IV SAB/Wr 3/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 maja 2014 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie przywrócenia do służby w Policji postanawia: odrzucić skargę. [...] wniósł w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., w której podniósł, iż skarży "działanie (...) Komendanta (...) w zakresie sprawowania nadzoru nad zgodnym z prawem działaniem podległych mu służb" w związku z jego przywróceniem do służby w Policji, a w istocie z przywróceniem "(...) do służby na stanowisko równorzędne (...)." W dniu 15 maja 2014, na rozprawie, skarżący oświadczył, że "sprawę powinien załatwić Komendant Powiatowy Policji w K. Oba organy złamały prawo, bo organ nadrzędny nie reagował na błędne działania organu I instancji." Z kolei pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji podkreślił, że "pracodawcą skarżącego jest Komendant Powiatowy Policji w K. Komendant Wojewódzki Policji jest przełożonym. Przepisy nie przewidują przeniesienia kompetencji w tym zakresie." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.). Przy czym, zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08, LEX nr 552736). W związku z powyższym wyliczeniem spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także wobec istoty sprawy sądowoadministracyjnej, wynikającej z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), bezspornym jest, iż żądanie skarżącego nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Nadzór Komendanta Wojewódzkiego Policji nad jednostkami mu podległymi bezsprzecznie bowiem pozostaje poza kontrolą tego sądu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.