IV SAB/Wr 134/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.) Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 lutego 2014 r. oddala skargę. Skarżący R.L. (dalej skarżący) pismem z dnia 27 maja 2014 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 lutego 2014 r. o ustalenie wysokości równoważnika pieniężnego według norm zaludnienia, ustalenie dodatkowej normy oraz wypłacenie świadczenia wraz z odsetkami ustawowymi. Dołączył do skargi między innymi opisany wyżej wniosek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podał, że nie jest prawdziwy zarzut bezczynności organu. Sam skarżący pośród załączników do skargi załącza pismo organu stanowiące odpowiedź na jego wnioski w sprawie przyznania dodatkowej normy równoważnika pieniężnego za remont lokalu oraz w przedmiocie niewypłacenia pomocy finansowej. Skoro skarżący załącza kserokopię tego pisma, to nie ma wątpliwości, że odpowiedź organu otrzymał oraz, że nie zachodzi w tych sprawach bezczynność (zał. Nr 22 do skargi). Organ wskazuje dodatkowo, że wniosek skarżącego o przyznanie mu pomocy finansowej został przekazany w trybie art. 65 k.p.a. właściwemu organowi I instancji, tj. Komendantowi Powiatowemu Policji w J., który rozstrzygnął ten wniosek decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], która została skarżącemu doręczona w dniu 14 marca 2014 r., o czym. świadczy jego osobiste pokwitowanie. Dowód: - pismo organu z dnia 25 lutego 2014 r., - decyzja KPP w J. z dnia 13 marca 2014 r., nr [...] wraz z dowodem doręczenia, - postanowienie KPP w J. z dnia 27 marca 2014 r., nr [...] r. wraz z dowodem doręczenia. Powyższe wskazuje na to, że w sprawie nie ma bezczynności organu. Komendant Wojewódzki Policji wskazuje także na to, że sprawa prawa skarżącego do równoważnika pieniężnego za lata 2006 - 2011, za remont zajmowanego lokalu, zakończona była decyzją ostateczną Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], a sprawa o stwierdzenie nieważności tej decyzji była przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, sygn. akt. IV SA/Wr 825/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawę materialnoprawną złożonego wniosku stanowi art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Pierwszy z powołanych przepisów daje sądowi administracyjnemu legitymację do rozpoznania skargi na bezczynność organów w załatwieniu spraw określonych w pkt 1-4, drugi - uprawnienie w przypadku stwierdzeniu bezczynności. Istotą zatem sprawy jest, czy organ pozostaje w bezczynności, czy bezczynność taka miała miejsce w dacie zgłoszenia wniosku. Celem bowiem postępowania sądowoadministracyjnego opartego na art. 149 p.p.s.a. jest zmuszenie organu do podjęcia nakazanych prawem działań. Analiza akt pod wskazanym wyżej kontem daje podstawę do uznania, że nie ma podstaw do stwierdzenia, że organ był bezczynny w dacie złożenia skargi, to jest 27 maja 2014 r. Bezczynność ma miejsce w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie, a takich działań nie podjął (wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1983 r. SA/Wr 6/83 z dnia 20 lipca 1999 r.; I SAB/60/99/OSP 2000, nr 6, poz. 87). Termin do podjęcia określonej czynności określa art. 35 i 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) dalej k.p.a. "W myśl art. 35 k.p.a. organy są obowiązane załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1 i § 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). W każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest zobowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy" (art. 36 § 1 k.p.a.). Na niezałatwienie sprawy w terminach określonych w powołanych przepisach stronie służy zażalenie do organu wyższej instancji. Wniesienie zażalenia jest warunkiem niezbędnym do złożenia skargi na bezczynność. Badając zasadność skargi i spełnienie przesłanek wynikających z powołanych przepisów należy przede wszystkim stwierdzić, że skarżący złożył opisany wniosek a także złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji zażalenia określone w art. 37 k.p.a. Zatem spełnił warunek formalny do złożenia skargi. Natomiast badając merytoryczną zasadność wniosku należy uznać, że nie może być on uwzględniony, albowiem w sprawie w dniu wnoszenia skargi nie występowała bezczynność. Powyższe Sąd stwierdza w oparciu o treść złożonego wniosku i podjęte w tej sprawie czynności przez organ. Mianowicie we wniosku z dnia 17 lutego 2014 r. kierowanym do Komendanta Wojewódzkiego we W. skarżący wystąpił o ustalenie wysokości równoważnika pieniężnego według norm zaludnienia, ustalenie dodatkowej normy oraz wypłacenie świadczenia wraz z odsetkami ustawowymi. Komendant Wojewódzki Policji podaje, że wniosek skarżącego o przyznanie mu pomocy finansowej został przekazany w trybie art. 65 k.p.a. właściwemu organowi tj. Komendantowi Powiatowemu Policji w Jaworze, który rozpatrzył go, wydając decyzją z dnia 13 marca 2014 r., nr 1/PF/E/2C1, która została skarżącemu doręczona w dniu 14 marca 2014 r., o czym świadczy jego osobiste pokwitowanie. Dowód: - pismo organu z dnia 25 lutego 2014 r., - decyzja KPP w J. z dnia [...] marca 2014 r., nr[...] wraz z dowodem doręczenia, - postanowienie KPP w J. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] r. wraz z dowodem doręczenia. Z powyższego wynika, że skarżący otrzymał decyzję oraz postanowienie. W niniejszym postępowaniu Sąd nie ma uprawnień do badania, ustalania, czy przekazanie wniosku do innego organu było właściwe, ustala jedynie, czy podjęto czynności związane z danym wnioskiem. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.