IV SAB/Wr 163/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędziowie: Asesor WSA Marta Pająkiewicz - Kremis (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Radom, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 lipca 2021 r. sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność Wójta Gminy L. w rozpoznaniu wniosku strony skarżącej z dnia 23 grudnia 2020 r. w części objętej żądaniem zawartym w punkcie 3 tego wniosku; II. stwierdza, że bezczynność, o której mowa w punkcie I wyroku nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania punktu 3 wniosku z dnia 23 grudnia 2020 r.; IV. oddala dalej idącą skargę; V. zasądza od Wójta Gminy L. na rzecz skarżącego D. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. W piśmie z 23 grudnia 2020 r. D. S., powołując się na art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Wójta Gminy L. z wnioskiem o udzielenie następujących informacji i kopii dokumentów: I. - wykazu kosztów i wydatków poniesionych z budżetu Gminy L. w latach 2019 i 2020 na promocję Gminy i jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego; - kserokopii wszystkich umów zawartych z wykonawcami/zleceniobiorcami lub innymi podmiotami, które w latach 2019 i 2020 świadczyły usługi promocji Gminy, w tym w szczególności umowy zawarte z podmiotami prowadzącymi portale internetowe pn.: ww.lca.pl; ww.e-legnickie.pl ww.tulegnica.pl: oraz z legnicką telewizją Darni TV, a także o przedłożenie wykazu publikacji internetowych, papierowych i telewizyjnych zleconych w/w podmiotom w ramach zawartych umów; II. - wykazu kosztów, które w 2020 r. poniosła i ponosi Gmina L. w związku z zarządzeniem nr [...] w sprawie utworzenia formacji obrony cywilnej z podziałem kosztów na miesiące; - wykazu czynności, które zostały faktycznie podjęte w roku 2020 przez powołanych członków formacji obrony cywilnej, w tym przedłożenia kserokopii zawartych skutkiem wprowadzenia zarządzenia nr [...] umów cywilnych i innych umów, na mocy których wydatkowane są środki publiczne; III. - kopii dokumentu, w którym Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zmienił pierwotne warunki naboru wniosków w przedmiocie dotacji, co nie pozwoliło Gminie L. na skuteczne wnioskowanie i pozyskanie dotacji na zakup samochodu dla Ochotniczej Straży Pożarnej w L.; - dokumentu, z którego wynika, że po dniu 10 czerwca 2019 r. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dokonał zmiany pierwotnych warunków ubiegania się o dotację; IV. - wskazanie kosztu zakupu samochodu ratowniczo-gaśniczego dla Ochotniczej Straży Pożarnej w L. wraz z przedłożeniem dokumentu potwierdzającego zakup i jego koszt, albowiem wbrew ustawowym wymogom dokumenty te nie zostały opublikowane na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Gminy L. Pismem nr KW.1431.129.2020 z 12 stycznia 2021 r. Wójt Gminy L. poinformował wnioskodawcę, że z uwagi na dużą ilość wpływającej do Urzędu Gminy Korespondencji termin udzielenia informacji określony w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie zostanie zachowany, jednocześnie wskazując 26 lutego 2021 r. jako dzień udzielenia informacji. Pismem nr KW.1431.129.2020 z 26 lutego 2021 r. Wójt Gminy L. udzielił odpowiedzi na wniosek informując wnioskodawcę, że: - Wykaz kosztów i wydatków poniesionych z budżetu Gminy L. w latach 2019 i 2020 na promocję Gminy i jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego - ujęto jako załącznik nr 1 do pisma. - Gmina L. zawarła jedną umowę z Portalem lca.pl, tj. umowę z dnia 16 marca 2020 r. nr [...]