IV SAB/Wr 80/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie przyznania zasiłku celowego i okresowego postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: W piśmie z dnia 29 listopada 2014 r. wniesionym bezpośrednio do tut. Sądu w dniu 2 grudnia 2014 r. (następnie przesłanym do organu wg. właściwości) T. S. (dalej skarżąca) wskazała, że wnosi skargę na bezczynność i zwłokę Miejskiego Ośrodka Pomoc Społecznej w Ś. (dalej MOPS, organ), podniosła min. że organ ten nie zajmuje się wszystkimi podaniami skarżącej zgodnie z ich treścią, zwleka i nie wydaje decyzji. Skarżąca w ośmiu punktach swojego pisma wskazała, że skarga dotyczy: "1)wniosku z 27 sierpnia 2014 r. (dot. zas. na K. za 2011 i decyzji z 2012 (dot zmiany i uchylenia 3 decyzji); 2) dwóch wniosków z 24 września 2014 r.- dot. zmiany decyzji i wznowienia postępowania w spr. zasiłku z 2011 r.; 3) trzech podań z 3 października 2010 r.- dotyczących zmiany sześciu decyzji i zmiany 3 decyzji i ponownego rozpatrzenia wniosku z lutego 2013 r.;4) za październik 2014 r. i listopad 2014 r.- MOPS gra na zwłokę; 5) 2 październik 2014 r. SKO uchyliło decyzję z wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r. dot. zmiany decyzji wydanej na wniosek z 18 października 2012 r. , a MOPS zwleka; 6) 30 października 2014 r. SKO uchyliło jedną decyzję za lipiec 2014 r. – a MOPS gra na zwłokę, nic nie robi, nie wydaje decyzji; 7) decyzji dotyczącej zasiłku celowego za luty 2013 r.8)zmiany decyzji za listopad 2012 r. z wniosku z 19 listopada 2014r. i przyznania decyzji za sierpień 2012 r.- listopad 2014 (dwa lata). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2015 r. ze wskazanego na wstępie pisma skarżącej wydzielono szereg skarg w tym, w zakresie żądania skarżącej określonego w pkt 5 pisma z dnia 29 listopada 2014 r. tj bezczynności Dyrektora MOPS-u w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt IV SAB/Wr 88/15. W wykonaniu zarządzenia sędziego skarżąca została wezwana, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wobec faktu przedmiotem skargi jest bezczynność organu Dyrektora MOPS, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność tego organu we wskazanym przedmiocie wyczerpała tryb administracyjny, tj czy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. W przypadku odpowiedzi twierdzącej wezwano stronę do przedłożenia kopii wspomnianego zażalenia wraz z potwierdzeniem jego nadania. Zarządzenie zostało doręczone adresatce w dniu 14 kwietnia 2015 r. Skarżąca mimo upływu zakreślonego terminu nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a omawianej ustawy. Badanie merytorycznej zasadności skargi na bezczynność organu musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym jej dopuszczalności. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 p.p.s.a, skargę (w tym także skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis ten w § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. a organem wyższego stopnia nad nim będzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., skarga na bezczynność tego organu winna zostać poprzedzona zażaleniem do wskazanego organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarżąca mimo upływu z dniem 21 kwietnia 2015 r. (wtorek) zakreślonego terminu, nie uczyniła zadość wezwaniu, tj. nie przedstawiła dowodu, że skargę na bezczynność poprzedziła stosownym zażaleniem, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.