IV SO/Wr 25/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 6 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. P. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi D. we W. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. odrzucić wniosek, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z dnia 15 czerwca 2024 r. D. P. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi D. we W. (dalej: D.) za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 18 maja 2024 r. na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wskazana powyżej skarga nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2024 r. przekazano D. wniosek o wymierzenie grzywny i wezwano do udzielania odpowiedzi. Wezwanie zostało uznane za doręczone w dniu 9 lipca 2024 r. (UPD k-28). W piśmie procesowym z dnia 15 lipca 2024 r. D1. we W. (dalej: D1.) poinformowało, że w 2021 r. na podstawie uchwał Sejmiku Dolnośląskiego nastąpiło połączenie trzech [...] szpitali: D1., D. i D2. Połączenie nastąpiło na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej, a w jego konsekwencji powstał jeden podmiot. Wskazano, że w toku skomplikowanego połączenia trzech podmiotów i zmiany nazwy należało przeprowadzić setki procedur związanych z obowiązkami administracyjnymi, prawnymi i technicznymi. Jednym z nich było wysłanie wniosków do Ministerstwa Cyfryzacji o zamkniecie skrzynek/kont e-PUAP podmiotów łączących się i utworzenie jednej wspólnej dla D1. Z nieznanych powodów skrzynka D. nie została zamknięta. W dniu 11 lipca 2024 r. skarżący , jako były pacjent D. złożył osobiście w kancelarii D1. skargę do WSA, złożoną uprzednio przez e-PUAP do nieistniejącego podmiotu tj. D.. W ocenie D1., skoro pisma i skargi adresowane były do podmiotu nieistniejącego, wykreślonego w dniu 31 grudnia 2021 r. z KRS, a skarżący – pomimo faktu, że był już hospitalizowany w nowym podmiocie D1., kieruje wnioski i skargi do D., wniosek winien być umorzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że wniosek o wymierzenie grzywny jest wnioskiem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne, zatem w myśl art. 64 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), stosować do niego należy odpowiednio przepisy o skardze. W niniejszej sprawie taki wniosek został złożony przez skarżącego, lecz nie mógł on być merytorycznie rozpoznany z powodu przeszkody formalnej. Zarówno skarga na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, złożona w dniu 18 maja 2024 r., jak i wniosek z dnia 15 czerwca 2024 r. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu odnoszą się do D. Z poczynionych prze Sąd ustaleń wynika jednak, że w tych datach organ ten nie posiadał i nadal nie posiada zdolności sądowej. Zgodnie bowiem z treścią wpisu do KRS, na podstawie uchwały nr XXXIV/690/21 Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z 24 czerwca 2021 r. nastąpiło połącznie poprzez przeniesienie całego mienia D. (podmiot przejmowany) na D1. we W. (podmiot przejmujący). Połączenia dokonano w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 799). W takim wypadku, podmiot przejmujący zachowuje swój dotychczasowy samodzielny byt prawny, traci go natomiast podmiot przejmowany. D. postanowieniem z dnia 23 grudnia 2021 r. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej we Wrocławiu, VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, które uprawomocniło się z dniem 31 grudnia 2021 r. został wykreślony z KRS, co oznacza, że podmiot ten przestał istnieć, a tym samym, że w chwili złożenia skargi (a następnie wniosku o wymierzenie grzywny) nie miał zdolności sądowej. Powyższe ustalenia, w świetle wyraźnie wskazanego przez skarżącego organu jako D. czynią wniesiony wniosek niedopuszczalnym. Nie istnieje już bowiem podmiot, którego bezczynność została zaskarżona. Ponadto, z przyczyn wyżej wskazanych nie jest możliwe uznanie za skarżony podmiot D1., który w drodze sukcesji generalnej stał się stroną wszystkich stosunków prawnych podmiotu przejmowanego (art. 67 ust. 4 ustawy o działalności leczniczej), bowiem jako podmiot skarżony został wskazany D.. Natomiast brak zdolności sądowej D. w chwili wniesienia skargi a następnie wniosku o wymierzenie grzywny nie może zostać usunięty w trybie, o którym mowa w art. 31 § 1 p.p.s.a. Brak zdolności sądowej odnosi się do jednostki będącej stroną procesową, w związku z tym konieczną przesłanką uzupełnienia tego braku jest zachowanie tożsamości stron, tj. takiego stanu rzeczy, w którym zarówno przed uzupełnieniem, jak i po uzupełnieniu braku zdolności sądowej stroną pozostaje ta sama jednostka. Brak zdolności sądowej nie może być więc uzupełniony przez wstąpienie do postępowania innego podmiotu, w miejsce tego, który takiej zdolności sądowej nie ma i mieć nie może. Następca procesowy ma bowiem odrębną od swego poprzednika procesowego zdolność sądową (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, s. 180, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 261/07, publ. Lex nr 338295). W świetle powyższego stwierdzić należy, że skoro do przekształceń podmiotowych skutkujących utratą zdolności sądowej D. doszło przed wniesieniem skargi i wniosku o wymierzenie grzywny, a skarżący jako skarżony podmiot wskazał ww. nieistniejące D. to brak jest podstaw aby traktować jako skarżony podmiot następcę prawnego D1. Skoro D. jako nieistniejące, nie ma zdolności sądowej, niniejszy wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. art. 64 § 3 p.p.s.a. Nie ogranicza to natomiast skarżącego w prawie do wniesienia skargi przeciwko podmiotowi, będącemu następcą D. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a