IV SAB/Wr 219/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 lutego 2024 r. A. Y. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na wniosek złożony w dniu 10 października 2023 r. Sąd, pismami z dnia 18 marca 2024 r., wezwał skarżącą do: - uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, doręczając odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, - nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu, w obu przypadkach w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwania doręczono skarżącej na podany w skardze adres do korespondencji w dniu 4 kwietnia 2024 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu na podstawie dwóch niezależnych od siebie przesłanek, tj. z powodu nieopłacenia skargi, a także wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie obowiązku podpisania skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wymóg opłacenia skargi wynika z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Bieg siedmiodniowego terminu do opłacenia skargi, wobec doręczenia skarżącej wezwania w tym zakresie w dniu 4 kwietnia 2024 r., minął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2024 r. (czwartek), albowiem skarga nie została opłacona. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Ponadto, jak wskazano na wstępie, wniesiona skarga kwalifikowała się do odrzucenia także na tej podstawie, że skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego tej skargi w postaci opatrzenia jej własnoręcznym podpisem (tak m.in. w wyroku NSA z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt II OSK 2703/21). Wymóg zawarcia w skardze podpisu strony wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zaś zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Również odnośnie do tego braku formalnego skargi termin na jego uzupełnienie minął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2024 r. (czwartek), albowiem oba zarządzenia doręczono stronie tą samą przesyłką, zaś brak formalny skargi dotyczący podpisu skarżącej nie został uzupełniony. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków, ponadto na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd podejmuje takie rozstrzygnięcie gdy od skargi, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. .