IV SAB/Wr 548/25
PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-10-30
Skład orzekający: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wniesiona przez pełnomocnika nieposiadającego uprawnień do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym i nieprzedkładającego stosownego pełnomocnictwa, może zostać odrzucona z powodu braków formalnych, pomimo skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia tych braków w trybie fikcji prawnej doręczenia?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, ponieważ nie pozwala na stwierdzenie, czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej. W przypadku nieskutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych, zastosowanie fikcji prawnej doręczenia, zgodnie z art. 73 p.p.s.a., prowadzi do uznania doręczenia za skuteczne, a nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi, jednak nie usunął on braków. Następnie Sąd wezwał skarżącego do osobistego podpisania skargi, doręczając wezwanie w trybie fikcji prawnej doręczenia. Skarżący nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi R. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z 28 kwietnia 2025 r. H. K. wywiodła w imieniu R. S. (dalej: skarżący) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwalania na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez H. K.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 14 maja 2025 r., pismem Sądu z dnia 2 czerwca 2025 r., wezwano H. K..do usunięcia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego podpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie pouczono działającą w charakterze pełnomocnika skarżącego o treści art. 35 § 1 p.p.s.a.
Pomimo okoliczności, że w/w wezwanie zostało skutecznie doręczone H. K. w dniu 5 czerwca 2025 r. (k. 19 akt sądowych), to działająca w charakterze pełnomocnika skarżącego nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu.
W wykonaniu zarządzenia z 13 sierpnia 2025 r. wezwano skarżącego, na podany w skardze adres, do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie przesłanego skarżącemu egzemplarza wniesionej skargi i odesłanie tak podpisanej skargi do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, kierowana do skarżącego przesyłka sądowa, zawierająca wezwanie z dnia 13 sierpnia 2025 r. do podpisania wniesionej skargi (k. 21), została, po dwukrotnym awizowaniu - w dniach 20 i 28 sierpnia 2025 r. - zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". W wyniku przeprowadzenia procedury reklamacji w/w przesyłki pocztowej, na podstawie pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 7 października 2025 r. (k. 26) ustalono, że zawiadomienie o możliwości odebrania przesyłki w placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego.
Mając powyższe na uwadze siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci jej podpisania przez skarżącego upłynął bezskutecznie w dniu 10 września 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
Brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Jego dołączenie do pisma strony jest bowiem obowiązkowe w sytuacji gdy za stronę działa pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tego dokumentu przed sądem.
Okoliczność ta pozwala na konwalidację stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawieni pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi.
Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia.
Wobec nieprzedłożenia wraz z wniesioną skargą pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, osoba podpisana pod skargą została wezwana do przedłożenia w/w pełnomocnictwa.
Wezwanie w tym zakresie zostało prawidłowo doręczone osobie podpisanej pod skargą w dniu 5 czerwca 2025 r. (czwartek), zatem siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upływał w dniu 12 czerwca 2025 r. (czwartek). Termin ten upłynął bezskutecznie.
W związku z powyższym - uznając, że skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym - Sąd wezwał skarżącego do osobistego podpisania skargi lub nadesłania egzemplarza prawidłowo podpisanej skargi. Praktyka ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18).
W niniejszej sprawie odpis pisma wzywającego skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, w postaci jej podpisania, został doręczony skarżącemu w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a., tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia. Zgodnie z powołanym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Skoro w sprawie skarżący nie podjął adresowanej do niego i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w siedzibie Sądu lub przedłożenie jej podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia, doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło 20 sierpnia 2025 r. W konsekwencji należało przyjąć, że ww. wezwanie do uzupełnienia braku skargi zostało skarżącemu doręczone 3 września 2025 r. (środa), natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął bezskutecznie 10 września 2025 r. (środa) - skarżący w zakreślonym mu terminie omawianego braku nie uzupełnił.
Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło