IV SAB/Wr 95/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ś. na bezczynność Zakładu Budynków Komunalnych w O. w przedmiocie rozwiązania nieprawidłowej sytuacji dwóch lokali mieszkalnych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 maja 2014 r. B. Ś. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Zakładu Budynków Komunalnych w O. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że od 2006 r. nieustannie prosi Zakład Budynków Komunalnych o rozwiązanie nieprawidłowej sytuacji dwóch lokali mieszkalnych w kamienicy przy ul. [...] w O., zamieszkiwanych przez dwie rodziny, w tym rodzinę skarżącej. Wskazała, że jest to "mieszkanie w mieszkaniu" a ZBK nie wykazuje chęci usunięcia tej nieprawidłowości. Mieszkańcy obu wymienionych lokali posiadają jedno wspólne wejście z klatki schodowej i te same klucze, przy czym lokal nr 4 nie ma łazienki ani wc i jest integralną częścią mieszkania nr 5. Sytuacja ta powoduje, że rodziny są od siebie uzależnione. Z dalszej części skargi wynika, że skarżąca oczekuje poprawy swojej sytuacji mieszkaniowej, m in. poprzez przyznanie lokalu zamiennego i zawarcie nowej umowy najmu. Skarżąca zarzuciła, że w marcu 2011 r. została wpisana wraz z rodziną na listę osób oczekujących na mieszkanie komunalne, Zakład Budynków Komunalnych wycofał się jednak ze składanych zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi albowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy są uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.). Powołana ustawa nie przewiduje załatwiana spraw przyznawania lokali socjalnych w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Wręcz przeciwnie, zarówno odpłatne używanie lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy (art. 5 cyt. ustawy) jak i najem wydzielonych z tego zasobu lokali socjalnych (art. 23 ustawy) regulowane są umowami cywilnoprawnymi i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać będą sądy powszechne. Kwestie zapewnienia lokali socjalnych oraz lokali zamiennych należy co prawda zgodnie z w/w ustawą do zadań własnych gminy (art. 4 ust. 1 i 2) i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, iż musi to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej, tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszym przypadku tak jak to wyżej zaznaczono kwestie te są bowiem załatwiane w formie cywilnoprawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 415/09 i postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 7 października 2009 r., sygn. akt II SAB/Go 68/09; orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych. Skoro zatem przedmiotem skargi była bezczynność Zakładu Budynków Komunalnych w O. w sprawie, która nie jest załatwiana w formie aktu administracyjnego a wręcz przeciwnie, w formach przewidzianych dla prawa cywilnego – to skargę należało odrzucić z powodu braku kognicji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.