- umowę ujęto jako załącznik nr 2 do pisma. Urząd Gminy nie prowadzi wykazu publikacji internetowych, papierowych i telewizyjnych, zleconych podmiotom wskazanym w pytaniu. - W związku z oznakowaniem obiektów zabytkowych na terenie Gminy, w miesiącu październiku 2020 r. zakupiono tabliczki informacyjne do montażu o treści "Zabytek chroniony prawem". Zakupu i oznakowania dokonano zgodnie z Planem Ochrony Zabytków na wypadek wojny i klęsk żywiołowych w Gminie L. Koszt- zakupu 30 szt. 627,30 zł. oraz osprzęt do montażu 79,62 zł. Całkowity koszt 706,92 zł. Koszt zatrudnienia w Urzędzie Gminy osoby w sprawie opracowania i nadzoru nad Obroną cywilną w związku z epidemią koronawirusa oraz wsparciem w zakresie działań związanych z epidemią organ przedstawił w piśmie w ujęciu tabelarycznym. - Wykaz czynności, które zostały faktycznie podjęte przez powołanych członków formacji obrony cywilnej przedstawia się następująco: 1) Opracowanie pełnej dokumentacji związanej z funkcjonowaniem obrony cywilnej; 2) Pracownik zatrudniony w ramach umowy - zlecenia w Urzędzie Gminy Pan B. B. w miesiącu maju 2020 r. zwrócił się pismem do Wojskowej Komendy Uzupełnień w Głogowie o zatwierdzenie przydziałów mobilizacyjnych dla członków nowotworzonej formacji obrony cywilnej w Gminie L. Lista zawiera 21 członków, zaakceptowano przez WKU 18 osób; 3) w miesiącu sierpniu 2020 r. zwrócono się pismem ROG.5521.5.2020 do Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu o nieodpłatne przekazanie samochodu osobowego wycofanego z eksploatacji w Policji na potrzeby formacji obrony cywilnej; 4) w miesiącu wrześniu 2020 r zwrócono się pismem ROG.5521.6.2020 do Dowódcy Samodzielnego Pododdziału Prewencji Policji w Legnicy o przeprowadzenie szkolenia z zakresu doskonalenia zawodowego w zakresie: musztry indywidualnej i zespołowej, szyki i ugrupowania, działania poszukiwawcze za osobą zaginioną. Szkolenia odbyły się: - 01.10.2020 r. (temat: musztra indywidualna i zespołowa) - uczestniczyło 8 osób - wg. listy obecności, - 14.10.2020 r. (temat: szyki i ugrupowania, formowanie linii posterunków i patroli) - uczestniczyło 14 osób - wg. listy obecności, - 02.12.2020 r. (temat: działania poszukiwawcze za osobą zaginioną) - uczestniczyło 6 osób – wg. listy obecności, - 16.12.2020 r. (temat: szkolenie podstawowe ratowników z zakresu BHP) - uczestniczyło 8 osób - wg. listy obecności. w/w szkolenia zostały przeprowadzone nieodpłatnie na rzecz Gminy. W tym okresie została zawarta jedna umowa cywilnoprawna (umowa - zlecenie) z Panem B. B. w następującym okresach: 1) 16.03.2020 r do 30.06.2020 r.- opracowanie i nadzór nad Obroną Cywilną w związku z epidemią koronawirusa oraz wsparcie w zakresie działań związanych z epidemią 2) 01.07.2020 r do 30.07.2020 r - opracowanie i nadzór nad Obroną Cywilną w związku z epidemią koronawirusa oraz wsparcie w zakresie działań związanych z pandemią, 3) 31.07.2020 r do 30.08.2020 r, opracowanie i nadzór nad Obroną Cywilną w związku z epidemią koronawirusa oraz wsparcie w zakresie działań związanych z pandemią, 4) 1.09.2020 do 30.09.2020 r. opracowanie i nadzór nad Obroną Cywilną w związku z epidemią koronawirusa oraz wsparcie w zakresie działań związanych z pandemią, 5) 1.10.2020 r. do 31.10.2020 r. opracowanie i nadzór nad Obroną Cywilną w związku z epidemią koronawirusa oraz wsparcie w zakresie działań związanych z pandemią), 6) 1.11.2020 r do 30.11.2020 r. opracowanie i nadzór nad Obroną Cywilną w związku z epidemią koronawirusa oraz wsparcie w zakresie działań związanych z pandemią), 7) 1.12.2020 r. do 31.12.2020 r. opracowanie i nadzór nad Obroną Cywilną w związku z epidemią koronawirusa oraz wsparcie w zakresie działań związanych z pandemią. W nawiązaniu do żądania udostępnienia dokumentów opisanych we wniosku jako dokument "w którym Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zmienił pierwotne warunki naboru wniosków w przedmiocie dotacji" oraz taki "z którego wynika, że po dniu 10.06.2019 r. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dokonał zmiany pierwotnych warunków ubiegania się o dotację" organ wskazał, że nie są to dokumenty będące dokumentacją wewnętrzną Urzędu Gminy w L. Odpowiadając na pytanie o koszt zakupu samochody ratowniczo-gaśniczego dla Ochotniczej Straży Pożarnej w L. wyjaśniono, że wyniósł on kwotę 759.771 zł. Jako załącznik nr 3 do pisma ujęto: fakturę nr [...] z dnia 11 września 2019r. