IV SO/Wr 14/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Protokolant Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 czerwca 2013 r. sprawy z wniosku R. O. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta L. za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia I. wymierzyć Prezydentowi Miasta L. grzywnę w kwocie 100 (słownie: sto) złotych; II. zasądzić od Prezydenta Miasta L. na rzecz skarżącego R. O. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 24 kwietnia 2013 r. R. O., działając na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 2 pkt.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) wniósł o wymierzenie Prezydentowi Miasta L. grzywny w kwocie 5000 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W motywach uzasadnienia wniosku podał, że dnia 4 kwietnia 2013 r. wniósł za pośrednictwem Prezydenta Miasta L., skargę na bezczynność tegoż organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie udzielenia informacji publicznej tj. przekazania analizy finansowo-ekonomicznej stanowiącej wyliczenia, które posłużyły do ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości. Mimo upływu 15 dniowego terminu określonego w art. 2 pkt.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (informacja uzyskana 24 kwietnia 2013 r. w sekretariacie WSA). Brak reakcji ze strony organu uniemożliwia rozpoznanie sprawy przez Sąd. Z tych względów wymierzenie organowi grzywny w wysokości 5000 zł jest uzasadnione. W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta L. wniósł o jego oddalenie. Stwierdził, że w dniu 2 maja 2013 r. organ udzielił odpowiedzi na skargę i przesłał Sądowi akta sprawy. Wymierzenie grzywny organowi jest nieuzasadnione, gdyż dopełnił ciążącego na nim obowiązku, choć z nieznacznym opóźnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrole działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpatrywany w tym zakresie wniosek o wymierzenie organowi grzywny zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153. poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z regulacji tej nie wynika, że to organ administracji publicznej jest adresatem skargi więc do jego kompetencji nie należy ocena dopuszczalności skargi lub jej zasadność. Stosownie bowiem do art. 54 § 2 tej ustawy organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Natomiast, w myśl art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga R. O. na bezczynność Prezydenta Miasta L. w przedmiocie informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 4 kwietnia 2013 r. Jest to okoliczność bezsporna, co wynika z umieszczonej na egzemplarzu skargi daty jej złożenia do organu. Zatem, w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. wniesiona skarga powinna być przekazana do Sądu najpóźniej w dniu 19 kwietnia 2013 r. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, sygn. IV SAB/Wr 80/13 skarga ta została nadana drogą pocztową w dniu 2 maja 2013 r., a zatem z uchybieniem obowiązującego terminu. A art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. instytucja wymierzenia grzywny ma na celu przede wszystkim wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych o jakich mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Obok funkcji dyscyplinującej polegającej na przymuszeniu organu grzywną do przesłania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, gdy organ nie dopełnił w terminie przesłania skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę, występuje dodatkowo także funkcja represyjna grzywny. Ta funkcja znajduje uzasadnienie w potrzebie ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, a którego realizacja napotyka przeszkodę w razie niedopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. uchwałę siedmiu sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 roku, II GPS 3/09. ONSA/WSA 2010/1/2). Instytucja wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni też funkcję prewencyjną, bowiem ukaranie organu służy także zapobieganiu naruszenia prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i inne organy. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, iż organ nie wykonał w terminie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a gdyż przekazanie akt sprawy nastąpiło z uchybieniem terminu. Samo jednak wykonanie obowiązku, określonego we wskazanym przepisie nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. Nie ma, co prawda, już potrzeby wymierzania grzywny w celu zdyscyplinowania organu do wykonania obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, gdy organ wykonał ten obowiązek. Należy jednak zważyć, iż obowiązek ten został wykonany z uchybieniem terminu. Wymierzona grzywna stanowi więc sankcję za naruszenie podstawowego prawa do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki. W tym stanie sprawy zostały spełnione przesłanki określone w art. 55 § 1 p.p.s.a. do ukarania grzywną organu celem terminowego wykonywania obowiązków wynikających z art. 54 § 2 tej ustawy. Odnośnie wysokości wymierzonej grzywny stwierdzić należy, iż jest ona adekwatna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie należy wskazać, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie górną granicę określono w art. 154 § 6 tej ustawy. Sąd określając wysokość grzywny bierze pod uwagę takie elementy jak: charakter sprawy, okres pozostawania przez organ w bezczynności oraz podjęte w danej sprawie przez organ działania w celu załatwienia sprawy. Sąd orzekający uznał, iż w okolicznościach tej sprawy, wymierzona grzywna w kwocie 100 zł będzie stanowić adekwatną dolegliwość za wykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi z uchybieniem terminu oraz wpłynie na prawidłowe działanie organu w przyszłości. Zauważyć należy, że w rozważanej sprawie przekazanie skargi przez organ nastąpiło wprawdzie z opóźnieniem terminu, które nie było znaczne, a zatem realnie nie miało wpływu na możliwość rozpoznania sprawy i nie wywołało ujemnych skutków po stronie skarżącego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w granicach określonych w art. 154 § 6 tej ustawy. O kosztach w wysokości 100 zł (kwota uiszczonego wpisu od wniosku o wymierzenie grzywny, innych kosztów nie wykazano) orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. H.B. 1.07.2013 r.