IV SO/Wr 4/19

PostanowienieWSA we Wrocławiu2019-05-07

Skład orzekający: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku nieprzekazania przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego, sąd powinien wymierzyć organowi grzywnę na wniosek skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany do wymierzenia organowi grzywny na wniosek skarżącego, jeżeli organ nie dopełni obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. Niewykonanie tego obowiązku stanowi podstawę do ukarania organu grzywną, niezależnie od merytorycznej zasadności samej skargi.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę na bezczynność Dyrektora A we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta, wniesiona w lutym 2019 r., nie została przekazana przez Dyrektora do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W związku z tym wnioskodawca wystąpił do sądu o wymierzenie Dyrektorowi grzywny za niewykonanie tego obowiązku.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wymierzył Dyrektorowi A we W. grzywnę w kwocie 200 złotych oraz zasądził od Dyrektora na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi A we W. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Dyrektorowi A we W. grzywnę w kwocie 200 (słownie: dwieście ) złotych; II. zasądzić od Dyrektora A we W. na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 8 marca 2019 r. M. W. (zwany dalej stroną, skarżącym lub wnioskodawcą) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Dyrektorowi A we W. (zwanemu dalej dyrektorem szkoły lub organem) grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi na bezczynność wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Z posiadanych przez wnioskodawcę informacji wynikało, że do dnia 7 marca 2019 r. złożona przez niego skarga nie wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W związku z powyższym strona wniosła o wymierzenie dyrektorowi szkoły grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W razie zaś dalszego pozostawania przez organ w zwłoce w realizacji wskazanego obowiązku pomimo wymierzonej grzywny, skarżący wystąpił o rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi i załączników dołączonych do przedmiotowego wniosku. Z załączonych do wniosku dokumentów wynika, że strona w dniu 13 lutego 2019 r. wniosła, za pośrednictwem organu, skargę na jego bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 15 stycznia 2019r. dotyczący wyników sprawdzianu przeprowadzonego w klasie [...] w dniu [...] listopada 2018 r. w zakresie "[...]" ([...]). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV odpis wniosku strony z dnia 8 marca 2019 r. z jednoczesnym wezwaniem do złożenia odpowiedzi wraz z odpisem został doręczony organowi w dniu 18 marca 2019 r. ( k. 12). Do dnia dzisiejszego nie nadesłano odpowiedzi na doręczony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przy czym w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej, wypełnienie wskazanego obowiązku, winno nastąpić – jak stanowi art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej u.d.i.p.) – w terminie piętnastu dni od dnia otrzymania skargi. Z treści wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że skarga dotycząca zarzucanej organowi bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej została wniesiona w dniu 13 lutego 2019 r. Zatem termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego upłynął z dniem 28 lutego 2019 r., który wypadał w czwartek. We wskazanym terminie organ nie przekazał jednak wniesionej skargi do sądu administracyjnego. Obowiązek ten nie został przy tym w ogóle wykonany, gdyż do dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku, rzeczona skarga ani odpowiedź na nią oraz na wniosek o wymierzenie grzywny nie wpłynęły do tutejszego Sądu. W tym miejscu należy podkreślić, że jedynym bowiem podmiotem uprawnionym do oceny zarówno prawidłowości wniesienia skargi jak i trafności jej zarzutów będzie sąd administracyjny, który stwierdzi, czy skarga spełnia wszelkie wymogi formalne, a następnie czy znajduje uzasadnione podstawy. Ale by tak się stało Sąd musi jednak otrzymać od organu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Przedmiotem niniejszej sprawy jest ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, nie zaś bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Stąd też bez wpływu na kształt rozstrzygnięcia pozostawały takie okoliczności jak przeświadczenie o bezprzedmiotowości skargi na bezczynność, czy sposób realizacji przez skarżącego prawa do informacji. Istotne jest więc tylko to, czy organ przekazał skargę do sądu wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, czy też nie. Mając zatem na uwadze, że zaskarżony podmiot nie uczynił zadość nałożonym na niego obowiązkom, wniosek o wymierzenie organowi grzywny okazał się zasadny. Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak wynika z obwieszczenia Prezesa GUS z dnia 19 lutego 2019 r., opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski z dnia 20 lutego 2019 r. pod pozycją 201, przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2018 r. wyniosło 4003,88 złotych. Wobec tego maksymalna wysokość grzywny kształtuje się na poziomie 40.038,80 złotych. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi. W niniejszej sprawie na wysokość wymierzonej grzywny w kwocie 200 złotych miał wpływ kilkumiesięczny okres zwłoki w przekazaniu skargi oraz okoliczność, że skarga do dnia wydania niniejszego postanowienia nie została jeszcze przesłana do tutejszego Sądu. Z drugiej strony Sąd wziął pod uwagę charakter sprawy oraz fakt, że było to jedno z pierwszych postępowań w sprawie niewykonania przez dyrektora szkoły obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., sąd orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II sentencji wynika z art. 200 p.p.s.a. W ramach niniejszej sprawy Sąd nie miał natomiast prawnej możliwości, aby wraz z wymierzeniem grzywny odnieść się do żądania rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi. Jak zasadnie bowiem zauważył skarżący, wskazany tryb postępowania jest możliwy dopiero po wymierzeniu grzywny i tylko w sytuacji, gdy organ w dalszym ciągu pozostaje w zwłoce z przekazaniem skargi wraz z odpowiedzią i aktami. W związku z czym skarżący domagając się rozpoznania jego skargi na podstawie nadesłanego odpisu winien z wystąpić z takim żądaniem ponownie po prawomocnym zakończeniu niniejszego postępowania i stwierdzeniu, że organ nie wypełnił obowiązku, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Dyrektor szkoły winien zaś wziąć pod uwagę, że wymierzenie grzywny uzależnione jest od pozostawania w zwłoce w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. oraz istnienia stosownego wniosku strony skarżącej. Oznacza to, że w przypadku niezastosowania się do nakazu przekazania skargi do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, grzywna może zostać wymierzona ponownie, aż do osiągnięcia swojego celu. Jej celem jest bowiem zarówno ukaranie organu za brak jego aktywności w realizacji spoczywających na nim obowiązków ustawowych, jak i zmobilizowanie go do ich wykonania w sytuacji, gdy tego jeszcze nie uczynił (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 września 2014 r., sygn. akt I OZ 759/14 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 7/14 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło