IV SA/Wr 294/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 września 2011 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2010 oddala skargę. Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, 2 kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) w związku z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.) oraz art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz rodzin (tekst jednolity: Dz.U. z 2004r., Nr 8, poz. 67 ze zm.) – po rozpoznaniu odwołania K. J. od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] o odmowie przyznania i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu za rok 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010 postanowiono: 1. uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010 i w tej części umorzyć postępowanie przed organem I instancji, 2. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy dokonania czynności wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010. W motywach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że K. J. od dnia 27 lutego 2004r. jest emerytem policyjnym. Do Komendanta Powiatowego Policji w J. wpłynęły jego pisma z dnia 14 października 2010r. i 27 października 2010r. o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010. W odpowiedzi na te pisma Komendant Powiatowy Policji w J. w dniu [...] wydał decyzję nr [...] odmawiającą stronie przyznania i wypłaty przedmiotowego świadczenia za lata 2006- 2010, argumentując to tym, iż rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005r. (Dz. U Nr 266, poz. 2246) dokonano nowelizacji rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za remont zajmowanego lokalu (Dz. U Nr 100 poz. 919), poprzez uchylenie § 8, który odnosił się wprost do emerytów i rencistów policyjnych, a także członków rodzin uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym funkcjonariuszu oraz emerycie lub renciście, o których mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym. Wskazane rozporządzenie MSWiA z dnia 28 grudnia 2005r. dokonało nowelizacji powołanego wyżej przepisu uchylając cytowany § 8 oraz ust.2 § 9, pozbawiając z dniem 1 stycznia 2006r. emerytów i rencistów policyjnych uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W odwołaniu do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] odmawiającej stronie przyznania i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010 K. J. zakwestionował prawidłowość postępowania organu policyjnego. Postępowanie to, w związku ze złożonym przez stronę odwołaniem z dnia 3 listopada 2010r. do Komendanta Głównego Policji od decyzji nr [...] KWP we Wrocławiu z dnia [...] stwierdzającej nieważność decyzji KPP w J. przyznającej K. J. już jako emerytowi policyjnemu - prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, w dniu 22 grudnia 2010r. zostało zawieszone. W dniu 25 stycznia 2011r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. wpłynęła wraz z aktami sprawy, decyzja nr [...] KGP z dnia [...] uchylająca decyzję nr [...]i umarzająca postępowanie przed organem I instancji. Mając powyższe na uwadze, w dniu 28 stycznia 2011r. Komendant Wojewódzki Policji we W. podjął z urzędu zawieszone postępowanie. Rozpatrując odwołanie Komendant Wojewódzki Policji we W. stwierdził, że jest ono uzasadnione w części dotyczącej przyznania prawa do równoważnika, natomiast w części odmowy wypłaty przedmiotowego świadczenia nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji w J. przyznał stronie prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, na podstawie której K. J. – jako emeryt policyjny – pobierał przedmiotowe świadczenie. Zasady przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego zostały określone w rozporządzeniu MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r., które zostało wydane na podstawie upoważnienia wynikającego z art. 91 ust. 2 ustawy o Policji. Przedmiotowe świadczenie strona pobierała do roku 2005, gdyż uprawnienie emerytów i rencistów w tym zakresie określone zostało w § 8 tego rozporządzenia, który z dniem 1 stycznia 2006 roku został uchylony nowelizującym rozporządzeniem wykonawczym MSWiA (Dz. U z 2005 Nr 266, poz. 2246), pozbawiając tym samym uprawnień do tego świadczenia osoby pobierające je z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2004 r. sygn. akt K 7/04, dokonując oceny zgodności z Konstytucją RP m.in. zapisu art. 91 ust. 2 ustawy o Policji stwierdził, że krąg podmiotów uprawnionych do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego w sposób oczywisty określa art. 91 ust. 1 ustawy o Policji stanowiący, że policjantowi przysługuje równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Stosownie do oceny dokonanej przez Trybunał, zgodnie z treścią przywołanego wyżej przepisu art. 91 ust. 1 ustawy o Policji, w którym jest mowa o przyznaniu równoważnika