IV SAB/Wr 853/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi D. R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 lipca 2025 r. D. R. (dalej: strona skarżąca), działając przez pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej również: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku strony skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej (data wpływu wniosku do organu: 13 września 2024 r.). Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi przez r. pr. K. Z. oraz M. K. Skargę podpisał M. K. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 24 lipca 2025 r., pismem z dnia 25 lipca 2025 r. Sąd wezwał działającego w charakterze pełnomocnika strony skarżącej – M. K. - do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie pouczono działającego w charakterze pełnomocnika strony skarżącej o treści art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie w przedmiocie uzupełnienia wymienionego braku skargi, odebrane w dniu 29 lipca 2025 r., zostało pozostawione bez odpowiedzi. Kolejno, w wykonaniu zarządzenia z dnia 19 września 2025 r., pismem Sądu z dnia 22 września 2025 r. wezwano drugiego z pełnomocników strony skarżącej - r. pr. K. Z. - do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi w siedzibie Sądu lub nadesłanie prawidłowo podpisanego egzemplarza skargi wniesionej w imieniu strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie w wezwaniu pouczono pełnomocnika strony skarżącej - r. pr. K. Z., że skargę w imieniu strony skarżącej wniosła osoba, która nie wykazała, że jest jedną z osób, które mogą być pełnomocnikiem na podstawie art. 35 § 1 p.p.s.a. Przedmiotowe wezwanie skutecznie doręczono w/w pełnomocnikowi strony skarżącej na podany w skardze adres w dniu 24 września 2025 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi w zakresie jej podpisania przez pełnomocnika strony skarżącej - r. pr. K. Z. - upłynął bezskutecznie w dniu 1 października 2025 r. (środa). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przy czym krąg osób uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Brak pełnomocnictwa, jako brak formalny skargi, podlega sanowaniu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., tj. w trybie wezwania do jego usunięcia, zaś jego nieuzupełnienie w zakreślonym terminie 7 dni skutkuje odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez osobę działającą w charakterze pełnomocnika – M. K. Mimo skierowanego do niego wezwania, w zakreślonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, upływającym z dniem 5 sierpnia 2025 r., w/w nie dołączył do skargi pełnomocnictwa, z którego treści wynikałoby, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym - uznając, że skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym - Sąd wezwał drugiego z pełnomocników strony skarżącej - wymienionego w dołączonym do skargi pełnomocnictwie lecz niepodpisanego pod skargą r. pr. K. Z. - do osobistego podpisania skargi lub nadesłania egzemplarza prawidłowo podpisanej skargi. Praktyka ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18). Wymóg zawarcia w skardze, jako piśmie procesowym, podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Brak podpisania skargi przez działającego za stronę skarżącą pełnomocnika, w oparciu o wspomniany wyżej art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi brak formalny skargi, którego nieuzupełnienie, w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., również skutkuje odrzuceniem skargi. Z akt sądowych wynika, że przesyłkę zawierającą skierowane do r. pr. K. Z. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, doręczono w/w na adres do doręczeń pełnomocnika w dniu 24 września 2025 r. Wezwanie pozostało jednak bez odpowiedzi - w/w pełnomocnik strony skarżącej nie podpisał skargi. Powyższe okoliczności, tj.: 1) brak przedstawienia przez, podpisanego pod skargą, M. K. pełnomocnictwa, z którego treści wynikałoby, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a., uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym; 2) brak podpisania skargi przez drugiego z pełnomocników strony skarżącej, r. pr. K. Z. obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.