IV SO/Wr 29/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. N. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. odrzucić wniosek; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. K. N. wniosła o ukaranie organu – Rektora Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. grzywną za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W motywach podała, że w dniu 7 stycznia 2015 r. złożyła skargę na bezczynność Rektora Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skargę doręczono organowi w dniu 9 stycznia 2015 r. Do dnia składania wniosku o ukaranie organu grzywną, tzn. do dnia 28 sierpnia 2015 r., skarga wraz z aktami i odpowiedzią na skargę nie została przekazana do Sądu. W odpowiedzi na skargę Rektor Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. stwierdził, że skarga K. N. została odebrana w dniu 9 stycznia 2015 r. przez ówczesnego Dziekana Wydziału Zarządzania i Marketingu, lecz nie mogła być przekazana Rektorowi Uczelni. Dlatego nie została przekazana do Sądu. Podniósł, że obrona pracy magisterskiej skarżącej odbyła się w dniu 26 września 2015 r., zatem zarzut bezczynności staje się bezprzedmiotowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. (art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy). Zaskarżenie bezczynności organu administracji jest zatem dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień, aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy p.p.s.a. Przedmiotem zarzucanej przez skarżącą bezczynności Rektora Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. było niewyznaczenie terminu obrony napisanej przez skarżącą pracy magisterskiej. W związku z takim określeniem przez skarżącą przedmiotu skargi w pierwszej kolejności należało odpowiedzieć na pytanie, czy w tym zakresie możliwe jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. Z przywołanej powyżej regulacji art. 3 p.p.s.a wynika, że skarga na bezczynność dotyczy niepodejmowania przez organy administracji publicznej aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, a więc takich, które odnoszą się do konkretnego podmiotu i regulujących jego sytuację prawną. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej kontrola sądu sprowadza się natomiast do sprawdzenia, czy rzeczywiście ten organ pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy. Rozpoznając skargę na bezczynność, Sąd bierze przy tym pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi administracji nie można zarzucić bezczynności, polegającej na naruszaniu terminów załatwienia sprawy wyznaczonych przepisami k.p.a. W związku z powyższym należy zauważyć, że organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów (art. 160 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym – Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.). Zgodnie z przepisem § 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 25 września 2014 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 1302) postanowienia regulaminu studiów w uczelniach określają warunki dopuszczenia do egzaminu dyplomowego i tryb jego składania (...). Wskazać należy, ze ustawa – Prawo o szkolnictwie wyższym nie wprowadziła regulacji dotyczącej sądowej kontroli czynności podejmowanych w przedmiocie ustalania terminów egzaminów dyplomowych, warunków dopuszczenia do tych egzaminów oraz trybu ich składania. W ocenie Sądu wymienione czynności podejmowane w trybie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz regulaminów uczelni nie mieszczą się w katalogu spraw wskazanych w art. 3 § 2 ustawy – p.p.s.a. Przy tym nie budzi wątpliwości, że czynności stanowiące przedmiot skargi w rozpoznawanej sprawie nie są ani decyzją ani postanowieniem (art. 3 § 2 pkt 1, pkt 2, pkt 3 ustawy p.p.s.a.). Nie jest to także inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W doktrynie i orzecznictwie prawa administracyjnego wskazane w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. formy działania administracji charakteryzuje się jako niemające charakteru decyzji lub postanowienia, podejmowane w sprawach indywidualnych, o charakterze publicznoprawnym (a tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli) oraz dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W konsekwencji, jedynie możność przypisania wszystkich powyższych cech działaniu (lub bezczynności) organu administracji, skutkować będzie otwarciem drogi do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W badanym przypadku w sferze działania organu nie mieściło się ustalanie, stwierdzenie lub potwierdzanie przezeń jakiegokolwiek uprawnienia (obowiązku) strony wynikającego z przepisu prawa. Czynności związane z wyznaczaniem (ustalaniem) terminu obrony pracy dyplomowej stanowią składnik organizacji i toku studiów i nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Potwierdza to orzecznictwo W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2010 r., I OSK 774/10 (LEX nr 694361) stwierdzono m.in., że możliwość uregulowania organizacji i toku studiów oznacza, że ustawodawca nie zdecydował się poddać wszystkich decyzji podejmowanych w indywidualnych sprawach studentów kontroli sądów administracyjnych. Kognicji sądów administracyjnych podlegają decyzje wskazane wyraźnie w ustawie – Prawo o szkolnictwie wyższym. W konsekwencji należy podkreślić, że skoro żaden przepis ustawy nie upoważnia organów uczelni do wydania decyzji w odniesieniu do czynności wyznaczenia terminu obrony pracy dyplomowej, gdyż jest to sprawa związana z tokiem studiów, która nie mieści się w katalogu art. 3 § 2 p.p.s.a., to skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna. Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt I OZ 739/12). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest pismem wszczynającym odrębne postepowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a., co oznacza, że do tego typu wniosków stosuje się odpowiednio przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a). Z tych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od wniosku o ukaranie organu grzywną orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.