IV SAB/Wr 52/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 11lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: Pismem z dnia 2 marca 2021 r. Strona zaskarżyła przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując na art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 12 lipca 2021 r. Skarżącego wezwano do nadesłania dowodu złożenia ponaglenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi Strona nadesłała kopię pisma z dnia 29 maja 2020 r. adresowanego do Kierownika Oddziału Legalizacji Pobytu i Pracy I,II Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego. Z jego treści wynikało, że Skarżący prosi o informację odnośnie statusu swojej sprawy. Wskazując, że wniosek podał w 2019 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej i do dzisiaj nie otrzymał żadnej informacji o numerze sprawy i nazwiska inspektora prowadzącego postępowanie. W związku z tym prosi o kontakt ze strony urzędnika w celu ewentualnego uzupełnienia załączników. Do pisma Strona załączyła dowód jego nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej k.p.a) Stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Jednocześnie w art. 37 § 2 k.p.a. wskazano, że ponaglenie zawiera uzasadnienie. Nie ulega wątpliwości, że ponaglenie jest podaniem (żądaniem) o rozpatrzenie sprawy bezczynności organu lub sprawy przewlekłości postępowania przez właściwy organ administracji publicznej. Skuteczne jego wniesienie wszczyna incydentalne postępowanie w sprawie stwierdzenia bezczynności lub w sprawie stwierdzenia przewlekłości, które kończy wydanie postanowienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 3389/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA). Zatem ponaglenie winno czynić zadość wymaganiom określonym w art. 63 k.p.a., tj. zawierać oznaczenie podmiotu wnoszącego ponaglenie i jego adres, żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości oraz podpis wnoszącego ponaglenie. Ponadto ponaglenie powinno zawierać uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy nie zawierają one pisma spełniającego opisane wymogi, co słusznie akcentuje w odpowiedzi na skargę organ administracji, domagając się odrzucenia skargi. Wymogu tego nie spełnia również pismo z dnia 29 maja 2020 r. przedłożone Sądowi na wezwanie skierowane do Strony. Brak w nim żądania stwierdzenia bezczynności, czy przewlekłości i uzasadnienia takiej prośby. W piśmie Strona wnosi o podanie statusu sprawy i kontakt ze strony urzędu celem ewentualnego uzupełnienia załączników wniosku. Wskazuje, co prawda datę złożenia wniosku i brak informacji o numerze sprawy i osobie ją prowadzącej, jednakże w opinii Sądu trudno wywodzić z tego formułowanie zarzutu przewlekłości czy bezczynności. Tym bardziej, że pismo adresowane jest do Kierownika Oddziału Legalizacji Pobytu i Pracy I, II Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego, zatem do innego iż wskazany ustawowo organ administracji uprawniony do rozpoznania ponaglenia. Tym samym brak podstaw do uznania, że pismo Strony datowane na dzień 29 maja 2020 r., złożone na wezwanie Sądu, stanowi ponaglenie, co oznacza, że przed wniesieniem skargi nie wyczerpała ona przysługujących jej środków zaskarżenia. Z tych powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.