IV SAB/Wr 80/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego w W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezydenta W. do załatwienia wniosku Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego w W. z dnia 27 czerwca 2011 r. w terminie 14 dni od daty otrzymania akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku; II. zasądza od Prezydenta W. na rzecz Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 27 czerwca 2011 r. Ogólnopolski Akademicki Związek Zawodowy w W. (OAZZ) zwrócił się do Prezydenta W. o udostępnienie kserokopii protokołu kontroli przeprowadzonej przez Wydział Kontroli Urzędu Miejskiego we W. w maju 2011 r. w Gimnazjum nr [...] we W., będącego w posiadaniu Wydziału Edukacji tego Urzędu. W odpowiedzi na powyższe pismo Zastępca Dyrektora Wydziału Edukacji Urzędu Miejskiego we W. przy piśmie z dnia 30 czerwca 2011 r. przesłał OAZZ kserokopię wystąpienia pokontrolnego dotyczącego kontroli przeprowadzonej w maju 2011 r. w Gimnazjum nr [...] we W. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik OAZZ zakwestionowała bezczynność Prezydenta W. gdyż do dnia jej wniesienia organ ten nie udostępnił żądanej informacji, co narusza art. 61 ust. 1 zd. 1 i ust. 2 Konstytucji RP. Odpowiadając na skargę pełnomocnik Prezydenta W. wniosła o jej oddalenie gdyż "za pismem z dnia 30 czerwca 2011 r. organ udostępnił informację publiczną, o którą wnioskował skarżący". Na rozprawie Prezes OAZZ popierał skargę wskazując, że Prezydent Wrocławia udostępnił Związkowi "ale nie to czego OAZZ w W. żądał". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym obecnie przyjmuje się, że w przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, skarga nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Kpa nie ma bowiem zastosowania do udostępnienia informacji publicznej, ponieważ ustawa zawiera odesłanie do stosowania tego Kodeksu jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji, nie zaś do czynności materialnotechnicznej polegającej na jej udzieleniu. Wykładnia językowa art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., (który określa warunki dopuszczalności wniesienia skargi) upoważnia do stwierdzenia, że przepis ten odnosi się do skarg na akty i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, a nie skarg na bezczynność w zakresie takich aktów i czynności. W sytuacji, gdy ustawodawca uzależnia zaskarżenie bezczynności od wniesienia środka zaskarżenia, czyni to w sposób wyraźny, np. art. 37 kpa, art. 101 a ust. 1 w związku z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Co zaś się tyczy bezczynności dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przepisu takiego brak (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05) Skarga w niniejszej sprawie jest więc dopuszczalna, co pozwala na jej merytoryczne rozpoznanie. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej: ustawa, będąca podstawą załatwienia sprawy, przewiduje – jako jeden ze sposobów udostępniania informacji – udostępnianie jej na wniosek (art. 10). Skarżący wniósł wniosek na piśmie o udostępnienie kserokopii protokołu kontroli przeprowadzonej przez Wydział Kontroli Urzędu Miejskiego we W. w maju 2011 r. w Gimnazjum nr [...] we W. będącego w posiadaniu Wydziału Edukacji tego Urzędu. Ustawa nie zawiera wprawdzie legalnej definicji informacji publicznej, ale pojęcia tego używa przepis art. 1 ust. 1, 4, który stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnianiu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W art. 6 ust. 1 tej ustawy ustawodawca wymienia przykładowo te sfery działalności, w których informacja podlega udostępnieniu jako informacja publiczna. Nie ulega wątpliwości, iż skarżący, domagając się udostępnienia mu kserokopii protokołu kontroli przeprowadzonej przez Wydział Kontroli w maju 2011 r. w Gimnazjum nr [...] we W. żądał udzielenia mu informacji dotyczącej zadań realizowanych w szkole publicznej, a zatem informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy. Zresztą i Prezydent W. nie miał co do tego wątpliwości skoro przesłał skarżącemu kopię wystąpienia pokontrolnego będącego efektem wspomnianej kontroli. Prezydent W. występuje tutaj niewątpliwie jako podmiot zobowiązany w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy. Skoro skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy i żądanie złożył do właściwego organu, odpowiedź powinna być udzielona na zasadach określonych w tej ustawie. W przypadku uwzględnienia wniosku udostępnianie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ustawy). Jeżeli natomiast informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 ustawy). Odmowa udzielenia informacji publicznej następuje natomiast w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługują środki odwoławcze (art. 16 i 17 ustawy). W tym miejscu zaznaczyć należy, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ten nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Tymczasem, jak wynika z ustaleń faktycznych sprawy, Prezydent W. nie załatwił wniosku skarżącego w sposób odpowiadający przytoczonym przepisom ustawy. Zamiast kopii protokołu kontroli przesłał skarżącemu kopię wystąpienia pokontrolnego, czego Związek nie żądał. Sytuację tę należy więc traktować na równi z bezczynnością zobowiązanego. W piśmie Prezydenta W., przy którym skarżącemu przesłano wspomniane wystąpienie, jak i w odpowiedzi na skargę, brak przy tym jakiegokolwiek odniesienia się do kwestii ewentualnej niemożności udostępnienia kserokopii protokołu jak tego chciał Związek. Jeśli upatrywać w tym w istocie odmowę udostępnienia informacji oczekiwanej przez skarżącego to odmowa ta powinna mieć formę decyzji. Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje bowiem drogą decyzji administracyjnej, ze względu na wyłączenie jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż informacja niejawna, tajemnica skarbowa lub tajemnica statystyczna (art. 16 i art. 22 ustawy). Nie można więc zgodzić się z odpowiadającym na skargę, że bezczynności w sprawie brak gdyż na wniosek skarżącego informacja została mu udzielona. Skarżącemu bowiem nie udostępniono tego, o co do zobowiązanego organu się zwrócił. Z tych względów, na podstawie art. 149 ppsa Sąd zobowiązał Prezydenta W. jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.