IV SAB/Wr 1304/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Mirosława Ostrowska-Rozbicka po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2022 r. sprawy ze skargi R. Y. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego O. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. R. Y. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego O. Y.( dalej : strona , skarżący ) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego ( dalej: organ, Wojewoda) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie , podnosząc ,że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody nie wyczerpał środków zaskarżenia poprzez złożenie ponaglenia na bezczynność tego organu . Na podstawie zarządzenia Sędziego przewodniczącego IV Wydziału z dnia 14 grudnia 2021 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia - poprzez złożenie dowodu wezwania organu do ponaglenia na niezałatwienie sprawy. Powyższe wezwanie zostało doręczono skarżącemu w dniu 13 stycznia 2022 r. i pozostało bez odpowiedzi (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy k.21 ). Siedmiodniowy termin na złożenie oświadczenie w kwestii wniesienia ponaglenia upłynął z dniem 20 stycznia 2022 r. (czwartek) . Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie , przewidziany w ustawie , o czym stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści powyższych przepisów wynika ,że w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności lub przewlekłości , droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. W myśl art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tj. DZ.U. z 2020 r. poz. 256 z późn.zm.) zwanej dalej k.p.a. , stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia , jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy . Przy czym ponaglenie wnosi się : 1/ do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie , 2/ do organu prowadzącego postepowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia , o czym stanowi dalej § 3 art. 37 k.p.a. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wcześniejszym wniesieniu ponaglenia do organu administracji publicznej w trybie art. 37 k.p.a. . A zatem, zanim skarżący wniesie skargę do sądu na bezczynność organu , musi wykorzystać przysługujący mu środek prawny w postaci ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, złożony do organu administracji publicznej odpowiedniego stopnia. Również z treści art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Należy przy tym podkreślić, że to na stronie skarżącej ciąży obowiązek wykazania, że przed złożeniem skargi skierowała do właściwego organu ponaglenie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi skarżący nie wniósł wymaganego ponaglenia. Skarżący nie przedstawił bowiem dokumentu, na podstawie, którego można byłoby uznać, że faktycznie zwracał się do właściwego organu z ponagleniem. Takiego dokumentu brak jest również w aktach administracyjnych przekazanych przez organ wraz ze skargą. Tym samym, skarżący przed zainicjowaniem przedmiotowego postępowania sądowo-administracyjnego , nie wyczerpał wskazanego trybu ponaglenia organu. Tymczasem dopiero wyczerpanie tego trybu uprawnia Sąd do badania zasadności skargi. Natomiast skarga nie poprzedzona ponagleniem nie może być merytorycznie rozpoznana przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2010 r. sygn. I OSK 7/10 i z dnia 8 października 2013 r. sygn. II OSK 2232/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia . Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi ( pkt II) uzasadnia treść przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.