IV SAB/Wr 91/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant asystent sędziego Sylwia Zdyb po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi G. S. na bezczynność Starosty W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Starostę W. do rozpoznania wniosku skarżącego G. S. z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego; II. przyznaje od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata J. M. kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23 % podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu sądowym. G. S., dalej skarżący, wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. (data wpływu pisma do organu), powołując się na art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej ustawa, oraz art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zwrócił się do Starosty W. z wnioskiem o udostępnienie: 1) dokumentów pracy geodezyjno-kartograficznej zarejestrowanej pod numerem dz. ew. rob. [...] (operat [...] - szkic polowy nr [...]) 2) szkiców polowych pomiaru wykonanego w marcu 1996 roku (operat KERG [...] - szkice polowe nr [...] i [...]) 3) dokumentacji z pisma [...] z dnia [...] marca 2010 r.: " (...) pomiaru powykonawczego linii energetycznej, wykonanego w ramach pracy geodezyjne - kartograficznej zarejestrowanej pod numerem dz. ew. rob. [...] operat [...] - szkic polowy nr [...]). W odpowiedzi na powyższy wniosek pismem opatrzonym błędną datą 24 lipca 2010 r., dalej pismo z dnia 24 lipca 2012 r., nr [...] Geodeta Powiatowy Starostwa Powiatowego w W. poinformował skarżącego, że zasady udostępniania kopii wskazanych we wniosków dokumentów znajdujących się w zasobie Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. określają przepisy § 10 ust.1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzaju materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. z 1999 r. nr 49 poz. 493). Wskazał, że zgodnie z wymienionymi przepisami udostępnianie z zasobu bazowego, a do takiego przynależą szkice polowe z wykonanych różnych asortymentów prac geodezyjnych, polega na umożliwieniu wglądu do oryginałów materiałów lub sprzedaży ich kopii na podstawie zgłoszenia prac geodezyjno-kartograficznych, zamówień na materiały do wykonania prac geodezyjne -kartograficznych nie podlegającym zgłoszeniu lub zamówień na materiały do wykonania operatów szacunkowych. Wskazał, że w świetle wskazanego przepisu nie mogą zostać wydane skarżącemu kopie dokumentów wymienione we wniosku, albowiem nie zostały spełnione żadne z wyżej podanych kryteriów ich udostępniania. Pismem z dnia 24 lipca 2012 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Starosty W. w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Podniósł, że żądane we wniosku dokumenty znajdują się w zasobach organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wniosek nie został potraktowany jako wniosek o udzielenie informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ żądana przez skarżącego informacja z zasobu bazowego nie należy do kategorii informacji publicznej, o czym informowano skarżącego powołując się na rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. i dodał, że potwierdza to również orzecznictwo sądów administracyjnych (np. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 października 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 389/10 oraz z dnia 23 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Rz 265/06). Podał, że skoro żądane przez skarżącego dokumenty nie mają charakteru informacji publicznej, to odmowa udzielenie takiej informacji nie może nastąpić w formie decyzji administracyjnej. Dodał, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie znajduje w tym przypadku zastosowania, ponieważ nie został spełniony jej zakres podmiotowy i przedmiotowy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2002 r. sygn. akt II SA 3301/2002). W piśmie procesowym z dnia 30 października 2012 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że wniosek skarżącego dotyczył udostępnienia odpisów dokumentów znajdujących się w zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Zatem, zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. z 2010 r. Dz. U. nr 193, poz. 1287 ze zm.) udostępnianie tego zasobu zainteresowanym jednostkom oraz osobom fizycznym należy do starostów - w zakresie zasobów powiatowych. W myśl art. 24 ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne. Zatem, organ nie powinien zatem odmówić udzielenia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym czy państwowym zasobie kartograficznym. Wskazał, że ograniczenie polegające na udostępnieniu informacji zawartych w zasobach kartograficznych do osób, które zgłosiły prace geodezyjne wynikające z § 10 rozporządzenia nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ w chwili złożenia wniosku przez skarżącego rozporządzenie to nie obowiązywało. Akt ten został uchylony z dniem 8 czerwca 2012 r. na mocy art. 35 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. z 2010 r. nr 76, poz. 489). Zatem, zdaniem pełnomocnika skarżącego, organ miał obowiązek na mocy obowiązujących przepisów udostępnić skarżącemu żądane informacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawodawca konstytucyjny przewidując prawo do uzyskania informacji publicznych wskazał jednocześnie w art. 61 ust. 4 Konstytucji, że tryb ich udzielania określają ustawy. Jedną z tych ustaw jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 ze zm.), dalej ustawa. Nie dotyczy ona jednak udostępniania wszelkiego typu informacji publicznych. Zgodnie bowiem z jej art. 1 ust. 2 przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że pewne rodzaje informacji publicznej mogą być ujawnione tylko w specjalnym trybie bądź na odmiennych zasadach. Informacje publiczne dzieli się na dwie kategorie: podlegające udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz takie, które podlegają udostępnieniu na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawach szczególnych (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, TNOiK 2002, s. 27). Ograniczenie udostępnienia informacji na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy nie oznacza, że nie stanowi ona informacji publicznej, ale że została ona wyłączona z kategorii informacji podlegających ujawnieniu w tym trybie. Skarżący w swoim wniosku, który wpłynął do organu w dniu 29 czerwca 2012 r., domagał się udostępnienia kserokopii dokumentów geodezyjno-kartograficznych określonych szkiców polowych. W piśmie z dnia 24 lipca 2012 r., będącym odpowiedzią na wniosek skarżącego, organ odmówił udostępnienia żądanych dokumentów, bowiem nie zostały spełnione kryteria ich udostępniania, o których mowa § 10 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzaju materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. nr 49 poz. 493). Przechodząc do oceny zasadności wywiedzionej skargi, a w szczególności podniesionego przez pełnomocnika skarżącego zarzutu, dotyczącego zastosowania w niniejszej sprawie przepisów nieobowiązującego rozporządzenia, stwierdzić należy, że jest on uzasadniony. Wskazać należy, że rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. z 2010 r. Dz. U. nr 193, poz. 1287 ze zm.). Utrata mocy obowiązującej rozporządzenia nastąpiła w związku z wejściem w życie ustawy z 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. nr 76, poz. 489 ze zm.). Ustawa ta przepisem art. 23 pkt 13 lit. c) w związku z art. 35 uchyliła art. 40 ust. 5 pkt 1 a) ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, a zatem odpadła podstawa prawna do funkcjonowania powyższego rozporządzenia. Wskazać należy, że zgodnie z art. 35 ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej rozporządzenie, wydane na podstawie art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. a) ustawy -Prawo geodezyjne i kartograficzne, zachowało moc obowiązującą do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 40 ust. 8 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Wobec niewydania przepisów wykonawczych moc obowiązująca rozporządzenia wygasła z upływem dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej. Ustawa ta została opublikowana w dniu 7 maja 2010 r. i weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia (art. 36 tej ustawy), czyli z dniem 7 czerwca 2010 r. Oznacza to, że rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. utraciło moc obowiązującą z dniem 8 czerwca 2012 r. Zauważyć również należy, że powołane w odpowiedzi organu z dnia 24 lipca 2012 r. rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. utraciło moc obowiązującą jeszcze przed dniem złożenia wniosku przez skarżącego. W konsekwencji organ rozpoznał wniosek skarżącego na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r., które na dzień wydania pisma już nie obowiązywały. Powyższe pozwala na stwierdzenie, że Starosta W. pozostaje bezczynny w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, bowiem odpowiedzi organu, udzielonej w formie pisma informacyjnego z dnia 24 lipca 2012 r. w oparciu o nieobowiązujący w chwili wydawania pisma akt prawny, nie można uznać za prawidłowe rozpoznanie wniosku skarżącego. Zatem, przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ obowiązany jest rozpatrzyć wniosek skarżącego z dnia [...] czerwca 2012 r. na podstawie obowiązujących przepisów prawa, które w ocenie organu miałyby zastosowanie do rozpoznania wniosku. Stwierdzając, że Starosta W. jest bezczynny w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie l sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach oparto na art. 250 wskazanej ustawy w związku z § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348).