IV SO/Wr 38/15

| | POSTANOWIENIE, , , Dnia 23 maja 2016 r., , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, , , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r., na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy, sprawy z wniosku S. P., o wymierzenie grzywny Kołu Łowieckiemu "A" w O. za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, postanawia:, wymierzyć Kołu Łowieckiemu "A" w O. grzywnę w kwocie 600 (słownie: sześćset ) złotych., , , , , . | | | S. P. ( dalej : wnioskodawcą ) we wniosku z 11 grudnia 2015r. adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we | |Wrocławiu domagał się wymierzenia Kołu Łowieckiemu "A" w O. ( dalej: Koło Łowieckie) na podstawie art. 154 §6 p.p.s.a. grzywny - w | |wysokości dwukrotnego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej - za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 1 sierpnia 2015 r. na | |bezczynność Koła Łowieckiego w przedmiocie wniosku z dnia 15 czerwca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy| |i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że pismem z dnia 15 czerwca 2015 r. zwrócił się do Koła Łowieckiego| |o udzielenie informacji publicznej. Organ nie udzielił żądanej informacji ani nie wydał decyzji, w wyniku czego w dniu 1 sierpnia 2015 | |r. wnioskodawca złożył za pośrednictwem urzędu pocztowego skargę na bezczynność organu. Następnie wnioskodawca wskazał, że organ | |dokonał odbioru skargi w dniu 6 sierpnia 2015 r. o godz. 9:45. Według wnioskodawcy najpóźniej od daty odbioru skargi rozpoczął się bieg| |terminu oznaczonego w art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Skarżony organ winien | |dotrzymać 14-dniowego terminu do udzielenia odpowiedzi na podstawie art. 21 pkt 1 powołanej ustawy i skargę przekazać w terminie 15 dni| |do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wnioskodawca wskazał też , że w dniu 11 grudnia 2015 r. o godz. 9:30 podczas rozmowy | |telefonicznej z sekretariatem Sądu ustalił, że skarga nie została Sądowi przekazana. Zdaniem strony wysokość wnioskowanej grzywny | |wynika z rażącego naruszenia prawa przez organ za jaki należy uznać czas zwłoki w przekazaniu skargi jak i fakt, że mimo ukarania | |organ w dalszym ciągu lekceważył obowiązek przekazania skargi celem jej merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd. | |Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2015 r. Sąd przekazał Kołu Łowieckiemu wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi | |wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę i wezwał jednocześnie organ zobowiązany do złożenia odpowiedzi na wniosek wraz z odpisem. | |W związku z błędnym oznaczeniem adresu organu zobowiązanego, zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2015 r. ponowiono powyższe wezwanie. | |Przesyłka sądowa była dwukrotnie - w dniach 7 i 15 stycznia 2016 r. - awizowana i nie została przez adresata podjęta w terminie. Wobec | |tego przyjąć należało doręczenie zastępcze wezwania , które miało miejsce w dniu 21 stycznia 2015 r. o czym stanowi art. 73 § 4 ustawy | |z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej | |p.p.s.a.). | |Jak wynika z urządzeń ewidencyjnych Wydziału IV tut. Sądu do dnia 20 maja 2016 r. r. nie wpłynęła skarga S. P. z dnia 1 sierpnia 2015 | |r. na bezczynność Koła Łowieckiego, której kserokopię skarżący dołączył do wniosku z dnia 31 sierpnia 2015 r. o wymierzenie organowi | |grzywny zarejestrowanego pod sygn. akt IV SO/Wr 31/15. W sprawie tej Sąd postanowieniem z dnia 20 października 2015 r. postanowił | |wymierzyć organowi grzywnę w kwocie 300 zł. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: | |Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub | |przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści § 2 tegoż przepisu - organ przekazuje skargę | |sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Cytowany przepis statuuje | |obowiązek przekazania sądowi dokumentów warunkujących przeprowadzenie kontroli sądowej. Aby rozpocząć taką kontrolę, sąd musi bowiem | |posiadać materiały konieczne do jej przeprowadzenia i świadomość, że skarżący wszczął postępowanie. | |Jednakże mając na uwadze, że przedmiotem sporu jest dostęp do informacji publicznej, ma w takim przypadku zastosowanie przepis art. 21 | |pkt 1 ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), mający | |charakter przepisu szczególnego, a zgodnie z którym przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia | |otrzymania przez organ skargi. | |Przytoczone regulacje oznaczają, że obowiązek przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy organ (podmiot) ten uznaje, | |że skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego, czy też uzna, że w istocie nie jest organem administracji, czy nawet | |dysponentem żądanych informacji, czy też stwierdzi że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Już samo żądanie strony | |nadania skardze określonego biegu obliguje organ do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero bowiem Sąd w toku postępowania | |zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów | |administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany | |był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem nawet uzasadnione przekonanie, że | |skarga nie jest dopuszczalna z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, nie zwalnia organu od obowiązku przekazania tej skargi| |wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. Sąd jest jedynie władny do dokonania oceny skargi tak pod względem formalnym | |jak i merytorycznym w oparciu o skargę i akta administracyjne, a organ nie może go w tym zastępować, nawet pozostając w uzasadnionym | |przekonaniu o niedopuszczalności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt II| |OZ 799/11; z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 495/10; z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 996/10; z dnia 15 czerwca 2011 r.| |sygn. akt I OZ 410/11, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). | |Wymaga też podkreślenia, że w związku z wprowadzeniem pośredniego trybu wnoszenia skarg do wojewódzkich sądów administracyjnych, | |ustawodawca przewidział w procedurze sądowo-administracyjnej instytucję mającą na celu zdyscyplinowanie organów uchylających się od | |obowiązku przekazania skargi. W takim przypadku, na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu | |organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przy czym postępowanie sądowe o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 §1| |p.p.s.a. jest odrębnym postępowaniem sądowym, wszczynanym na wniosek strony skarżącej w wypadku niewywiązania się przez organ z | |obowiązku przesłania do sądu skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę | |Przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. instytucja wymierzenia grzywny ma na celu przede wszystkim wyegzekwowanie od organu wypełnienia | |przezeń obowiązków procesowych, o jakich mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Obok funkcji dyscyplinującej polegającej na przymuszeniu organu | |grzywną do przesłania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, występuje dodatkowo także funkcja represyjna grzywny. Ta funkcja | |znajduje uzasadnienie w potrzebie ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa| |w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, a którego realizacja napotyka przeszkodę w razie niedopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 | |p.p.s.a. (por. uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, publ. | |ONSA/WSA 2010/1/2). Instytucja wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni też funkcję prewencyjną, bowiem ukaranie organu służy | |także zapobieganiu naruszenia prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i inne organy. | |Z akt sprawy oraz urządzeń ewidencyjnych tut. Sądu wynika, że strona przeciwna bezsprzecznie uchybiła obowiązkowi, o którym mowa w | |art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i do dnia 19 maja 2016 r. nadal nie uczyniła zadość wskazanemu obowiązkowi | |ustawowemu. Natomiast pozostaje poza sporem fakt , że skarga na bezczynność została nadania przez wnioskodawcę na adres Koła | |Łowieckiego w dniu 1 sierpnia 2015 r. Wprawdzie Sąd nie posiada wiedzy, w jakiej dacie skarga na bezczynność wpłynęła do organu, to | |nawet przyjmując za wiarygodne twierdzenia skarżącego, że organ otrzymał skargę w dniu 6 sierpnia 2015 r., nie ulega wątpliwości, że | |skarżący był uprawniony zwrócić się z wnioskiem do Sądu o ukaranie strony przeciwnej grzywną po dniu 21 sierpnia 2015 r., kiedy to | |upływał 15 – dniowy termin , o którym mowa w przepisie art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie dość bowiem, że we| |wskazanym terminie Koło Łowieckie nie przekazało wniesionej skargi do sądu administracyjnego, to jeszcze nie uczyniło tego mimo | |wymierzenia temu organowi grzywny w kwocie 300 zł. postanowieniem z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt IV SO/Wr 31/15, za | |nieprzekazanie tej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Obowiązek ten nie został dotychczas w ogóle wykonany, gdyż do | |dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku, skarga S. P. nie została przekazana. | |Stwierdzenie powyższego uzasadnia powtórne wymierzenie organowi sankcji w postaci grzywny. Zaakcentować w tym miejscu należy, że w | |niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie jest ani kwestia, czy informacja objęta żądaniem | |skarżącego jest informacją publiczną, ani prawidłowość reakcji strony przeciwnej na zgłoszone żądanie o udostępnienie informacji | |publicznej, czy też zasadność skargi na bezczynność tego organu. Przedmiotem badania jest wyłącznie kontrola prawidłowości wykonania | |przez skarżony podmiot ustawowych obowiązków związanych z wpływem skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na | |bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oraz możliwość zastosowania sankcji przewidzianych za ewentualne | |niewykonanie lub nienależyte wykonanie tych obowiązków. | |Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego | |wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na | |podstawie odrębnych przepisów. Jak wynika z komunikatu Prezesa GUS z dnia 11 sierpnia 2015 r., opublikowanego w Dzienniku Urzędowym | |Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski z dnia 14 sierpnia 2015 r. pod pozycją 720, przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce | |narodowej w II kwartale 2015 r. wyniosło 3854, 88 złotych. Wobec tego maksymalna wysokość grzywny kształtuje się na poziomie 38548,80 | |złotych. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, | |pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi. | |Grzywna za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę ma – o czym był już mowa wyżej - charakter dyscyplinująco| |– restrykcyjny, co oznacza, że jej celem jest zarówno ukaranie organu za brak jego aktywności w realizacji spoczywających na nim | |obowiązków ustawowych jak i zmobilizowanie go do ich wykonania w sytuacji, gdy tego jeszcze nie uczynił . W przypadku niezastosowania | |się do nakazu przekazania skargi do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, grzywna może zostać wymierzona ponownie, aż do | |osiągnięcia swojego celu. Dodać również należy, że przy ponownym wymierzaniu grzywny przesłanką mającą wpływ na jej wysokość będzie | |również niezastosowanie się organu do wydanego już postanowienia sądowego w sprawie zastosowania grzywny. Mając powyższe na uwadze za | |adekwatną wysokość grzywny Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał kwotę 600 zł. | |Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. oraz w | |zw. art. 154 § 6 p.p.s.a postanowił jak w sentencji. | .