IV SAB/Wr 19/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Robert Hubacz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 października 2010 r. i z dnia 27 października 2010 r. K. J. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w J. o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont mieszkania, za lata 2006 – 2010 wraz z ustawowymi odsetkami. Komendant Powiatowy Policji w J., do którego żądanie to zostało skierowane, pismem z dnia 5 listopada 2010 r., nr [...] poinformował K. J., że brak jest podstaw do przyznania i wypłacania emerytowanym funkcjonariuszom Policji, równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu. W odwołaniu do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. K. J. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego wniosku w sprawie wypłaty przedmiotowego równoważnika. Decyzją z dnia [...], nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. uchylił decyzję własną z dnia [...] w części dotyczącej odmowy przyznania K. J. równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010 i w tej części umorzył postępowanie przed organem I instancji oraz utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy dokonania czynności wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 -2010. Pismem z dnia 27 stycznia 2011 r. K. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której domagał się m. in. stwierdzenia bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w J. w sprawie uchylania się od wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz., 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Oznacza to, że bezczynność ta może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, ponadto wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przy czym w literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Tymczasem w niniejszej sprawie wszczętej żądaniem skarżącego, Komendant Powiatowy Policji w J. wydał w istocie rzeczy decyzję administracyjną. Pismo z dnia 5 listopada 2010 r. tego organu administracji policyjnej, choć nie ma formy decyzji administracyjnej, ani wszystkich składników decyzji z art. 107 § 1 kpa, posiada jednak cztery niezbędne elementy decyzji administracyjnej: jest skierowane do strony postępowania administracyjnego, zawiera rozstrzygnięcie (brak podstaw do pozytywnego załatwienia sprawy skarżącego), wskazuje organ orzekający w sprawie i podpis osoby reprezentującej organ (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. akt SA 1163/81, OSPiKA 1982/9-10/169). Skarga na bezczynność została zatem wniesiona przez K. J. już po wydaniu przez Komendanta Powiatowego Policji w J. decyzji z dnia [...], nr [...] , którą organ policyjny poinformował K. J., że brak jest podstaw do przyznania i wypłacenia emerytowanym funkcjonariuszom Policji równoważnika za lata 2006 – 2010. A zatem w chwili wniesienia skargi do Sądu organ nie pozostawał już w bezczynności. Należy jednocześnie wskazać, że wyrokiem z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 294/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K. J. na wymienioną wyżej decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...]. W orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt. IV SAB 14/86 - ONSA 1987/1/7, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r. sygn. II SAB/Gd 46/03, Lex nr 203323 oraz postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2010 r., sygn. akt I SAB/GL 4/10, publ. CBOSA, z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/GL 59/10, publ. LEX nr 785364), jak i w doktrynie (por. komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją T. Wosia W-ctwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005 r., str. 89) przyjmuje się natomiast zgodnie, że skargę na bezczynność można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy. Skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna. Na marginesie jedynie należy wskazać, iż brak jest podstaw do umorzenia postępowania sądowego w rozpatrywanym przypadku. Postępowanie należy bowiem umorzyć jako bezprzedmiotowe na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w takiej sytuacji, gdy organ przerywa stan bezczynności, np. wydając akt administracyjny, już po wniesieniu skargi na tę bezczynność (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, publ. LEX nr 463487). Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.