IV SAB/Wr 322/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2016 r. sprawy ze skargi K. H. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości. K. H., dalej: skarżąca, złożyła w niniejszej sprawie w dniu 12 listopada 2015 r. skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu podała, że w dniu 28 września 2015 r. zwróciła się po raz kolejny do Prezesa Sądu Okręgowego we W. o uzupełnienie informacji poprzez podanie, gdzie znajdują się akta sędzi K. Ć. poza siedzibą sądu. W odpowiedzi otrzymała pismo z dnia 9 października 2015 r., z treści którego wynika, że Prezes Sądu nie zamierza udzielić odpowiedzi. Podała, że Prezes Sądu nie zamierza też udzielić odpowiedzi w sprawie znaczenia skrótów SED, SWW uznając, że stosowane w sądzie skróty nie mają cech informacji publicznej, pomimo podania ich w informacji publicznej. W tej sytuacji, w ocenie skarżącej, skarga jest uzasadniona. Powołując się na powyższe skarżąca domagała się uwzględnienia skargi, nałożenia na Prezesa Sądu Okręgowego we W. stosownej kary oraz zasądzenia poniesionych przez skarżącą kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu podał, że w jego ocenie w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie można zasadnie twierdzić, że Prezes Sądu Okręgowego we W. pozostawał i pozostaje bezczynny. Podał, że w doktrynie i judykaturze pojęcie bezczynności organu w sytuacji określonej przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej zostało dookreślone w ten sposób, że bezczynność polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje, co oznacza, że milczy wobec wniosku o udzielenie konkretnej informacji. Za milczenie organu nie można natomiast uznać sytuacji, gdy nieudzielenie informacji następuje z przyczyny niezależnej od organu w rozumieniu art. 36 § 2 k.p.a, a o istnieniu takiej przyczyny wnioskujący o udzielenie informacji publicznej został przez organ powiadomiony. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, że w załatwieniu wniosku skarżącej z dnia 16 maja 2015 r. w zakresie objętym skargą, tj. co do żądania przesłania treści dekretu powołującego sędziego K. Ć. do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Okręgowego we W., pismem z dnia 26 czerwca 2015 r. Prezes Sądu Okręgowego we W. poinformował wnioskodawczynię, że w chwili obecnej nie dysponuje aktami osobowymi SSO K. Ć., wobec czego brak jest aktualnie możliwości udzielenia informacji w tym zakresie oraz, że po ustaniu w/w przeszkody żądana informacja zostanie udzielona. Organ podał, że informacja o istniejącej nadal przeszkodzie oraz o tym, że informacja zostanie udzielona po zwrocie akt osobowych, została zawarta również w późniejszych pismach Prezesa Sądu Okręgowego: z dnia 13 sierpnia 2015 r. oraz z dnia 9 października 2015 r. Prezes Sądu Okręgowego podał, że nadal, to jest na dzień sporządzania odpowiedzi na skargę, nie dysponuje aktami osobowymi w/w sędziego, gdyż nie zostały one jeszcze zwrócone. Prezes Sądu Okręgowego wskazał, że skargą objęty jest też zarzut braku udzielenia informacji, gdzie i w jakiej dacie akta osobowe s. K. Ć. zostały przekazane oraz, że nie udzielono informacji, co oznaczają skróty "SED Wydział WSM". Wyjaśnił, że w tym zakresie w pismach z dnia 13 sierpnia 2015 r. i z dnia 9 października 2015 r. Prezes Sądu Okręgowego wskazywał, że takie informacje nie mają cech informacji publicznej w rozumieniu art. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz podał, że wykraczają one poza zakres określony w powołanej ustawie, a swoje stanowisko w tym przedmiocie uzasadnił. W złożonym w toku postępowania w niniejszej sprawie piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2016 r. skarżąca sprostowała wskazany w skardze skrót "SWW", podając, że winno być: "SWM". Podniosła, że Prezes Sądu Okręgowego błędnie w odpowiedzi na skargę podał skrót "WSM". Równocześnie podała, że do dnia sporządzenia ww. pisma nie otrzymała informacji w sprawie: gdzie i w jakiej dacie zostały przekazane akta osobowe sędzi K. Ć., znaczenia skrótów SED i SWM. Skarżąca podała, że ponieważ sędzia jest osobą publiczną, do informacji publicznej również należy miejsce przekazania akt osobowych sędziego oraz daty ich przekazania. Tym bardziej, że poza siedzibą Sądu, w którym jest zatrudniona sędzia K. Ć., według przesłanych pism akta są od kilku miesięcy. W ocenie skarżącej, informacje, o które wnosi, są informacją publiczną, a ich podanie nie zostało nigdzie ograniczone, ani zabronione. Z tych względów obowiązkiem Prezesa było udzielenie informacji albo wydanie stosownej decyzji. Błędne jest, zdaniem skarżącej, stanowisko Prezesa zawarte w odpowiedzi na skargę, że żądane informacje nie mają cech informacji publicznej w rozumieniu art. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powołując się na treść art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej skarżąca podniosła, że miejsce i data przekazania akt osobowych sędziego jako funkcjonariusza publicznego (przy braku ograniczenia żądanej informacji) są informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Odwoływanie się przez organ do art. 6 ustawy jest również zdaniem skarżącej chybiony. Skarżąca podniosła, że ustawodawca w art. 6 ustawy jednoznacznie wskazał, że sprawy w nim wymienione nie tworzą katalogu zamkniętego. Skarżąca także zarzuciła, że jeżeli w udzielonej informacji publicznej podaje się skróty SED, SWM, to jeżeli wnioskodawca wnosi o podanie pełnej nazwy (tj. znaczenia skrótów) w udzielonej informacji, to do obowiązków Prezesa należy uzupełnienie informacji poprzez podanie pełnej nazwy zastosowanych skrótów. Podnosząc powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi, stwierdzenie bezczynności Prezesa Sądu Okręgowego we W. oraz nałożenie stosownej kary i, jeżeli to możliwe w niniejszym postępowaniu, zobowiązanie do niezwłocznego udzielenia informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. w zakresie udzielenia informacji publicznej. Według twierdzeń skargi, Prezes Sądu Okręgowego we W. pozostaje bezczynny w zakresie udzielenia informacji na wniosek skarżącej z dnia 28 września 2015 r., którym skarżąca zwróciła się – jak podała w skardze - po raz kolejny do Prezesa Sądu Okręgowego we W. o uzupełnienie informacji poprzez podanie, gdzie znajdują się akta sędzi K. Ć. poza siedzibą sądu. We wniosku tym skarżąca domagała się także udzielenia informacji, co oznacza grupa SED Wydział SWM. Materialnoprawną podstawę rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 28 września 2015 r. stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), dalej także u.d.i.p. Wskazać należy, że z bezczynnością organu na gruncie u.d.i.p. mamy do czynienia wówczas, gdy organ obowiązany do udzielenia informacji publicznej nie udziela takiej informacji, ani nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia. Wniosek o udzielenie informacji publicznej winien być skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej, a przedmiotem wniosku winna być informacja publiczna. Dla stwierdzenia stanu bezczynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt lub czynność nie zostały podjęte, w tym również kwestia zawinienia organu. Aby można było stwierdzić, że dany podmiot nie pozostaje w bezczynności, udzielenie informacji powinno nastąpić we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie lub podmiot obowiązany winien powiadomić o przyczynach zwłoki i o wyznaczeniu terminu udostępnienia informacji, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do podjęcia przez podmiot zobowiązany właściwych działań określonych w przepisach prawa. Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej winno zakończyć się przewidzianymi prawem czynnościami zmierzającymi do załatwienia wniosku. Organ, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w pierwszej kolejności powinien rozważyć możliwość udostępnienia informacji w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.). W razie stwierdzenia, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, nie pozwalają na udostępnienie informacji w sposób i w formie określonych we wniosku, należy powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazać, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W przypadku, gdy wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, organ jest zobowiązany postępowanie umorzyć (art. 14 u.d.i.p.). W sytuacji zaś, gdy żądana informacja publiczna nie może być udzielona ze względu na ograniczenia przewidziane w art. 5 u.d.i.p., w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, organ odmawia udzielenia informacji w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Także w sytuacji, gdy żądana informacja publiczna ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a wnioskodawca nie wykaże, że uzyskanie ww. informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), organ, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, wydaje na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W sytuacji zaś, gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ winien poinformować wnioskodawcę pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Forma decyzji administracyjnej jest przewidziana wyłącznie dla rozstrzygnięć dotyczących informacji publicznych, bowiem tylko do takich informacji znajduje zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej. Jeśli chodzi o pojęcie "informacja publiczna", to wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Dodać przy tym należy, że określony w art. 6 u.d.i.p. zakres przedmiotowy ustawy ma charakter katalogu otwartego. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez informację publiczną należy rozumieć każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszącą się do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informację publiczną stanowią zatem dokumenty bezpośrednio wytworzone przez organ oraz niepochodzące wprost od organu, wykorzystywane przy realizacji przewidzianych prawem zadań (por. np.: wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2904/12; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013 r. sygn. akt II SAB/Rz 48/12 dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: https://cbois.nsa.gov.pl, dalej: cbois). Przy czym prawo do informacji publicznej jest zasadą, a wyjątki od niej powinny być interpretowane ściśle (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt II SA 3572/02, lex nr 144641). Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy wskazać, że nie ulega wątpliwości, że Prezes Sądu Okręgowego we W. jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p. zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Rozważenia w dalszej kolejności wymaga, czy żądana przez skarżącą informacja wskazana we wniosku z dnia 28 września 2015 r. jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. Z akt sprawy wynika, że w skierowanym do Prezesa Sądu Okręgowego we W. wniosku z dnia 4 września 2015 r. skarżąca domagała się m.in. udzielenia informacji, gdzie są akta osobowe SSO K. Ć., ze wskazaniem dokładnego adresu. W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezes Sądu pismem z dnia 16 września 2015 r. poinformował skarżącą, że żądana w powyższym zakresie informacja nie ma cech informacji publicznej w rozumieniu art. 1 i art. 6 u.d.i.p. Po otrzymaniu powyższej odpowiedzi skarżąca, nie zgadzając się z zajętym w nim stanowiskiem organu, we wniosku z dnia 28 września 2015 r., podtrzymała zgłoszony wniosek. Poszerzyła również wniosek, domagając się podania daty przekazania akt osobowych sędziego, którego wniosek dotyczy, poza siedzibę sądu. Domagała się też wyjaśnienia, co oznacza grupa SED Wydział SWM. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Prezesa Sądu Okręgowego we W. w skierowanym do skarżącej piśmie z dnia 9 października 2015 r. podał, że podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie dotyczącej miejsca znajdowania się akt osobowych SSO K. Ć. wyrażone w piśmie z dnia 16 września 2015 r. Odnosząc się do żądania podania daty przekazania akt osobowych sędziego poza siedzibę sądu oraz podania informacji, co oznacza grupa SED Wydział SWM podał, że żądana informacja nie ma cech informacji publicznej w rozumieniu art. 1 i art. 6 u.d.i.p. Wbrew odmiennemu w tym względzie poglądowi skarżącej, zgodzić się należy ze stanowiskiem organu zajętym w ww. pismach, zgodnie z którym informacje żądane w powyższym zakresie, to jest: gdzie znajdują się akta osobowe SSO K. Ć. oraz co oznacza grupa SED Wydział SWM, nie są informacją publiczną. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 1 u.d.i.p., informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda informacja o sprawach publicznych. Przykładowe wyliczenie informacji publicznej zawiera, jak to już wyżej wskazano, art. 6 u.d.i.p. Pod pojęciem informacji publicznej w jej najszerszym ujęciu należy rozumieć te informacje, które dotyczą działań i zadań podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji oraz jego funkcjonariuszy w zakresie wykonywania przez ten podmiot zadań i kompetencji publicznoprawnych, w tym działań dotyczących dysponowaniem majątkiem publicznym. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie nakłada na organ udostępniający informację publiczną obowiązku interpretacji dokumentów. Trafnie zauważa organ w skierowanym do skarżącej piśmie z dnia 9 października 2015 r., będącym odpowiedzią na wniosek skarżącej z dnia 28 września 2015 r., że u.d.i.p. ma zapewnić transparentność działań władzy publicznej, umożliwiać społeczną jej kontrolę, budować społeczeństwo obywatelskie i rozwijać demokrację, w której obywatele mają wpływ na podejmowanie dotyczących ich decyzji. Z tych względów, aby żądana informacja uzyskała walor informacji publicznej, musi dotyczyć, zgodnie z art. 1 u.d.i.p., sprawy publicznej w rozumieniu tej ustawy. W wyroku z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 918/14 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przedmiotem informacji publicznej jest problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa (wyrok dostępny w cbois). W świetle powyższego zgodzić się należy ze stanowiskiem Prezesa Sądu Okręgowego we W., że żądana przez skarżącą informacja w przedmiocie: 1) gdzie znajdują się akta osobowe SSO K. Ć. oraz 2) co oznaczają skróty SED, SWM - nie ma waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 i art. 6 u.d.i.p. Prawidłowo w tej sytuacji organ, w odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 28 września 2015 r., pismem z dnia 9 października 2015 r. poinformował skarżącą, że żądane przez nią w powyższym zakresie informacje nie są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 u.d.i.p. Wystosowanie do skarżącej pisma powyższej treści było, w świetle tego co powiedziano wyżej, wystarczające. Prawidłowe bowiem poinformowanie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej wnioskodawcy domagającego się udzielenia informacji stanowiącej w jego przeświadczeniu informację publiczną, w rozumieniu art. 1 u.d.i.p., pismem, że żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej, stanowi wystarczającą podstawę do przyjęcia, że organ będący adresatem wniosku nie pozostaje w stanie bezczynności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę w całości.