IV SAB/Wr 5/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A we W. na bezczynność Prokuratora Rejonowego dla W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. stwierdzić, że bezczynność Prokuratora Rejonowego dla W. w rozpoznaniu wniosku strony skarżącej z dnia 12 grudnia 2013 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. odstąpić od orzeczenia o wymierzeniu Prokuratorowi Rejonowemu we W. grzywny; IV. zasądzić od Prokuratora Rejonowego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi Fundacji A we W. (skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest bezczynność Prokuratora Rejonowego dla W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżąca w dniu 12 grudnia 2013 r. złożyła wniosek o udzielenie informacji publicznej, żądając kserokopii " 1. zawiadomienia skierowanego do tut. Prokuratury, które stanowiło podstawę wszczęcia postępowania w sprawie [...] wraz z załącznikami, 2. Pism tut. Prokuratury skierowanych do Prokuratury Okręgowej we W. w odpowiedzi na działania dotyczące postępowania w sprawie sygn.[...]". W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy dla W. wniósł o oddalenie skargi wskazując, że wniosek o udzielenie informacji publicznej złożony przez stronę skarżącą został rozpatrzony pozytywnie. W dniu 13 stycznia 2014 r. przesłano wnioskodawcy żądane dokumenty, co oznacza, że wniesiona skarga jest bezzasadna. W piśmie z dnia 21 lutego 2014 r. strona skarżąca wskazała, że poza sporem jest, że wniosek o udzielenie informacji publicznej wpłynął do organu w dniu 12 grudnia 2013 r. Jednakże w ustawowym terminie 14 dni organ pozostawał bezczynny i nie odpowiedział na wniosek w żaden sposób. Dopiero na skutek skargi na bezczynność wniesionej w dniu 13 stycznia 2014 r. organ zareagował wystosowywując do wnioskodawcy pismo noszące datę 13 stycznia 2014 r., które zostało doręczone po tej dacie. Oznacza to, że po wniesieniu skargi na bezczynność organ żądaną informację udostępnił, a przez to skarga na bezczynność stała się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tj. jeżeli w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285). Przedmiot postępowania sądowego w sprawie stanowiła skarga na bezczynność Prokuratora Rejonowego dla W., który wykonuje zadania publiczne w udostępnieniu informacji publicznej. Mając na uwadze przedmiot wniesionej skargi wskazać należy, iż dostęp do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 ze zm.), dalej: ustawa. Z bezczynnością podmiotu w udostępnieniu informacji publicznej mamy do czynienia natomiast wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji organ, nie podejmuje w terminie - wskazanym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno - technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania stwierdzić należy, że organ, po wpłynięciu skargi, udzielił stronie skarżącej informacji objętej wnioskiem z dnia 12 grudnia 2013 r., a zatem dokonał stosownej czynności, co potwierdziła sama skarżąca w piśmie z dnia 21 lutego 2014 r. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi – po myśli art. 149 § 1 p.p.s.a., a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – publ. ONSAiWSA z 2009 nr 4, poz.63). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie i wydanie wyroku w przedmiocie bezczynności organu w udzieleniu informacji publicznej z przyczyn wskazanych powyżej stało się zbędne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 p.p.s.a. Organ udzielił bowiem skarżącej informacji publicznej dopiero po wniesieniu skargi do Sądu. Jednocześnie Sąd nie stwierdził by bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albowiem opóźnienie w udzieleniu informacji nie było znaczne, stąd też Sąd nie wymierzył stosownej grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).