IV SAB/Wr 137/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., w przedmiocie udzielenia odpowiedzi dotyczącej działalności socjalnej, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 22 stycznia 2015 r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo J. K. (zwanej dalej stroną lub skarżącą) z 31 grudnia 2014 r., w którym zawraca się ona z informacją, że Integracyjny Dom dla Bezdomnych (w skrócie IDDB) podlegający Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w W. "(...) nie wywiązał się z bezpieczeństwa socjalnego deklarowanego w Regulaminie". Powyższe pismo włączono do dziennika KO, zaś skarżąca została poinformowana przez tut. Sąd o jego właściwości rzeczowej oraz o zasadach wnoszenia skarg w trybie postępowania przed sądami administracyjnymi. Korespondencja zawierająca wymienione wskazania została doręczona stronie skarżącej na zasadzie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.") z oznaczeniem daty doręczenia na dzień 18 lutego 2015 r. W kolejnym piśmie z 20 kwietnia 2015 r. strona wskazała, że "(...) MOPS pomimo trzykrotnego złożenia podania do Sądu przez Kolegium Odwoławcze i siedzibę MOPS - u w W. nie wniósł go do wymienionej instancji. (...) MOPS kradnie zasiłki. Odlicza Dodatek Mieszkaniowy nie podając podstawy prawnej. Nie dostarcza dokumentów". Ustosunkowując się do przywołanych zarzutów Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. poinformował Sąd, że pismo z 22 stycznia 2015 r. zostało przekazane zgodnie z wolą klientki i w powyższej sprawie nie toczyło się żadne postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt. 1 – 4a p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacji przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach. Jednocześnie jak stanowi art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym może być również skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Odnosząc się do treści skargi inicjującej niniejsze postępowanie sądowe oraz mając na uwadze informacje przedłożone przez organ administracji publicznej stwierdzić należy, że przedmiot postępowania jest tzw. skarga powszechna, której tryb rozpoznawania został uregulowany w przepisach rozdziału 2 "Skargi", działu VIII "Skargi i wnioski" kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca bowiem w pierwszym ze swoich pism wyraźnie wskazuje, że ośrodek pomocy społecznej, któremu podlega Integracyjny Dom dla Bezdomnych, nie wywiązał się ze swoich obowiązków związanych – jak podaje to strona – "z zapewnieniem bezpieczeństwa socjalnego". Także w kolejnym piśmie z 20 kwietnia 2015 r. strona skarżąca formułuje dalsze zarzuty względem organu m.in. odwołując się do jego bezczynności dotyczącej nadania jej skargom odpowiedniego biegu. W katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a, które podlegają kontroli sądów administracyjnych nie zostały ujęte tzw. skargi powszechne rozpatrywane w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślić również należy, że pozostałe przepisy – zwarte zarówno w ustawie procesowej jak i ustawach szczególnych – nie przewidują w ogóle możliwości zaskarżenia działalności właściwych organów w zakresie opisanym przez stronę. Skoro zatem sąd administracyjny w zakresie swojej działalności nie jest upoważniony do kontroli rozpoznawania tzw. skarg powszechnym, to tym bardziej przedmiotem prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego nie może być bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tym zakresie przez organ administracji publicznej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 2019/10 oraz 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 632/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 maja 2011 r., sygn. akt II SAB/Po 19/11). Mając powyższe na uwadze wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.