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu D. S. zarzucił Wójtowi Gminy L. bezczynność, skutkiem której było – zdaniem skarżącego – naruszenie przez organ: - art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez błędne zastosowanie tego przepisu polegające na nieudostępnieniu żądanej informacji; - art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędne jego zastosowanie polegające na nieprawidłowym (częściowym) zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na podstawie tych zarzutów skarżący wystąpił o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z 23 grudnia 2020 r. poprzez przedłożenie wykazu publikacji internetowych, papierowych i telewizyjnych zleconych portalom www.lca.pl, www.e-lecnickie.pl, www.tylegnica.pl i legnickiej Dami TV, kopii dokumentu, w którym Wojewódzki Fundusz Środowiska i Gospodarki Wodnej zmienił pierwotne warunki naboru wniosków w przedmiocie dotacji, co nie pozwoliło Gminie L. na skuteczne wnioskowanie i pozyskanie dotacji na zakup samochodu dla Ochotniczej Straży Pożarnej oraz dokumentu, z którego wynika, że po 10 czerwca 2019 r. Wojewódzki Fundusz Środowiska i Gospodarki Wodnej dokonał zmiany pierwotnych warunków ubiegania się o dotację. Ponadto wnioskodawca zażądał zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm. W uzasadnieniu wskazano, że Wójt Gminy L. jedynie częściowo zadośćuczynił wnioskowi, udzielając niektórych z żądanych informacji w piśmie z 26 lutego 2021 r. Tymczasem z mocy art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej skarżący powinien otrzymać także pozostałe dane, w tym kopie umów z podmiotami prowadzącymi wymienione portale internetowe, kopię dokumentu, w którym Wojewódzki Fundusz Środowiska i Gospodarki Wodnej zmienił pierwotne warunki naboru wniosków w przedmiocie dotacji, oraz kopię dokumentu z którego wynika, że po 10 czerwca 2019 r. Wojewódzki Fundusz Środowiska i Gospodarki Wodnej dokonał zmiany pierwotnych warunków ubiegania się o dotację. W ocenie skarżącego, odpowiedź organu, w której stwierdzono, że Urząd nie prowadzi wykazu zlecanych publikacji nie dotyczy zgłoszonego żądania. Wójt nie udzielił zatem odpowiedzi, choć powinien był taki wykaz sporządzić tym bardziej, że skarżącemu przekazano dotychczas wyłącznie jedną umowę obejmującą żądaną tematykę (z okresu 2019-2020), zaś z informacji uzyskanych przez stronę wynika, iż na promocję Gminy w 2020 r. wydano 165.260 zł. Odnośnie do kwestii zakupu samochodu dla straży pożarnej wskazano, że udzielona informacja nie była przedmiotem wniosku, jako że skarżący wystąpił o kopie dokumentów, z których wynikała zmiana warunków naboru wniosków o dotacje WFOŚiGW. Dokument taki powinien zostać przekazany Gminie w chwili zmiany warunków. Skarżący wskazał podsumowując, że nie doszło do udostępnienia informacji we wnioskowanym zakresie (odpowiedzi udzielono jedynie częściowo), zaś ustawowy termin upłynął po 14 dniach od złożenia wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wystąpił o jej oddalenie, obciążenie skarżącego kosztami postępowania oraz o rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym. W uzasadnieniu wskazano, że w piśmie z 26 lutego 2020 r. udzielono odpowiedzi na wszystkie pytania zgłoszone przez skarżącego. Ponadto wyjaśniono, że żaden przepis nie obliguje Urzędu Gminy do prowadzenia wykazu publikacji dotyczących współpracy z mediami w zakresie objętym postępowaniem. Żądanie ujęte w punkcie pierwszym wniosku wykracza zatem poza ustawowe pojęcie informacji publicznej. Wymienione portale internetowe i nadawca telewizyjny nie są natomiast samorządowymi jednostkami organizacyjnymi gospodarującymi mieniem komunalnym czy państwowym. Za publikowane tam treści odpowiada redaktor naczelny. Dalej wykazano, że Wójt Gminy L. nie posiada żadnych dokumentów, na podstawie których mógłby sporządzić wykaz materiałów, którego żąda skarżący. Odnosząc się do