jedynie policjantowi, a która od dnia wydania K. J. decyzji o przyznaniu równoważnika nie uległa zmianie, przyjąć należy, że podmiotem uprawnionym do otrzymywania równoważnika za remont lokalu mieszkalnego jest jedynie policjant w służbie czynnej. Świadczenie to, podobnie jak inne świadczenia mieszkaniowe, przewidziane bowiem zostało w ustawie o policji jako przywilej związany z pełnieniem służby. Omawiany przepis art. 91 ust. 1 tej ustawy od początku swego obowiązywania nie przyznawał prawa do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego ani emerytom, ani rencistom policyjnym. Akty wykonawcze wydane na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy o Policji tj. zarządzenie z dnia 30 września 1997r., rozporządzenie MSWiA z dnia 20 grudnia 1999r. oraz rozporządzenie MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w zakresie, w jakim przewidywały przyznanie prawa do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, wykraczały poza granice delegacji ustawowej. Pomimo mocy obowiązującej § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. na gruncie ustawy o Policji brak było podstaw do wydania decyzji przyznającej równoważnik za remont lokalu mieszkalnego emerytowi bądź renciście policyjnemu. Fakt, że świadczenia takie były przyznawane i wypłacane wynikał natomiast ze związania organów administracji publicznej obowiązującym prawem - czyli uregulowaniami powołanych wyżej aktów wykonawczych - oraz związaną z tym koniecznością przestrzegania i stosowania przez organy obowiązującego porządku prawnego. W celu doprowadzenia do zgodności zapisów aktu wykonawczego, wydanego na podstawie 91 ust. 2 ustawy o Policji, z tą ustawą konieczne było uchylenie § 8 obowiązującego aktualnie rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. stanowiącego o przyznaniu równoważnika także emerytom i rencistom policyjnym. Dokonano tego przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 grudnia 2005r., które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2006r. Konsekwencją omawianego zabiegu prawnego jest brak istnienia podstaw do stosowania od tej daty przepisów rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. w odniesieniu do emerytów i rencistów policyjnych. Oznacza to tym samym, że z chwilą wyeliminowania z porządku prawnego przepisu § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. zapisy tego aktu wykonawczego nie mogły stanowić podstawy do naliczania równoważnika emerytom i rencistom policyjnym, jak również do podejmowania przez organy wobec tego kręgu osób innych czynności uregulowanych w rozporządzeniu. W kolejnym wyroku z dnia 27 października 2008r., sygn. akt U 4/08, Trybunał Konstytucyjny wyraził pogląd, iż uchylenie § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. dokonane rozporządzeniem MSWiA z dnia 6 kwietnia 2005r. (dz. U. Nr 70, poz. 633) nie zmieniło stanu prawnego przez pozostawienie emerytom i rencistom policyjnym uprawnienia do równoważnika pieniężnego (za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego), skoro takie uprawnienie nie wynikało z ustawy. Trybunał Konstytucyjny w tym wyroku wskazał, że uprawnienia związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych przysługujące funkcjonariuszom, które nie zostały wymienione wyraźnie w ustawie z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, nie przysługują emerytom i rencistom policyjnym. Powyższa ustawa zaś jako uprawnienia tychże emerytów i rencistów, wymienia jedynie prawo do lokalu mieszkalnego z nakazem odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy (art.29) oraz prawo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy (art. 30). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 maja 2010r. sygn. akt II SA/Wa 94/10 stwierdził iż, odmowa przyznania i wypłaty emerytowi policyjnemu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008 przez organ I instancji, znajdowała swoje uzasadnienie w przepisach prawa. Zwrócono uwagę na pozostawaniu w obiegu prawnym decyzji Komendanta Miejskiego Policji, która przyznała ww. emerytowi policyjnemu prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. Powołano się ponadto na pogląd wyrażony w wyroku z dnia 8 lipca 2010r. Opolskiego Sądu Administracyjnego sygn. II SA /Op 317/10, który stwierdził, iż nie można nie dostrzec, że w decyzji przyznającej równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, jednocześnie określono, iż będzie on wypłacany corocznie, a jego wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek. Zatem decyzji tej nadano charakter związany. W kwestii obliczania wysokości świadczenia do wypłaty, odesłano w decyzji do obowiązujących przepisów prawa. Skoro jednak od dnia 1 stycznia 2006r. przepisy rozporządzenia dotyczące stawek, jak i sposobu wyliczenia równoważnika, przestały obowiązywać w