IV SO/Wr 12/21

PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-10-05

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego jest zasadny, jeśli organ przekazał skargę z opóźnieniem, ale przed rozpoznaniem wniosku o grzywnę?
Ratio decidendi
Sąd uznał wniosek o wymierzenie grzywny za zasadny, ponieważ organ nie przekazał skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie. Pomimo późniejszego przekazania skargi, fakt uchybienia terminowi stanowił podstawę do orzeczenia grzywny. Sąd wymierzył grzywnę w kwocie 100 zł, biorąc pod uwagę niewielkie opóźnienie organu.
Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na bezczynność Rady Osiedla P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona drogą elektroniczną w dniu 4 marca 2021 r. Rada Osiedla P. nie przekazała skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie. W związku z tym strona wniosła o wymierzenie organowi grzywny. Skarga została ostatecznie przekazana do sądu wraz z aktami i odpowiedzią w dniu 2 kwietnia 2021 r.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wymierzył Radzie Osiedla P. grzywnę w kwocie 100 złotych oraz zasądził od Rady Osiedla P. na rzecz wnioskodawczyni I. J. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 5 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. J. o wymierzenie grzywny Radzie Osiedla P. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 4 marca 2021 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Radzie Osiedla P. grzywnę w kwocie 100 (słownie: sto ) złotych; II. zasądzić od Rady Osiedla P. na rzecz wnioskodawczyni I. J. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 13 maja 2021 r. I. J. (dalej: strona, wnioskodawczyni) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Radzie Osiedla P. (dalej: organ, podmiot zobowiązany) grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi z dnia 4 marca 2021 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Uzasadniając swoje żądanie strona wskazała, że w dniu 4 marca 2021 r. wniosła za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Rady Osiedla P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 16 lutego 2021 r. Wedle relacji strony skarga w dniu 4 marca 2021 r. została złożona za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres organu i mimo upływu ustawowego terminu skarga nie została przekazana do tutejszego Sądu. W konsekwencji strona wniosła o wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie od podmiotu zobowiązanego na jej rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Sądowi wiadomo z urzędu, że skarga strony z dnia 4 marca 2021 r., której dotyczy wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny inicjujący postępowanie w przedmiotowej sprawie, została przekazana sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 2 kwietnia 2021 r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 161/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przy czym w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej, wypełnienie wskazanego obowiązku, powinno nastąpić - jak stanowi art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze m., dalej: u.d.i.p.) - w terminie piętnastu dni od dnia otrzymania skargi. Z treści wniosku oraz dokumentów znajdujących się aktach sprawy o sygn. IV SAB/Wr 161/21 wynika, że skarga dotycząca zarzucanej organowi bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej została wniesiona przez stronę w dniu 4 marca 2021 r. Zatem piętnastodniowy termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 19 marca 2021 r., (piątek). We wskazanym terminie, podmiot zobowiązany nie przekazał wniesionej skargi. Uczynił to natomiast 14 dni później tj 2 kwietnia 2021 r. Mając zatem na uwadze, że organ nie uczynił zadość nałożonym na niego obowiązkom w ustawowym terminie, wniosek o wymierzenie organowi grzywny okazał się zasadny. Istotą rozpatrywanej sprawy jest fakt czy i w jakim terminie organ przekazał skargę do sądu wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. (M.P. z 2021 r., poz. 137), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 5.167,47 zł, zatem górna granica grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wynosi 51.674,70 zł. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi. Określając wysokość grzywny w niniejszej sprawie w kwocie 100 złotych, Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi, a także fakt, że organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zaledwie 15 dni po upływie terminu wynikającego z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II sentencji wynika z art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło