IV SAB/Wr 49/10
PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-11-30
Skład orzekający: Małgorzata Masternak-Kubiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. W szczególności, w przypadku bezczynności organu, konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, co stanowi warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Skarżący J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Sąd wezwał skarżącego do oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie w trybie art. 37 KPA. Skarżący odpowiedział, opisując stan sprawy i dołączając dokumenty, jednak nie wykazał jednoznacznie, czy złożył wymagane zażalenie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 31 sierpnia 2010 r. J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia 17 czerwca 2010 r. na postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] maja 2010 r. o podjęciu zawieszonego postępowania.
W dniu 4 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał skarżącego do nadesłania oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi wniósł zażalenie w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 października 2010 r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu 11 października 2010 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo, z którego wynikało, że swoich praw w przedmiotowej sprawie dochodzi od 6 stycznia 2009 r. kiedy złożył wniosek do Komendanta Powiatowego Policji w L. o wypłatę należności za remont stosownie do decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2002 r.
Jednocześnie skarżący opisał stan sprawy i decyzję wydane w sprawie oraz opisał Wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 636/10 uchylający decyzję KGP i KWP. Do pisma skarżący dołączył kserokopie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] stycznia 2010 r. stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] marca 2002 r. o przyznaniu J. W. równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, kserokopie skargi J.W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz decyzje Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] utrzymującą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi np. (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98 - Lex nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 §1 p.p.s.a. i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cyt. ustawy.
Przepis art. 37 k.p.a. wprost stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Zaś art. 52 § 2 p.p.s.a. dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Wymóg "wyczerpania środków zaskarżenia" ma merytoryczny, a nie formalny charakter, co oznacza, że w każdym wypadku stwierdzenia braku spełnienia takiej przesłanki sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić z powodu jej niedopuszczalności.
W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że na dzień wniesienie skargi nie został wyczerpany tryb zażaleniowy, gdyż zażalenie na bezczynność organu nie zostało złożone przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
W piśmie z dnia 11 października 2010 r. skarżący co prawda twierdzi, że dochodził swoich praw od stycznia 2009 r., jednak z pisma tego nie wynika, czy złożył on zażalenie w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia 17 czerwca 2010 r. na postanowienie Komendanta Policji z dnia 27 maja 2010 r. o podjęciu zawieszonego postępowania.
Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło