IV SAB/Wr 489/21
PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-05-24
Skład orzekający: Ewa Kamieniecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym, powinna zostać odrzucona po dwukrotnym wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania zgodnie z art. 35 PPSA, jest dotknięta brakiem formalnym. Po bezskutecznym wezwaniu pełnomocnika do uzupełnienia braków, a następnie skarżącego do podpisania skargi, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
A. T. wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skargę podpisał pełnomocnik A. S., który przedłożył pełnomocnictwo do reprezentowania strony przed organami administracyjnymi, ale nie wykazał umocowania do reprezentowania przed sądem administracyjnym. Po wezwaniu pełnomocnika do uzupełnienia braków, a następnie skarżącego do podpisania skargi, braki formalne nie zostały usunięte, co skutkowało odrzuceniem skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 9 marca 2021 r. A. T. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – A. S., a do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone A. S. przez skarżącego. Z pełnomocnictwa procesowego nie wynikało, aby osoba podpisana pod skargą była profesjonalnym pełnomocnikiem lub pozostawała ze stroną w innej relacji, uprawniającej - zgodnie z przepisami - do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 16 grudnia 2021 r., pismem z dnia 19 stycznia 2022 r., wezwano A. S. do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono A. S. w dniu 20 stycznia 2022 r. (k. 36 akt sądowych).
W wyznaczonym terminie ww. braki formalne nie zostały usunięte, w związku z czym, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 22 marca 2022 r., pismem z dnia 23 marca 2022 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi lub nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę sądową zawierającą powyższe wezwanie - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącemu - złożono w placówce pocztowej w dniu 25 marca 2022 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono skarżącego umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej (awizo). Powtórnego awiza dokonano w dniu 4 kwietnia 2022 r. na kolejne 7 dni. Skarżący, po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji, nie odebrał przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do tut. Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 8 kwietnia 2022 r. (k. 40 akt sądowych).
Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a., pismo powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a w myśl art. 46 § 2 pkt 1 u.p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku, adresu do doręczeń.
W myśl art. 37 § 1 u.p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przy czym krąg osób uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 u.p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika, który wraz ze skargą złożył pełnomocnictwo umocowujące do reprezentowania strony przed organami administracyjnymi. Z uwagi na okoliczność, że przedłożone pełnomocnictwo nie spełnia warunków określonych w art. 35 § 1 u.p.p.s.a., A. S. została wezwana do przedłożenia pełnomocnictwa zgodnego z art. 35 § 1 u.p.p.s.a. Wezwanie skierowane do pełnomocnika, doręczone prawidłowo w dniu 20 stycznia 2022 r., pozostało bez odpowiedzi. Wobec tego uznając, że skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, Sąd wezwał skarżącego do osobistego podpisania skargi lub przesłania podpisanego jej odpisu. Praktyka ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18, dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przesyłkę zawierającą wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącemu - dwukrotnie awizowano w dniach 25 marca 2022 r. i 4 kwietnia 2022 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie (k. 40 akt sądowych). W związku z tym, że strona w toku postępowania nie wskazała innego adresu do doręczeń niż znajdujący się w skardze, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 p.p.s.a. - z dniem 8 kwietnia 2022 r. (piątek). W konsekwencji, siedmiodniowy termin do podpisania skargi upływał w dniu 15 kwietnia 2022 r. (piątek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została podpisana.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło