IV SAB/Wr 93/14

|Sygn. akt IV SAB/Wr 93/14 | | , , , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 5 sierpnia 2014 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, , Przewodniczący, , Sędzia NSA Jolanta Sikorska, , Sędziowie, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), , , Protokolant, asystent sędziego Krzysztof Caliński, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2014 r., sprawy ze skargi T.M., na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L., w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zobowiązuje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. do rozpatrzenia wniosku skarżącego T. M. z dnia 18 lutego 2014 r. w, terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi zobowiązanemu prawomocnego wyroku wraz aktami administracyjnymi sprawy;, stwierdza, że bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. w rozpoznaniu wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem, prawa;, odstępuje od wymierzenia organowi grzywny;, zasądza od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów, postępowania sądowego., , T. M. wnioskiem z dnia 16 lutego 2014r. zwrócił się do Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w L. o udostępnienie informacji publicznej: opinii sanitarnych stanowiących, że obiekt spełnia wymagania higieniczne i zdrowotne dla prowadzenia w nim zajęć przedszkolnych, dotyczących oddziałów przedszkolnych prowadzonych przez lubińskie przedszkole niepubliczne w budynkach szkół lubińskich tj.: Przedszkole Miejskie Nr 1 (...) - 3 oddziały w Szkole Podstawowej nr 3 (...) Przedszkole Miejskie Nr 2 (...) - 1 odział w Szkole Podstawowej nr 5 (...) Przedszkole Miejskie Nr 3 (...) - 2 oddziały w Szkole Podstawowej nr 5 (...) Przedszkole Miejskie Nr 5 (...) - 5 oddziałów w Szkole Podstawowej nr 14 (...) Przedszkole Miejskie Nr 7 (...) - 3 oddziały w Szkole Podstawowej nr 8 (...) Przedszkole Miejskie Nr 12 (...) - 3 oddziały w Szkole Podstawowej nr 9 (...) Przedszkole Miejskie Nr 14 (...) - 3 oddziały w Szkole Podstawowej nr 10 (...) Przedszkole Miejskie Nr 15 (...) - 2 oddziały w Szkole Podstawowej nr 10 (...) Jednocześnie wniósł na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) o udostępnienie mu powyższych informacji w formie pisemnej z odpowiedziami twierdzącymi lub zaprzeczającymi o wydaniu opinii sanitarnych i odnoszącymi się do poszczególnych obiektów, o których mowa powyżej i przesłanie tej informacji na adres wnioskodawcy. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. pismem z dnia 26 lutego 2014r. w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 18 lutego 2014r. poinformował, że przedszkola wymienione we wniosku są przedszkolami publicznymi i są pod bieżącym nadzorem pracownika Państwowej Inspekcji Sanitarnej w L.. W odpowiedzi na powyższe pismo zainteresowany wniósł pismem z dnia 17 czerwca 2014r. o wydanie odmowy udzielenia informacji publicznej w formie decyzji administracyjnej. Wskazał, że nadesłane przez organ pismo z dnia 26 lutego 2014r. nie zawiera informacji o udzielenie których zwrócił się w piśmie z dnia 18 lutego 2014r., jak również pismo to nie zawiera elementów niezbędnych do uznania go za decyzję administracyjną. Organ w piśmie z dnia 26 czerwca 2014r. stwierdził, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających na stwierdzenie, iż organ administracji publicznej odmówił udzielenia informacji publicznej. Stwierdził, że przedmiotowa informacja została udzielona pismem z dnia 26 lutego 2014r. i dotyczyła przedszkoli publicznych zlokalizowanych w budynkach szkół lubińskich wskazanych we wniosku z dnia 18 lutego 2014r., mimo określenia ich przez wnioskodawcę jako przedszkoli niepublicznych. D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014r. po zapoznaniu się z zażaleniem skarżącego za niezałatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. uznał zażalenie za nieuzasadnione. Dnia 5 maja 2014r. skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. i zarzucił mu naruszenie art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz wniósł o: zobowiązanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. do merytorycznego zakończenia sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi oraz zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając swój wniosek przedstawił treść korespondencji toczonej pomiędzy stronami, a przedstawionej wyżej. Podał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy termin do udzielenia informacji publicznej wynosi 14 dni od złożenia wniosku. Stwierdził też, że w świetle opisanego powyżej stanu faktycznego nie sposób uznać, iż organ udzielił skarżącemu żądanej informacji publicznej. Skarżący bowiem zwrócił się do organu z konkretnym zapytaniem, czy w stosunku do wskazanych oddziałów przedszkolnych, wydano stosowne opinie sanitarne, na które to zapytanie organ de facto nie odpowiedział na żadne, ponieważ za odpowiedź na zadane pytanie nie można uznać stwierdzenia zawartego w piśmie z dnia 26 lutego 2013r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. W uzasadnieniu powołał treść korespondencji toczonej pomiędzy stronami, a także wskazał iż w dniu 1 kwietnia 2014r. skarżący złożył do D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. zażalenie na niezałatwienie w terminie wniosku o udostepnienie informacji publicznej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. powołując się na art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego, które zostało uznane za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta, o czym stanowi § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - obejmuje również bezczynność organów. Przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej, a podstawą do jej rozpoznania stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm.) - dalej u.d.i.p. Mając na uwadze działania skarżącego w przedmiocie złożenia środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność należy zaznaczyć co następuje. Obecne orzecznictwo sądów administracyjnych w zakresie wnoszenia środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność jest jednolite. Wskazuje się, że ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do kodeksu postępowania administracyjnego wyłącznie w art. 16 ust. 2, w związku z tym należy wyłączyć stosowanie przepisów tej ustawy do faz poprzedzających wydanie decyzji. Tym samym nie ma zastosowania w sprawach dotyczących bezczynności, opartych na omawianej ustawie, przepis art. 37 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył też, że gdyby wnioskodawca w szerszym zakresie dopuszczał możliwość stosowania k.p.a. uczyniłby to w sposób wyraźny. Wskazuje się również, że taką interpretację potwierdza wykładnia językowa art. 52 p.p.s.a. Przepis ten uzależnia uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego od wyczerpania środków zaskarżenia. Ma to miejsce wówczas, gdy środki takie przysługują na podstawie k.p.a. lub przepisów szczególnych. Do postępowania o udzielenie informacji publicznej przed wydaniem decyzji, co wskazano wyższej, nie stosuje się przepisów k.p.a., które przewidują możliwość złożenia zażalenia na bezczynność organu. Środków zaskarżenia bezczynności nie przewiduje też ustawa o dostępie do informacji publicznej. Natomiast tryb przewidziany w art. 52 § 3, § 4 p.p.s.a. - co wynika z literalnego brzmienia tego przepisu, dotyczy aktów i czynności a nie bezczynności organu. Przedstawione stanowisko zostało wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego między innymi z dnia 14 marca 2006 r. I OSK 243/06, z dnia 24 maja 2006 r. I OSK 601/05 oraz w wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 września 2006 r., II SAB/Wa 40/06. Podstawową kwestią do rozpoznania w sprawie jest, czy organ pozostaje bezczynny w udzieleniu u wnioskowanej informacji - wyartykułowanej we wniosku z dnia 18 lutego 2014r. Bezczynność ma miejsce wówczas, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej i jest skierowany do adresata zobowiązanego do jej udzielenia. Nieudzielenie informacji publicznej i niepowiadomienie, w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o przyczynach opóźnień i terminie w jakim informacja zostanie udostępniona oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (wyrok NSA z dnia 18 marca 2008 r. OSK 1209/04 wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2005 r. IV SAB/Wr 57/05). Z bezczynnością będziemy zatem mieć do czynienia wtedy, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany nie udzieli informacji lub nie podejmie przewidzianych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i dodatkowym terminie albo podejmując te czynności nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo nie wyda na zasadach przewidzianych w u.d.i.p. decyzji o odmowie udzielenia żądanych informacji publicznych (I. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa ...). Z powyższego zatem wynika, że bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy zobowiązany milczy, jak również wtedy gdy odmawia udzielenia informacji w nieprzewidzianej do tej czynności podstawie prawnej. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy przede wszystkim ocenić zasadność skargi przez pryzmat złożonego wniosku z dnia 18 lutego 2014r. oraz treść korespondencji toczonej się między stronami. Niewątpliwie z wniosku skarżącego z dnia 18 lutego 2014r. kierowanego do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. wynika, że skarżący wnosił o podanie czy organ wydawał opinie sanitarne stwierdzające, że wymienione przez skarżącego przedszkola spełniają wymagania zdrowotne i higieniczne dla prowadzenia w nim zajęć przedszkolnych. Skarżący sprecyzował, że prosi o udzielenie informacji w postaci odpowiedzi twierdzących lub zaprzeczających. Takiej odpowiedzi nie zawiera pismo z dnia 26 lutego 2014r. na które powołuje się organ, ani też pozostała wymieniona powyżej korespondencja toczona pomiędzy stronami. W pismach tych szczególnie z dnia 26 lutego 2012r. jest bowiem podana informacja, że wymienione we wniosku przedszkola są przedszkolami publicznymi i są pod bieżącym nadzorem pracowników Państwowej Inspekcji Sanitarnej w L.. W tych okolicznościach uznać należy, że do dnia wydania orzeczenia przez Sąd w sprawie nie udzielono odpowiedzi a co zatem idzie organ jest bezczynny. W związku z powyższym zgodnie z art. 149§1 p.p.s.a. Sąd zobowiązał organ do udzielenia odpowiedzi. Jednocześnie mając na uwadze treść art 149§1 i §2 p.p.s.a. Sąd uznał, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O takiej ocenie zadecydował stosunkowo krótki okres czasu pomiędzy złożeniem wniosku o udzielenie informacji publicznej a złożeniem skargi (18 luty 2014r. - 5 maja 2014r.) i szybka choć nietrafna reakcja organu na powyższe pismo, prawdopodobnie wynikające z niezrozumienia treści wniosku. Powyższe okoliczności dały także podstawę odstąpienia od wymierzenia grzywny. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak wyżej.