I FZ 73/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Zalewska-Radzik po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. s.r.o. z siedzibą na Słowacji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2345/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. s.r.o. z siedzibą na Słowacji na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2017 r. postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z 24 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2345/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. s.r.o. z siedzibą w [...], Słowacja (dalej: "Spółka", "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 16 lipca 2021 r w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2017 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 15 października 2021 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 października 2021 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia. Odrębnym pismem z 15 października 2021 r., na ww. zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 20 października 2021 r. (k. 26). W odpowiedzi na powyższe wezwania pełnomocnik Skarżącej pismem z 27 października 2021 r. wniósł o przedłużenie do 10 listopada 2021 r. terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych w zakresie przedłożenia pełnomocnictwa i dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia skargi, z uwagi na aktualny brak kontaktu z osobami umocowanymi do reprezentacji Skarżącej. Ponadto poinformował o uiszczeniu w dniu 26 października 2021 r. wpisu od skargi (k. 30). Pismem z 10 listopada 2021 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o przedłużenie terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi do dnia 24 listopada 2021 r. z uwagi na brak kontaktu ze Spółką oraz z osobami umocowanymi do reprezentacji Skarżącej. W uzasadnieniu postanowienia z 24 listopada 2021 r. Sąd pierwszej instancji powołując się na art. 58 § 1 pkt 3, art. 46 § 3, art. 49 § 1, art. 28 § 1 i art. 31 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: ,,p.p.s.a.") wskazał, że pomimo upływu wyznaczonego terminu pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Ponadto Sąd pierwszej instancji odwołując się do art. 84 p.p.s.a. wyjaśnił, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, w związku z czym nie może być on skracany ani przedłużany, dlatego Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka zarzuciła naruszenie art. 230 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz nieuwzględnienie wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych z uwagi na utrudniony kontakt z przedstawicielami Spółki. Mając powyższe na uwadze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Na podstawie zarządzenia z dnia 23 grudnia 2021 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez uiszczenie wpisu od zażalenia (k. 51) oraz nadesłanie: a) oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; b) oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (k. 52). Powyższe wezwania z 4 stycznia 2022 r. zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 12 stycznia 2022 r. (k. 60). Skarżąca uiściła wpis od zażalenia, natomiast nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w zakreślonym terminie. W piśmie z 18 stycznia 2022 r. pełnomocnik Skarżącej wskazał, że z uwagi na aktualny brak kontaktu ze Skarżącą oraz osobami umocowanymi do jej reprezentacji, zwraca się z wnioskiem o przedłużenie terminu przedłożenia stosownego pełnomocnictwa do 2 lutego 2022 r. Następnie w piśmie z 2 lutego 2022 r. wniósł o przedłużenie terminu do 16 lutego 2022 r., w piśmie z 16 lutego 2022 r. – do 2 marca 2022 r., w piśmie z 2 marca 2022 r. – do 16 marca 2022 r., w piśmie z 16 marca 2022 r. – do 30 marca 2022 r., w piśmie z 30 marca 2022 r. – do 13 kwietnia 2022 r., w piśmie z 13 kwietnia 2022 r. – do 27 kwietnia 2022 r., w piśmie z 27 kwietnia 2022 r. – do 11 maja 2022 r., w piśmie z 11 maja 2022 r. – do 8 czerwca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jak stanowi art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wykazanie umocowania do działania przed sądem administracyjnym poprzez złożenie pełnomocnictwa wraz z dokumentem, z którego wynika umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia, jest zatem konieczne dla przyjęcia prawidłowej reprezentacji Skarżącej przez pełnomocnika przed sądem i jego uprawnienia do podejmowania czynności w imieniu Skarżącej. W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed sądami administracyjnymi, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 12 stycznia 2022 r. Zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie w dniu 19 stycznia 2022 r. Pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił braków zażalenia w wyznaczonym terminie. Odnośnie do wniosku pełnomocnika Skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Zauważyć jednak należy, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia jest terminem ustawowym, a nie terminem sądowym. Terminy ustawowe nie mogą być przez sąd skracane lub przedłużane (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 29 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 561/09; z 11 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 159/11; z 31 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 21/19, z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 342/19; z 23 października 2020 r., sygn. akt I OZ 759/20; z 26 października 2021 r., sygn. akt II GZ 359/21; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: "CBOSA"). Ponadto podkreślić należy, że pełnomocnik Skarżącej już w piśmie z 27 października 2021 r. zwracał się z wnioskiem o przedłużenie terminu do przedłożenia stosownych dokumentów do dnia 10 listopada 2021 r. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie zaś do treści art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zatem w przypadku nieuzupełnienia braków zażalenia w wyznaczonym terminie wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Po myśli art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany jest do odrzucenia zażalenia, które powinno być odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Ponieważ Skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uzupełniła braku formalnego zażalenie podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.