IV SAB/Wr 215/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi P. K., na bezczynność Burmistrza Miasta K. – Z., w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. stwierdzić, że bezczynność Burmistrza Miasta K. – Z. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądzić od Burmistrza Miasta K. – Z. na rzecz P. K. kwotę 357 złotych (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 8 sierpnia 2014 r. P. K. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wystąpił z wnioskiem do Gminy K. – Z. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej informacji o zawartych przez Gminę – od 2012 r. – umowach obsługi prawnej, zastępstwa procesowego z kancelariami, radcami prawnymi oraz adwokatami. W skardze z dnia 23 sierpnia 2014 r. strona skarżąca podniosła bezczynność Burmistrza Miasta K. – Z. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z 8 sierpnia 2014 r., przy jednoczesnym niewydaniu przez organ rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania. Strona podkreśliła również, że do dnia wniesienia skargi organ jednostki samorządu terytorialnego nie uczynił zadość jej żądaniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne strona wniosła o zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że informacja żądana przez stronę została jej udzielona z niewielkim opóźnieniem w dniu 26 sierpnia 2014 r., co uchyliło stan bezczynności a tym samym skarga winna zostać oddalona. Okoliczność udzielenia informacji publicznej potwierdził również skarżący w piśmie z 30 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot sprawy odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Podkreślić należy, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi między innymi wówczas, gdy po złożeniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda w sprawie decyzję, bądź podejmie inne rozstrzygnięcie wstrzymujące bieg postępowania w sprawie, co wyłącza możliwość uwzględnienia tej skargi nawet wówczas, gdy decyzja ta lub inne rozstrzygnięcie zostało podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2012 r., sygn. akt II OSK 1431/12). W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest bezczynność związana z udostępnieniem informacji publicznej. Należy zatem podkreślić, że przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782) nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 przywołanej ustawy). W przypadku gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach udostępnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Burmistrz Miasta K.– Z. jako organ władzy publicznej, zobowiązany był do udostępnienia, żądanej przez skarżącego, informacji publicznej. Nie budzi również wątpliwości fakt, ze informacja publiczna została przez organ udostępniona z kilkudniowym opóźnieniem, w okresie w którym skarżący podjął już środki prawne w celu usunięcia bezczynności organu. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przedmiotowe postępowanie okazało się bezprzedmiotowe, gdyż w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zaszło zdarzenie, które czyni merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy zbędnym. W oparciu zatem o dyspozycję art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie należało umorzyć. Z akt sprawy wynika jednocześnie, że żądana przez stronę informacja publiczna została w całości udostępniona przez organ w stosunkowo krótkim czasie od dnia upływu ustawowego terminu, zatem na podstawie art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. orzeczono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zauważyć należy, że stosownie do treści art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu. W ślad za stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, uznać należy, że działalnie autokontrolne organu podjęte już po przekazaniu skargi do sądu administracyjnego, ale przed jej rozstrzygnięciem, winno wywoływać w zakresie kosztów postępowania takie same skutki prawne jak czynność podjęta przez organ wprost na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tej też przyczyny orzeczono jak w punkcie III sentencji.