesłania – kolejno – pisma skarżącego z dnia 02 stycznia 2012 r., z dnia 27 stycznia 2012 r., dwóch pism (opisanych wyżej) z dnia 13 lutego 2012 r. i z dnia 17 grudnia 2011 r. – wraz z załącznikami. W odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 13 marca 2012 r. Komenda Wojewódzka Policji we W. przesłała pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. wyjaśnienia w związku ze skierowanymi przez wnioskodawcę wnioskami ,,o wydanie zaświadczeń o podstawie wymiaru ze stanowiska Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w J." informując, że Komendant Wojewódzki Policji we W. wydał 8 postanowień. Pismo to wymienia daty ich wydania, numer oraz stan sprawy na dzień sporządzenia pisma. Ponadto poinformowano, że dokumentacja emerytalno-rentowa prowadzona jest przez odrębny organ administracji, którym jest Dyrektor Zakładu Emerytalno – Rentowego MSWiA. Wskazano, że zgodnie z przepisami rozporządzenia z dnia 18.10.2004 r. MSWiA w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji przyjmowanie wniosków o ponowne ustalenie wysokości lub zmianę świadczenia, przepisy cytowanego rozporządzenia zastrzegają do kompetencji organu emerytalnego. Dodał też, że Komendant Wojewódzki Policji zwalniając wnioskodawcę ze służby w czerwcu 1989 r. wydał zaświadczenie określające wysokość uposażenia dla celów emerytalnych i dokument ten znajduje się we wskazanych wcześniej aktach ZER MSWiA. Mając na uwadze powyższe ustalenia należy uznać, że skarga dotycząca bezczynności organu w zakresie żądania opisanego w pkt ,,d" a mianowicie, w sprawie podwyższenia emerytury i zmiany grupy inwalidzkiej nie zasługuje na uwzględnienie. Pisma, o których mowa w wymienionym punkcie - wnioski zawierały żądania dotyczące przeliczenia emerytury i renty inwalidzkiej, ponadto zawierały inne żądania powtórzone zresztą w innych pismach. Na każde z tych pism organ w terminie określonym w art. 35 k.p.a. złożył odpowiedź. Wskazują na to daty pism oraz odpowiedzi. Organ we wskazanych pismach informował, że nie jest właściwy do rozpoznania sprawy i przekazywał pisma do organu właściwego - Zakładu Emerytalno – Rentowego MSWiA we W. Wymienione pisma były przesyłane do wiadomości skarżącego, co wynika z ich treści. Fakt, że pisma skarżącego były kierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji, który merytorycznie na nie nie odpowiadał, a przesyłał do załatwienia do Zakładu Emerytalno – Rentowego nie mogą świadczyć o bezczynności Komendanta. Istotne bowiem jest, czy organ w zakresie swojej właściwości rzeczowej mógł udzielić na nie odpowiedzi. Sprawy związane z zaopatrzeniem emerytalnym i rentowym funkcjonariuszy Policji należą do właściwości Zakładu Emerytalno – Rentowego MSWiA. Reguluje je ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), która w art. 32 mówi, że prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji w stosunku do funkcjonariuszy Policji (...) organ emerytalny określony przez Ministra Sprawiedliwości. Na podstawie tej delegacji wydano rozporządzenie MSWiA z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie organu emerytalnego właściwego do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji (...) (Dz. U. z 2004 r. Nr 43 poz. 405 ze zm.). Stwierdzono w nim, że Rozporządzenie określa organ emerytalny właściwy do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia funkcjonariuszy Policji (...) oraz ich rodzin, zakres jego działania, stopień dysponenta środków, siedzibę organu, strukturę organizacyjną oraz sposób powoływania i odwoływania organu i jego zastępców. § 2 mówi że Dyrektor Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zwany dalej ,,Dyrektorem Zakładu" jest organem właściwym w sprawach zaopatrzenia emerytalnego osób, o których mowa w § 1. Zgodnie z § 6 w skład Zakładu wchodzą następujące komórki organizacyjne: (...) 6. Wydział Ustalania Świadczeń III, ust. 2 § 6 stanowi, że podania składane do Wydziału Udzielania Świadczeń III są realizowane przez następujące zespoły: 1) zespół d. we W. Powołane przepisy wskazują, że Komendant Wojewódzki Policji we W., właściwie przesłał wskazane w skardze pisma, do ich załatwienia, Dyrektorowi Zakładu Emerytalno – Rentowego we W., albowiem we własnym zakresie nie miał kompetencji do ich rozpoznania. Tym samym zarzuty dotyczące bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. nie są uzasadnione. Zatem zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). PM 10.05.2013 r.