IV SAB/Wr 99/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym skargi R. Z. na bezczynność i przewlekłość Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie ustalenia jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku w związku ze służbą postanawia: odrzucić skargę. Skargą, wniesioną dnia 16 IV 2018 r., R. Z. (dalej jako "skarżący") zaskarżył bezczynność i przewlekłość Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. (dalej jako "organ") w przedmiocie ustalenia jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku w związku ze służbą w Policji. W skardze wniesiono o: 1) zobowiązanie organu do uznania uprawnienia skarżącego do doręczenia decyzji na adres pełnomocnika; 2) stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny w wysokości 10-krotnego przeciętnego wynagrodzenia; 4) przyznanie od organu na rzecz skarżącego kwoty 5-krotności przeciętnego wynagrodzenia; 5) zasądzenie kosztów według norm przepisanych. W motywach skargi podniesiono, że wnioskiem z dnia 18 X 2017 r. skarżący zażądał przyznania jednorazowego świadczenia odszkodowawczego z tytułu wypadku w związku ze służbą w Policji. Organ nie załatwił sprawy w terminie, mimo ponaglenia, ani nie wyznaczył nowego terminu do załatwienia sprawy. Wyjaśniono przy tym, że wprawdzie decyzją z dnia [...](nr [...]organ odmówił przyznania świadczenia, jednak decyzja ta została doręczona skarżącemu zamiast jego pełnomocnikowi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. W ocenie organu sprawa nie podlega właściwości sądów administracyjnych, bowiem zarówno decyzje w takich sprawach jak i bezczynność podlegają właściwości sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Organ poinformował również, że decyzja z dnia [...]została przez skarżącego zakwestionowana odwołaniem do Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej jako "ppsa" – sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Nie należy zaś do właściwości sądu administracyjnego sprawa, która z mocy przepisu szczególnego została powierzona kognicji sądu powszechnego, jak ma to miejsce w rozpatrywanym przypadku. Przedmiotem wniesionej skargi jest bezczynność i przewlekłość organu w przedmiocie ustalenia jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku w związku ze służbą. Tego rodzaju świadczenie uregulowane zostało w ustawie z 4 IV 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (Dz.U. z 2014 r., poz. 616, ze zm.) – dalej jako "ustawa". Z jej przepisów wynika jednoznacznie, że zarówno decyzja administracyjna w sprawie takiego świadczenia odszkodowawczego jak i zaniechania organów administracji w tego typu sprawach poddane zostały kontroli dokonywanej przez sądy pracy i ubezpieczeń społecznych. W myśl bowiem art. 37 ust. 1 ustawy, od decyzji w sprawie przyznania świadczenia odszkodowawczego przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy - Kodeks postępowania cywilnego. Zgodnie zaś z art. 37 ust. 2 ustawy, odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych przysługuje także w razie niewydania decyzji w terminie 60 dni od dnia zgłoszenia wniosku o przyznanie świadczenia odszkodowawczego bądź powstania obowiązku wszczęcia postępowania z urzędu. Odwołanie można wnieść w każdym czasie po upływie tego terminu. Z powyższego wynika, że ustawodawca przewidział w tego typu sprawach szczególne zasady ochrony jednostki przed zaniechaniem ze strony organu. Zasady te wyłączają ogólne reguły określone w kpa oraz ppsa. Przepisy kpa mają bowiem zastosowanie do postępowań w sprawie przyznania świadczeń odszkodowawczych jedynie w "zakresie nieuregulowanym w ustawie" (zob. art. 6 ustawy). Przewidziana zaś w art. 3 § 2 pkt. 8 i 9 ppsa właściwość sądu administracyjnego do kontrolowania bezczynności i przewlekłości administracji nie może znaleźć zastosowania, skoro przepis szczególny (tj. art. 37 ust. 2 ustawy) odmiennie skonstruował uprawnienia jednostki w zakresie ochrony przed zaniechaniem ze strony organu administracji i poddał je kognicji sądu powszechnego. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania w sprawie przyznania świadczenia odszkodowawczego z tytułu wypadku w związku ze służbą podlega odrzuceniu. Tutejszy Sąd podziela zresztą w tej kwestii stanowisko wyrażane już wcześniej w orzecznictwie (zob. motywy postanowienia WSA w Olsztynie z 13 XII 2016 r., sygn. akt II SAB/Ol 44/16 – publ. CBOSA). Zwrócono tam słusznie uwagę, że kompetencje sądu powszechnego umożliwiają m.in. zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie, z zawiadomieniem o tym organu nadrzędnego, albo orzeczenie co do istoty sprawy, przy jednoczesnym stwierdzeniu, czy niewydanie decyzji przez organ nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa (art. 47714 § 3 kpc). Są to więc kompetencje zredagowane analogicznie do uregulowań ogólnych wynikających z kpa i ppsa. Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa.