IV SAB/Wr 921/21

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-03-31

Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem, która nie przedstawiła stosownego pełnomocnictwa lub nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli nie spełnia wymogów formalnych, w tym braku podpisu strony lub jej pełnomocnika, a braki te nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W przypadku braku prawidłowego pełnomocnictwa, sąd wzywa pełnomocnika do jego przedłożenia, a następnie, w razie bezskuteczności, wzywa stronę do osobistego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego odpisu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego za pośrednictwem pełnomocnika, który nie wykazał odpowiedniego umocowania do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, pełnomocnik nie przedstawił stosownego pełnomocnictwa. Następnie sąd wezwał skarżącą do osobistego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego odpisu, czego również nie uczyniono w wyznaczonym terminie. W konsekwencji skarga została odrzucona.
Rozstrzygnięcie
I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 31 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 złotych. Pismem z 7 czerwca 2021 r. Z. G. wniosła w imieniu skarżącej skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – Z. G. a do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone Z. G. przez skarżącą. Z pełnomocnictwa procesowego załączonego do skargi nie wynikało, aby osoba podpisana pod skargą była profesjonalnym pełnomocnikiem lub pozostawała ze stroną w innej relacji, uprawniającej - zgodnie z przepisami - do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 listopada 2021 r., pismem z dnia 15 grudnia 2021 r., wezwano Z. G. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono Z. G. w dniu 20 grudnia 2021 r. (k. 84 akt sądowych). W wyznaczonym terminie ww. braki formalne nie zostały usunięte, w związku z czym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2022 r., pismem z 31 stycznia 2022 r. (doręczonym stronie skarżącej w dniu 7 lutego 2022 r.) wezwano skarżącą do osobistego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nieprzekraczalny termin do uzupełnienia braku skargi upłynął z dniem 14 lutego 2022 r. Strona skarżąca nie zastosowała się tego pouczenia i nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.,dalej: p.p.s.a.), skarga przede wszystkim winna czynić zadość wymaganiom w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., pismo powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku, adresu do doręczeń. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przy czym krąg osób uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika, który wraz ze skargą złożył pełnomocnictwo umocowujące do reprezentowania strony przed organami administracyjnymi, wskazano w nim również adres do korespondencji pełnomocnika. Z uwagi na okoliczność, że przedłożone pełnomocnictwo nie spełnia warunków określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa zgodnego z art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie skierowane do pełnomocnika, doręczone prawidłowo w dniu 20 grudnia 2021 r., pozostało bez odpowiedzi. Wobec tego uznając, że skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, Sąd wezwał skarżącą do osobistego podpisania skargi lub przesłania podpisanego jej odpisu. Praktyka ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18, dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przesyłkę zawierającą wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącej 7 lutego 2022 r. (k. 88 akt sądowych). W konsekwencji, siedmiodniowy termin do podpisania skargi upływał 14 lutego 2022 r. (poniedziałek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została podpisana. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło