IV SAB/Wr 23/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Z. R., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., w przedmiocie weryfikacji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...] października 2012 r., nr [...], odmawiającej przyznania zasiłku celowego, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 22 grudnia 2014 r. Z. R. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. polegającą na braku weryfikacji decyzji tego organu z dnia [...] października 2013 r., nr [...], odmawiającej przyznania zasiłku celowego, "(...) w trybie art. 156 kpa. na złożone w terminie podanie z dnia 1 marca 2013 r., w związku z wezwaniem skierowanym do SKO z dnia 28 listopada 2014 r. w trybie art. 37 kpa. do usunięcia naruszenia prawa (...)". Przekazując skargę do tutejszego Sądu organ administracji wyjaśnił, że jest ona kolejną złożoną przez stronę w sprawie tej samej – zarzucanej – bezczynności polegającej na braku weryfikacji powyższej decyzji Kolegium. Wobec powyższego organ wniósł o odrzucenie skargi. Pismem z 5 lutego 2015 r. skarżący wyjaśnił, że stanowisko organu jest nieuzasadnione. Wzywając bowiem Kolegium do usunięcia naruszenia prawa w dniu 28 listopada 2014 r. zainicjowane zostało – jak twierdzi strona – odrębne postępowanie, w stosunku do którego przysługuje mu nowa skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że wniesienie skargi powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki zarówno procesowe jak i materialnoprawne. Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować innej sprawy. Powyższa zasada została unormowana w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), stanowiącym o obowiązku odrzucenia skargi jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wobec tego stwierdzenie, że sprawa jest w toku stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu. Taki stan zaś trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 600/13). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu aktualnie toczą się dwie sprawy wszczęte ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. opisaną na wstępie. Pierwsza z nich zarejestrowana została pod sygnaturą IV SAB/Wr 266/14 i wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 16 października 2014 r. Druga skarga, której niniejsze postanowienie dotyczy, została zarejestrowana pod sygnaturą IV SAB/Wr 23/15 i wpłynęła do Sądu w dniu 22 stycznia 2015 r. Z analizy treści obu skarg wynika, że dotyczą one tych samych podmiotów jak i tej samej sprawy, którą jest bezczynność organu polegająca na nierozpoznaniu wniosku strony skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...] października 2012 r., nr [...], odmawiającej przyznania zasiłku celowego. Obie sprawy są zatem tożsame zarówno pod względem podmiotów jak i przedmiotu. Stwierdzenia tego nie zmienia bowiem okoliczność, że po wniesieniu pierwszej skargi, ale przed złożeniem kolejnej strona zwróciła się do organu z następnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie sporządzone przez skarżącego w jego aktualnej sytuacji procesowej, stanowi jedynie przejaw korzystania z uprawnień wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego. Nie zmienia ono jednak przedmiotu spraw zawisłych przed tutejszym Sądem, które w dalszym ciągu pozostają ze sobą tożsame. Mając powyższe na uwadze, ostatnia z wymienionych skarg, która została wniesiona później, nie mogła skutecznie zainicjować postępowania w sprawie bezczynności organu, gdyż takowe już zostało wszczęte skargą zarejestrowaną pod sygnaturą IV SAB/Wr 266/14. Stąd też Sąd zobligowany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.