IV SAB/Wr 521/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi R. N. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego A. N. na bezczynność Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi; II. odrzucić skargę; III. zwrócić stronie skarżącej R. N. reprezentowanemu przez przedstawiciela ustawowego A. N. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych Pismem z dnia 2 maja 2025 r. R. N. (dalej: strona skarżąca), reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego A. N., wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy z wniosku skarżącego, który wpłynął do organu w dniu 22 lipca 2024 r. Sąd, pismem z dnia 27 maja 2025 r., wezwał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniej strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej na wskazany w skardze adres do doręczeń w dniu 30 maja 2025 r. (k. 13 akt sądowych). W dniu 10 czerwca 2025 r. do Sądu wpłynęło pismo (nadane w urzędzie pocztowym w dniu 6 czerwca 2025 r.), podpisane przez P. Y., w którym autor pisma wnosi o przedłużenie terminu do uzupełnienia w/w braku formalnego wskazując, że zostanie on uzupełniony w ciągu 7 dni od daty nadania przedmiotowego pisma. Przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego akt urodzenia małoletniej strony skarżącej wpłynął do Sądu w przesyłce nadanej w urzędzie pocztowym w dniu 13 czerwca 2025 r. (k. 35 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie należy zauważyć, że złożenie przez stronę skarżącą pismem z dnia 10 czerwca 2025 r. wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniej strony skarżącej, nie mogło doprowadzić do skutku oczekiwanego przez stronę. Wprawdzie zgodnie z art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony, jednakże przepis dotyczy jedynie terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Tymczasem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym. Terminy ustawowe nie podlegają przedłużeniu. Ustawa wyznacza ich początek oraz długość. Bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, tak jak to miejsce w przypadku terminów sądowych. Brak możliwości przedłużenia terminów ustawowych znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (tak m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 czerwca 2022 r., sygn. akt I FZ 73/22; z dnia 5 października 2022 r., sygn. akt I GZ 330/20; z dnia 7 maja 2021 r., sygn. akt I OZ 148/21). Wniosek strony skarżącej o wydłużenie terminu na uzupełnienie braku formalnego skargi należało zatem, na podstawie art. 84 p.p.s.a. odrzucić jako niedopuszczalny, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Z kolei merytoryczne rozpoznania zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Regulacja art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W myśl art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Zgodnie zaś z art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do nadesłania przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniej strony skarżącej, jako dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 30 maja 2025 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin na uzupełnienie omawianego braku upłynął w dniu 6 czerwca 2025 r. (piątek). W powyższym terminie brak formalny skargi nie został usunięty, bowiem, jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego akt urodzenia małoletniej strony skarżącej została nadana dopiero w dniu 13 czerwca 2025 r., tj. 7 dni po upływie siedmiodniowego terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Należy przy tym zaznaczyć, że strona skarżąca została w sposób prawidłowy wezwana oraz pouczona o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanych w wezwaniu czynności w zakreślonym stronie skarżącej terminie. Na marginesie Sąd wskazuje, że niedokonanie w terminie czynności w postępowaniu sądowym, polegającej w rozpoznawanej sprawie na uzupełnieniu braku formalnego skargi, może być, na podstawie art. 86 p.p.s.a., przedmiotem wniosku o przywrócenie terminu. Wymaga to jednak wystąpienia przez stronę ze stosownym wnioskiem do Sądu. Wniosek taki należy złożyć w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności uzupełnienia braku formalnego skargi, która to czynność została dokonana przez stronę skarżącą po upływie 7 dni od dnia upływu wymaganego terminu. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia. Orzeczenie zawarte w pkt III sentencji postanowienia wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.