IV SAB/Wr 29/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w przedmiocie wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont lokalu postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 lutego 2011 r. M. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w przedmiocie wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont lokalu. Domagał się od Sądu stwierdzenia bezczynności tego organu, który zdaniem skarżącego, uchyla się od wypłacenia mu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu za lata 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 wraz z odsetkami karnymi. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w J. wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej bez wyczerpania środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a omawianej ustawy. Wskazać należy, że w doktrynie, jak i w judykaturze przyjmuje się, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej (tak m.in. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 85, t. 70; A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, str. 28, t. 25; postanowienie WSA z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SAB/Wa 2/07, LEX nr 337771). Wobec powyższego żądanie skarżącego nie może być przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wykracza bowiem poza ustawowy zakres kognicji przyznanej sądowi administracyjnemu. Sąd ten kontroluje jedynie zgodność z prawem decyzji w sprawach przyznania (odmowy przyznania) równoważnika pieniężnego za remont lokalu oraz rozpoznaje sprawy bezczynności organów w tym zakresie. Powyższe oznacza, że właściwość Sądu nie obejmuje kwestii wypłaty przez organ policyjny równoważnika pieniężnego, a tym bardziej bezczynności polegającej na uchylaniu się od wypłacania omawianego równoważnika. Z tego względu bez znaczenia w sprawie jest to czy skarżący wyczerpał tryb zażaleniowy jako warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym wniesiona skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.