IV SAB/Wr 548/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV skargi Z. Z. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2024 r. sygn. akt IV SAB/Wr 610/22 w sprawie ze skargi Z. Z. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2024 r. sygn. akt IV SAB/Wr 610/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę Z. Z. (dalej: skarżący) na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (dalej: postanowienie Sądu z dnia 19 kwietnia 2024 r.). Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 6 maja 2024 r. W dniu 20 czerwca 2024 r. skarżący wniósł na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu z dnia 19 kwietnia 2024 r. Postanowieniu zarzucił naruszenie szeregu przepisów p.p.s.a., kodeksu postępowania cywilnego, Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz kodeksu postępowania administracyjnego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 14 października 2024 r., przy piśmie z dnia 15 października 2024 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi o wznowienie postępowania poprzez: 1) podanie podstawy lub podstaw wznowienia postępowania i ich uzasadnienie; 2) określenie rodzaju żądania skargi o wznowienie postępowania poprzez sformułowanie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia. Na usunięcie wskazanego braku zakreślono skarżącemu termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Wezwanie do usunięcia wymienionych wyżej braków formalnych skargi o wznowienie postępowania doręczono skarżącemu w dniu 28 października 2024 r. W wyznaczonym skarżącemu terminie do usunięcia ww. braków, tj. w dniu 1 listopada 2024 r. strona nadesłała pismo, w treści którego wskazała, że m.in. nie rozumie wezwania oraz wnosi o jego sprecyzowanie. Ponadto domaga się zmiany zaskarżonego postanowienia Sądu z dnia 19 kwietnia 2024 r., ewentualnie jego uchylenia. Poza powtórzeniem wywodów zawartych w skardze o wznowienie postępowania, skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 271 pkt 2 i art. 272 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 280 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci. Jak się przyjmuje w literaturze prawniczej oraz orzecznictwie sądowym, sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-273 p.p.s.a. nie oznacza jeszcze oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej przesłance wznowienia podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2001 r., sygn. akt II SA/Gd 970/01 i z dnia 6 marca 2007 r., sygn. akt I OSK 208/07). W sprawie niniejszej mamy do czynienia właśnie z opisaną powyżej sytuacją. Pomimo bowiem, iż w piśmie datowanym na dzień 1 listopada 2024 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 15 października 2024 r., skarżący wskazuje przepis art. 271 pkt 2 oraz art. 272 p.p.s.a. jako podstawy wznowienia postępowania uzasadniające wniesienie skargi w tym przedmiocie, to z treści uzasadnienia wspomnianego pisma skarżącego oraz samej skargi o wznowienie postępowania wynika, że takie podstawy wznowienia postępowania nie zachodzą. W szczególności skarżący nie uzasadnia na czym miałby polegać ewentualny brak zdolności sądowej lub procesowej u stron postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wydaniem postanowienia Sądu z dnia 19 kwietnia 2024 r., brak należytej reprezentacji stron czy też pozbawienie ich możliwości działania w tym postępowaniu wskutek naruszenia przepisów prawa (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.). To samo dotyczy podstawy wznowienia postępowania określonej w art. 272 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku: 1) gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1); 2) gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia (§ 2a); 3) gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (§ 3). Skarżący nie uzasadnia ww. przesłanek wznowienia postępowania, w szczególności nie wykazuje: 1) w stosunku do jakiego akt normatywnego, na podstawie którego zostało wydane postanowienie Sądu z dnia 19 kwietnia 2024 r., i w jakim zakresie Trybunał orzekł o jego niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą; 2) jakie orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wpływ na treść postanowienia Sądu z dnia 19 kwietnia 2024 r. i w jakim zakresie; 3) rozstrzygnięcia organu międzynarodowego, działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską, i wpływu jaki to rozstrzygnięcie ma na treść postanowienia Sądu z dnia 19 kwietnia 2024 r. Z kolei powołane przez skarżącego, zarówno w skardze o wznowienie postępowania jak i w piśmie z dnia 1 listopada 2024 r. przepisy m.in. p.p.s.a., kodeksu postępowania cywilnego, Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz kodeksu postępowania administracyjnego oraz wywody ich dotyczące nie mieszczą się w żadnej z podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 271-273 p.p.s.a. Okoliczność, iż skarżący na wezwanie Sądu przytoczył przepisy prawa, które miałyby stanowić podstawy wznowienia postępowania, to jest art. 271 pkt 2 oraz art. 272 p.p.s.a. nie oznacza jeszcze, że wniesiona skarga o wznowienie postępowania oparta jest o ustawową przesłankę wznowienia. To samo dotyczy przytoczenia jedynie sygnatur wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka bez wykazania i uzasadnienia potrzeby wznowienia postępowania w wyniku wydania tych orzeczeń oraz ich wpływu na treść skarżonego orzeczenia sądu. Sformułowanie podstawy wznowienia postępowania przez przytoczenie odpowiednich przepisów nie oznacza oparcia skargi na ustawowej przesłance wznowienia, jeżeli z uzasadnienia jej nie wynika, czy taka podstawa zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej przesłance wznowienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 p.p.s.a. Również ogólne sformułowanie podstawy prawnej wznowienia postępowania, jak również brak uzasadnienia w tym zakresie nie oznacza oparcia skargi na ustawowej przesłance wznowienia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1720/11). Wynikający z art. 279 p.p.s.a. obowiązek podania w skardze o wznowienie postępowania podstawy wznowienia należy rozumieć jako przywołanie konkretnych okoliczności faktycznych przemawiających za jedną z przesłanek określonych w art. 271-273 p.p.s.a. (Hauser R.,Wierzbowski M. - red., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2017). Mając na uwadze, iż argumenty zawarte w skardze o wznowienie postępowania nie zawierają żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania, bowiem skarżący nie wskazał na czym w niniejszej sprawie polegają zarzucane postanowieniu Sądu z dnia 19 kwietnia 2024 r. naruszenia określone w art. 271 pkt 2 i art. 272 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 279 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.