wzmiankowanej w skardze kwoty 165.260 zł wyjaśniono, że wydatki w ten sposób poczynione obejmowały nie tylko publikację materiałów promocyjnych w mediach, ale też zakup przedmiotów reklamowych, kwiatów, nagród, upominków itp. Co się zaś tyczy dotacji na zakup pojazdu dla straży pożarnej i dokumentów dotyczących warunków naboru wniosków o dotacje na ten cel z WFOŚiGW wskazano, że w piśmie z 26 lutego 2021 r. poinformowano skarżącego, iż dokumenty te nie stanowią dokumentacji wewnętrznej Urzędu Gminy L. Zostały one wytworzone przez WFOŚiGW i nigdy nie przesłano ich do Urzędu. Dane te są natomiast dostępne dla każdego na stronie internetowej, której adres wskazano. Wyjaśniono również, że dokument dotyczący zmiany pierwotnych warunków naboru wniosków o dotacje nie istnieje i żądanie w tym zakresie wynika z błędnego przeświadczenia skarżącego. Na koniec wskazano, że bezczynność występuje jedynie wówczas, gdy organ nie podejmuje jakiejkolwiek reakcji na wniosek strony o udzielenie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na częściowe uwzględnienie. Strona upatruje bezczynności organu w sprawie w fakcie nieudzielenia informacji w pełnym zakresie objętym wnioskiem. W ocenie skarżącego dane, które pominął organ, stanowią informację publiczną, wobec czego powinny zostać udostępnione w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Ocena zasadności stanowiska skarżącego wymaga przeprowadzenia analizy ustawy o dostępie do informacji publicznej w kontekście samego pojęcia prawa do informacji publicznej, procedury dostępu do tego rodzaju informacji, jak i też i ciążących na organie obowiązków w zakresie realizacji wniosku składanych w trybie wspomnianej ustawy. W rozwinięciu tego wątku należy wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji). Jak wynika z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej przysługuje "każdemu" na zasadach określonych w tej ustawie. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności wymienione w pkt 1 - 5, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3). Pojęcie informacji publicznej wyznacza treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tą regulacją, informacją publiczną jest "każda informacja o sprawach publicznych". Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wymienia natomiast przykładowe kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu. Katalog ten nie jest wyczerpujący. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa jakie zostały wypracowane na tle analizy art. 1 ust. 1 u.d.i.p., jak i precyzującego go art. 6 ust. 1 i 2 w związku z art. 4 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Podkreśla się zatem, że informacją publiczną są informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych, w tym gospodarowania mieniem publicznym, utrwalone na nośniku w formie pisemnej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania tego rodzaju danych (art. 7 ust. 1 u.d.i.p.). Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, o czym stanowi art. 10 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Przechodząc do kwestii związanych z pojęciem bezczynności na gruncie u.d.i.p. należy wskazać, stan bezczynności podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia oznacza sytuację, w której mimo upływu ustawowych terminów organ nie udziela informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia, przy czym dokonuje tego w formie czynności materialno - technicznej; nie informuje wnioskodawcy, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też nie wskazuje, że nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 cytowanej ustawy), bądź też nie informuje, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 ustawy); nie odmawia udostępnienia informacji lub nie umarza postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 u.d.i.p. w formie decyzji administracyjnej lub nie odmawia udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ustawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się ponadto pogląd, że skargę na bezczynność organu w postępowaniu o udzielenie informacji publicznej można złożyć nie tylko wobec "milczenia" organu, ale również w sytuacji, w której powstał spór między wnioskodawcą, a adresatem wniosku, co do charakteru żądanej informacji oraz co do zasad i trybu jej udostępnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 2223/14, CBOSA). Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu w przypadku, gdy uznaje, że żądane informacje są informacjami publicznymi i powinny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie u.d.i.p. Wówczas Sąd zobligowany jest do rozpoznania skargi i rozstrzygnięcia, czy żądana informacja jest informacją publiczną, i czy rzeczywiście wnioskodawca może domagać się jej udostępnienia. (por. WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt IV SAB/Po 25/13, LEX nr 1317375). Oceniając, czy informacje objęte skargą mieszczą się w ustawowym pojęciu informacji publicznej należy – w nawiązaniu do poczynionych na wstępie rozważań – podnieść, że nie każde działanie organu władzy publicznej będzie przedmiotem informacji publicznej, lecz tylko takie, które zawiera pewien dodatkowy element w postaci "sprawy publicznej". Odnosi się zatem do funkcjonowania państwa i jego organów, dotyczącego interesów szerszej grupy obywateli lub gospodarowania mieniem publicznym. Posługiwanie się przy wykładni art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wyłącznie lub przede wszystkim kryterium podmiotowym jest niczym nieuprawnione, zwłaszcza jeśli zważyć, że ustawa traktuje prawo do informacji publicznej jeszcze szerzej niż normy konstytucyjne. Daje ona prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, nie przyznaje jednak uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata wniosku (tak I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, SIP LEX). Oceniając w tym kontekście zgłoszone przez skarżącego żądanie "przedłożenia wykazu publikacji internetowych, papierowych i telewizyjnych" zleconych wymienionym we wniosku podmiotom należy stwierdzić, że nie mieści się ono w ustawowym pojęciu informacji publicznej. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że sam fakt upublicznienia pewnej treści (w tym wypadku o charakterze promocyjnym) w takich czy innych mediach, w wyniku złożenia stosownego zamówienia przez jednostkę samorządu terytorialnego, nie odnosi się – bez uwzględnienia szerszego kontekstu – do funkcjonowania wspólnoty komunalnej, nie zakłada także (choćby pośrednio) aktywności mającej na celu kontrolę gospodarowania mieniem publicznym. Skarżący, co należy wyraźnie zaznaczyć, nie domaga się bowiem przekazania mu danych obejmujących warunki kontraktowe (w tym finansowe) publikacji zleconych przez Gminę. Nie żąda także innego rodzaju danych, które mogłyby pomóc w ocenie zasadności, celowości i opłacalności podjętych przez jednostkę samorządu terytorialnego działań promocyjnych. Strona wnioskowała bowiem jednoznacznie wyłącznie o "wykaz" rzeczonych publikacji i tylko takie żądanie mogło być przedmiotem oceny Sądu. Tymczasem sam wykaz publikacji reklamowych czy promocyjnych nie służy, zdaniem Sądu, publicznej kontroli nad wydatkami, gospodarnością, czy racjonalnością działania jednostki sektora samorządowego. Na podstawie zestawienia tego rodzaju można bowiem ocenić co najwyżej częstotliwość publikacji w danym okresie, ewentualnie zgromadzić dane na temat podmiotów wykonujących zadania promocyjne w mediach. Nie podobna natomiast z samego tylko wykazu ocenić koszów poniesionych z tego tytułu, trafności ekonomicznej podjętych decyzji, czy też charakteru warunków kontraktowych, w ramach których doszło do realizacji materiału promocyjnego. Podsumowując zatem, trafnie ocenił organ, iż żądanie ograniczone do przedłożenia wykazu publikacji internetowych, papierowych i telewizyjnych nie mieści się w pojęciu informacji publicznej, o której mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Tym samym brak było podstaw do stwierdzenia bezczynności organu odnośnie do omawianej części wniosku, wobec czego skargę w tym zakresie oddalono (punkt czwarty wyroku). Można oczywiście zastanawiać się, czy żądanie byłoby zasadne wówczas, gdyby skarżący wystąpił również o informacje dotyczące warunków, na jakich publikowano materiały promocyjne Gminy, niemniej jednak – jak już wskazano – kontrola bezczynności dokonywana jest w granicach zgłoszonego żądania. Wnioskiem objęto natomiast wyłącznie wykaz (samo zestawienie) publikacji, bez wskazania jakichkolwiek dodatkowych elementów. Przy tak zakreślonym przedmiocie informacji brak było natomiast podstaw dla jaj udzielenia w trybie ustawy. W pozostałej części skarga musi być natomiast oceniona jako zasadna, choć z uwagi na treść odpowiedzi na skargę postępowanie w części dotyczącej zobowiązania organu do rozpoznania punktu trzeciego wniosku należało umorzyć. Nie ulega wątpliwości, że adresat wniosku jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej jeżeli ją posiada, bez względu na to, czy wiąże się ona z zakresem jego kompetencji i została przez niego wytworzona, czy też jest informacją uzyskaną od innych podmiotów (por. wyrok WSA w Krakowie z 28 listopada 2019 r., II SAB/Kr 397/19 oraz wyrok NSA z 23 sierpnia 2016 r., I OSK 122/15). Obowiązek informacyjny podmiotu zobowiązanego nie musi być zatem adekwatny do zakresu jego działania, ale jest tylko i wyłącznie konsekwencję faktu dysponowania informacją. Z odpowiedzi organu, zawartej w piśmie z 26 lutego 2020 r. wynika, że nieudostępnienie dokumentów, o których mowa w punktach piątym i szóstym pisma wynikało z tego, że nie są to dokumenty wewnętrzne Urzędu Gminy L. W świetle poczynionych rozważań nie ulega natomiast wątpliwości, że pochodzenie dokumentu (jego źródło) nie ma znaczenia dla obowiązku udzielenia informacji publicznej. O ile więc konkretne dane zawarte są w dokumencie niepochodzącym od organu, a znajdującym się w jego dyspozycji, nie będzie podstaw dla odmowy udzielenia informacji w tym zakresie (o ile oczywiście przedmiot informacji mieści się w granicach wyznaczonych przez ustawę). W wypadku natomiast, gdy żądane informacje nie są w posiadaniu organu, winien o fakcie tym poinformować stronę w terminie ustawowym, co będzie równoważne załatwieniu wniosku. W rozpoznawanym przypadku organ nie miał zatem podstaw, by odmówić udzielenia informacji z tej jedynie przyczyny, że żądane dane nie stanowiły jego dokumentacji wewnętrznej. W sprawie doszło tym samym do bezczynności w zakresie obejmującym żądanie opisane w punkach piątym i szóstym pisma organu z 26 lutego 2021 r. Zważywszy jednak, że w odpowiedzi na skargę wyjaśniono, iż dokumenty Wojewódzkiego Funduszu Środowiska i Gospodarki Wodnej nigdy nie zostały przesłane do organu (są przy tym powszechnie dostępne w internecie), zaś dokument mający zawierać zmianę pierwotnych warunków ubiegania się o dotację nigdy nie powstał, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie w części dotyczącej zobowiązania organu do rozpoznania żądania sformułowanego w punkcie trzecim wniosku z 23 grudnia 2020 r. umorzono. Jak już wskazano, w sprawie zaistniały podstawy dla stwierdzenia bezczynności organu w omówionym zakresie, o czym orzeczono w punkcie pierwszym wyroku na mocy art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Niemniej jednak bezczynność ta niewątpliwie nie miała kwalifikowanego, rażącego charakteru. W istocie bowiem uchybienie organu polegało jedynie na tym, że nie zawiadomił on strony, iż nie dysponuje żądanymi dokumentami. Uchybienie to skorygowano jednak w odpowiedzi na skargę, którą sformułowano po około trzech miesiącach od wpływu wniosku. W sprawie nie zachodzi zatem przypadek znacznej i nieuzasadnionej bezczynności, wobec czego orzeczono jak w punkcie drugim wyroku. O kosztach postępowanie rozstrzygnięto na mocy art. 200 p.p.s.a.