IV SAB/Wr 985/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi S. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 lipca 2025 r. A. G., działając w imieniu skarżącego S. R. (dalej: skarżący), wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z wniosku skarżącego, który wpłynął do organu w dniu 11 kwietnia 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 26 sierpnia 2025 r., pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r. Sąd wezwał A. G. do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi poprzez: 1) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.); 2) oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie jego braku adresu jego do doręczeń; 3) podanie numeru PESEL skarżącej. Jednocześnie w wezwaniu zawarto pouczenie o treści art. 35 p.p.s.a. Powyższe wezwanie, z uwagi na brak podania w skardze adresu wnoszącej skargę, zostało skierowane na występujący w aktach administracyjnych sprawy adres pełnomocnika skarżącego w postępowaniu administracyjnym: P., "ul. [...]", [...]-[...] W. Mimo doręczenia wezwania podpisanej pod skargą A. G. w dniu 29 sierpnia 2025 r., wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 października 2025 r., pismem z dnia 13 października 2025 r., Sąd wezwał skarżącego do: 1) nadesłania podpisanego egzemplarza skargi wniesionej przez A. G., pismem z dnia 30 lipca 2025 r., lub podpisania skargi w siedzibie Sądu, 2) oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie jego braku adresu jego do doręczeń; 3) podania numeru PESEL skarżącego. Wobec braku podania w skardze adresu skarżącego wezwanie zostało skierowane na wskazany wyżej adres pełnomocnika skarżącego w postępowaniu administracyjnym. Na wykonanie wezwania zakreślono skarżącemu termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie w wezwaniu pouczono skarżącego, że skargę w jej imieniu wniosła osoba, która nie może być jej pełnomocnikiem przed sądem administracyjnym, ponieważ nie wykazała, że jest jedną z osób, które mogą być pełnomocnikiem na podstawie art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu, na podany wyżej adres, w dniu 15 października 2025 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie wyżej wymienionych braków formalnych skargi (podpisanie skargi, oznaczenie miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń skarżącego oraz podanie jego numeru PESEL) upłynął bezskutecznie w dniu 22 października 2025 r. (środa). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przy czym krąg osób uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Brak pełnomocnictwa, jako brak formalny skargi, podlega sanowaniu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., tj. w trybie wezwania do jego usunięcia, zaś jego nieuzupełnienie w zakreślonym terminie 7 dni skutkuje odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez osobę działającą w charakterze pełnomocnika – A. G., która nie dołączyła do skargi wymaganego przez powołane wyżej przepisy p.p.s.a. pełnomocnictwa. Pomimo wezwania brak ten nie został uzupełniony przez pełnomocnika. W związku z powyższym - uznając, że skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym - Sąd wezwał skarżącego do osobistego podpisania skargi lub nadesłania egzemplarza prawidłowo podpisanej skargi, oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń skarżącego oraz jego numeru PESEL. Praktyka ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18). Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymóg zawarcia w skardze, jako piśmie procesowym, podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Natomiast wymóg podania numeru PESEL wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., zgodnie z którym pismo strony, w tym skarga, powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy adres ten znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Odnotowanie bowiem w aktach administracyjnych adresu skarżącego nie zwalnia go od podania tego adresu (oznaczenia miejsca zamieszkania) w wnoszonej skardze, o czym stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt II FZ 18/20). Powołany przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w sposób wyraźny wskazuje, że podanie adresu miejsca zamieszkania bądź adresu do doręczeń jest obligatoryjnym elementem pierwszego pisma procesowego, którym w niniejszej sprawie jest skarga. Brak jest zatem podstaw by to Sąd domyślał się, czy wskazany w innym niż skarga dokumencie (koperta bądź akta administracyjne sprawy) adres jest właściwym miejscem zamieszkania bądź adresem do doręczeń strony. W rozpoznawanej sprawie, skierowane do skarżącego, w oparciu o art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwanie do uzupełnienia wyżej wymienionych braków formalnych skargi, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 15 października 2025 r. W związku z tym zakreślony skarżącemu 7-dniowy termin na uzupełnienia wskazanych braków upływał w dniu 22 października 2025 r. (środa). Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym skarżącemu terminie braki formalne skargi, w zakresie jej podpisania przez skarżącego, podania miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń skarżącego oraz jego numeru PESEL, nie zostały uzupełnione. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.