IV SAB/Wr 181/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji "[...]" z siedzibą w W. na bezczynność Rektora Akademii Wychowania Fizycznego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Rektora Akademii Wychowania Fizycznego we W. na rzecz skarżącego Fundacji "[...]" z siedzibą w Warszawie kwotę 361,20 (słownie: trzysta sześćdziesiąt jeden 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 21 sierpnia 2014 r. Fundacja "[...]" z siedzibą w W. (zwana dalej stroną lub skarżącym) zwróciła się do Rektora Akademii Wychowania Fizycznego we W. o udostępnienie informacji publicznej w postaci: 1. Obowiązującego w dniu odbioru niniejszego pisma regulaminu, który jest podstawą przyznawania świadczeń dla doktorantów z Funduszu Pomocy Materialnej dla Studentów i Doktorantów (zwanego dalej FPM) utworzonego zgodnie z art. 103 Prawa o szkolnictwie wyższym (ustawa z 27 lipca 2005 r,, zwana dalej PSW). 2. Aktualnie obowiązującego zarządzenie Rektora (wydane zgodnie z art. 174 ust. 2 PSW) dotyczące podziału dotacji na pomoc materialną dla doktorantów, w zakresie określonym w art. 199 ust. 1 PSW, 3. Wzoru decyzji z roku akademickiego 2013/2014 o: a) przyznaniu świadczenia z FPM, b) odmowie przyznania świadczenia z FPM, a w przypadku braku wzorów o przekazanie przykładowych decyzji w wymienionych sprawach (po wcześniejszej anonimizacji danych świadczeniobiorcy). 4. Protokołu z posiedzeń organów kolegialnych odpowiedzialnych za przyznawanie stypendium dla najlepszych doktorantów (o którym mowa w art. 199 ust. 1 pkt 3 PSW), na których zapadły decyzje w sprawie przyznania lub odmowy przyznania tego świadczenia w roku akademickim 2013/2014. 5. Dokumentu potwierdzającego porozumienie Rektora z właściwym organem samorządu studenckiego i samorządu doktoranckiego odnośnie podziału FPM (zgodnie z art. 174 ust. 2, art. 179 ust. 2, art. 186 ust. 1 PSW, w związku z art. 199 ust. 2 i 4 PSW). 6. Kopi wniosków organów samorządu doktoranckiego do organów uczelni dotyczące przekazania uprawnień w zakresie przyznawania stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, zapomogi oraz stypendium dla najlepszych doktorantów komisji stypendialnej i odwoławczej komisji stypendialnej (jeżeli zostały złożone). 7. Kopi decyzji o powołaniu komisji stypendialnych i odwoławczej komisji stypendialnej (jeżeli zostały powołane) wraz z prośbą o jej przesłanie na adres skarżącej w skazany we wniosku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona wskazała, że organ nie załatwił jej wniosku z dnia 21 sierpnia 2014 r., i nie udzielił jej informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku, oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania według nom przepisanych w tym opłaty sądowej (100 zł), wynagrodzenia pełnomocnika (240 zł), opłaty skarbowej (17 zł) oraz opłaty pocztowej (4,20 zł). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że jej nieudzielenie wynikało z niedopatrzenia oraz, że żądana informacja została skarżącemu przesłana w dniu 22 czerwca 2015 r. Pismem z 7 września 2015 r. skarżący zawiadomił tutejszy Sąd, że organ udzielił informacji publicznej w żądanym zakresie. Z tej też przyczyny wniósł o umorzenie postępowania sądowego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot sprawy odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Podkreślić należy, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi między innymi wówczas, gdy po złożeniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda w sprawie decyzję, bądź podejmie inne rozstrzygnięcie wstrzymujące bieg postępowania w sprawie, co wyłącza możliwość uwzględnienia tej skargi nawet wówczas, gdy decyzja ta lub inne rozstrzygnięcie zostało podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2012 r., sygn. akt II OSK 1431/12). W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest bezczynność związana z udostępnieniem informacji publicznej. Należy zatem podkreślić, że przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.) nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 przywołanej ustawy). W przypadku gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach udostępnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Rektor Akademii Wychowania Fizycznego we W. jako organ władzy publicznej, zobowiązany był do udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej. Nie budzi również wątpliwości fakt, że informacja publiczna została przez organ udostępniona po wniesieniu skargi na bezczynność do tutejszego Sądu, gdyż skarżący wniósł skargę w dniu 15 czerwca 2015 r., zaś udzielenie informacji nastąpiło w dniu 22 czerwca 2015 r., a zatem po wniesieniu przedmiotowej skargi do tutejszego Sądu. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przedmiotowe postępowanie okazało się bezprzedmiotowe, gdyż w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zaszło zdarzenie, które czyni merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy zbędnym. W oparciu zatem o dyspozycję art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie należało umorzyć. W zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zauważyć należy, że stosownie do treści art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu. W ślad za stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, uznać należy, że działalnie autokontrolne organu podjęte już po przekazaniu skargi do sądu administracyjnego, ale przed jej rozstrzygnięciem, winno wywoływać w zakresie kosztów postępowania takie same skutki prawne jak czynność podjęta przez organ wprost na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tej też przyczyny orzeczono jak w punkcie II sentencji.