odniesieniu do emerytów i rencistów policyjnych, to przewidziane w ustawie zasady wyliczenia takiego świadczenia mogą być stosowane jedynie wobec policjantów w służbie czynnej. W decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] przyznającej K. J. jako emerytowi - prawo do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, jednocześnie określono, iż będzie on wypłacany corocznie na podstawie składanego przez stronę oświadczenia mieszkaniowego, a jego wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek. Komendant Wojewódzki Policji we W. stwierdził, że z tego też względu od dnia 1 stycznia 2006r. decyzja przyznająca stronie równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu nie może być realizowana poprzez jego wypłatę, gdyż nie obowiązuje żadna stawka, o jakiej mowa w tej decyzji, w oparciu o którą można byłoby ustalić wysokość przyznanego świadczenia, bowiem wobec braku innych regulacji dotyczących emerytów i rencistów policyjnych, od dnia 1 stycznia 2006r. brak jest podstaw prawnych do wyliczenia równoważnika za remont dla tej grupy osób. Z przedstawionych względów uznano, iż decyzja I instancji w części dotyczącej odmowy prawa do przedmiotowego świadczenia podlegała uchyleniu, i w tej części postępowanie ulegało umorzeniu, albowiem w obiegu prawnym pozostaje decyzja nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] przyznająca stronie to prawo. Natomiast organ odwoławczy w zakresie odmowy wypłaty, a z takim żądaniem zwróciła się strona do Komendanta Powiatowego Policji w J. podziela pogląd organu I instancji, ponieważ w tej części decyzja ta czyni zadość przepisom prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu K. J. zażądał nałożenia na organ obowiązku zrealizowania świadczenia wynikającego z decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...], nr [...] za lata 2006-2010 wraz z ustawowymi odsetkami. Pismem z dnia 26 kwietnia 2011r. K. J. sprecyzował, że przedmiotem jego skargi jest uchylenie pkt 2 decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...], dotyczącego odmowy dokonania czynności wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2010 i stwierdzenie bezczynności organów policyjnych pierwszej i drugiej instancji w przedmiocie wypłaty tego równoważnika. W kolejnym piśmie Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację. Powołano się także na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydany w dniu 16 grudnia 2010 r. sygn. akt. III SA/Gd 469/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę zauważył, że nie istnieją w odniesieniu do emeryta policyjnego, przepisy pozwalające na ustalenie wysokości przedmiotowego równoważnika, który należałoby wypłacić w danym roku kalendarzowym. Zdaniem WSA w Gdańsku, organ miał obowiązek stosować przepisy obowiązujące w dniu orzekania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Na wstępie wskazać należy, że organ prawidłowo rozstrzygnął sprawę z wniosku skarżącego o wypłatę na jego rzecz równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2010 wraz z ustawowymi odsetkami, w formie decyzji administracyjnej. Forma taka bowiem, w szczególności w przypadku wydania negatywnego rozstrzygnięcia, nie pozbawia strony prawa do kontroli sądowoadministracyjnej. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010r., I OSK 3/10, Lex nr 595338). Jak wynika z akt administracyjnych, spór w niniejszej sprawie nie dotyczy przyznania prawa do przedmiotowego równoważnika, lecz braku czy też istnienia podstaw do jego wypłaty. Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący zainicjował postępowanie o wypłatę za okres od 2006 r. do 2010 r. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Zdaniem Sądu, skoro wniosek złożony przez skarżącego wszczął postępowanie administracyjne w tym przedmiocie, to organy zasadnie odmówiły skarżącemu wypłaty powyższego świadczenia za wskazane lata. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że zasadnicze znaczenie w sprawie ma bowiem okoliczność, że w dniu 1 stycznia 2006r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Uchyliło ono m.in. § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r., który stanowił, że przepisy rozporządzenia stosuje się do emeryta i rencisty policyjnego. Podkreślenia wymaga, że nie istnieje żaden inny przepis, który pozwalałby w zakresie prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego traktować osoby uprawnione do policyjnych świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego w sposób analogiczny, jak policjantów w służbie czynnej. Stosownie bowiem do art. 91 ust. Pustawy o Policji, to policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Jak wynika z literalnego brzmienia tego przepisu, prawo do tego równoważnika przysługuje policjantowi, a nie emerytom czy rencistom policyjnym. Także przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji... nie pozwalają traktować emerytów czy rencistów w zakresie tego prawa w sposób tożsamy, jak policjantów w służbie czynnej. Jej art. 29 stanowi jedynie o prawie emeryta i rencisty do lokalu mieszkalnego, a art. 30 - o prawie do pomocy w budownictwie mieszkaniowym. Przepis art. 29 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji... nie pozwala rozciągnąć wszystkich dobrodziejstw pomocy mieszkaniowej, wskazanych w ustawie o Policji na emerytów i rencistów policyjnych, lecz tylko tych, które wynikają z art. 88, art. 92 i art. 94 ustawy. Stąd też należy wyciągnąć wniosek, że uprawnienie do równoważnika za remont lokalu nie wynika z przepisów rangi ustawy. W zaskarżonej decyzji oraz decyzji utrzymanej nią w mocy organy słusznie zatem uznały, że z dniem 1 stycznia 2006 r. odpadła podstawa prawna do kontynuacji wypłacania równoważnika pieniężnego dla skarżącego (por. np. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 9 grudnia 2009r. VIII SA/Wa 620/09, z dnia 20 maja 2011r., II SA/Wa 2060/10, zamieszczone w Centralnej Bazie Orzeczenie Sądów Administracyjnych. Stosownie do tego dostrzec trzeba, że w decyzji z dnia 15 lutego 2005r., przyznając skarżącemu równoważnik za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego jednocześnie określono, ze będzie on wypłacany corocznie, a jego wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie - obowiązujących stawek. Decyzji tej nadano zatem charakter związany. W kwestii obliczania wysokości świadczenia do wypłaty, w decyzji związanej, odesłano do przepisów prawa. Skoro jednak od dnia 1 stycznia 2006 r. przepisy rozporządzenia dotyczące stawek, jak i sposób wyliczenia równoważnika, przestały obowiązywać w odniesieniu do emerytów i rencistów policyjnych, wobec braku w tym zakresie innych regulacji, od dnia 1 stycznia 2006 r. brak jest podstaw prawnych do wyliczenia równoważnika dla tych osób. Przewidziane w ustawie stawki i zasady wyliczenia świadczenia mogą być stosowane jedynie w odniesieniu do policjantów w służbie czynnej. Tym samym decyzja przyznająca skarżącemu równoważnik, od dnia 1 stycznia 2006 r. nie może być realizowana, poprzez jego wypłatę. Wobec braku podstaw do dokonania czynności wypłaty, odmowę jej dokonania w drodze zaskarżonej decyzji uznać należało za prawidłową (por. odpowiednio wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 listopada 2010r. II SA/Op 487/10, zamieszczony w CBOSA). W związku z powyższym należy zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2010r., I OSK 407/10/Lex nr 737501). Sąd ten nie tylko w motywach zaakceptował stanowisko, w myśl którego z dniem 1 stycznia 2006r. odpadła podstawa prawna do kontynuacji wypłacania równoważnika pieniężnego za remont lokalu, ale sformułował tezę w myśl której przepis art. 91 ust. 1 ustawy o Policji w żadnym swym brzmieniu nie przyznawał uprawnienia do równoważnika za remont lokalu emerytom bądź rencistom policyjnym. Skoro zatem z dniem 31 grudnia 2005 r. odpadła jedyna normatywna podstawa uprawnień dla emerytów bądź rencistów policyjnych do równoważnika za remont lokalu, zawarta w rozporządzeniu z 28 grudnia 2005 r., a uprawnienie to nigdy nie zostało przyznane ustawą (ani ustawą o Policji, ani ustawą z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji), przeto nie nabyli oni z tego tytułu słusznie nabytych praw, to bezprzedmiotowość uprzednio wydanych decyzji o przyznaniu uprawnień do równoważnika za remont lokalu wynika z całokształtu nowego unormowania w tej materii. Należy zauważyć, że ustawa o Policji nie stanowiła i nadal nie stanowi podstawy do przyznania uprawnień do równoważnika pieniężnego emerytowi czy renciście policyjnemu. Jej art. 91 ust. 1 w swojej treści jednoznacznie ogranicza prawo do równoważnika wyłącznie do czynnych policjantów, zaś ust. 2 art. 91 upoważnia ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia w drodze rozporządzenia wysokości, zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1. Wydane na jego podstawie rozporządzenie wykonawcze w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2006 r. wykraczało więc poza granicę delegacji ustawowej. Konieczne było w związku z tym uchylenie § 8 wyżej powołanego rozporządzenia. Nie powinno zaś budzić wątpliwości, że organy administracji winny stosować przy wydawaniu swoich decyzji przepisy prawa obowiązującego w dacie ich podejmowania, co przesądza o tym, że organy prawidłowo zastosowały przepisy uwzględniające zmiany wprowadzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. Żądanie skargi dotyczące bezczynności organów Policji oraz ukarania organu zostały objęte odrębnymi postępowaniami. Uwzględniając powyższe Sąd nie podzielił zarzutów i argumentacji skargi, wobec czego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak na wstępie.