IV SO/Wr 5/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Salezjańskiej Szkoły Podstawowej [...] we W. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Dyrektorowi Salezjańskiej Szkoły Podstawowej [...] we W. grzywnę w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych; II. zasądzić od Dyrektora Salezjańskiej Szkoły Podstawowej [...] we W. na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 8 marca 2019 r. M. W. (zwany dalej stroną, skarżącym lub wnioskodawcą) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Dyrektorowi S. Szkoły Podstawowej [...] we Wrocławiu (zwanemu dalej dyrektorem szkoły lub organem) grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi na bezczynność wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Uzasadniając swoje żądanie strona wskazała, że w dniu 13 lutego 2019 r. wniosła, za pośrednictwem organu, skargę na jego bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 23 stycznia 2019 r. dotyczący ocen śródrocznych z zajęć wychowania fizycznego uzyskanych przez uczennice. Z posiadanych przez wnioskodawcę informacji wynikało, że do dnia 7 marca 2019 r. złożona przez niego skarga nie wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W związku z powyższym strona wniosła o wymierzenie dyrektorowi szkoły grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Skarżący domagał się wymierzenia grzywny nie w kwocie symbolicznej, ale odpowiednio wysokiej tak, aby grzywna spełniała funkcję dyscyplinującą, prewencyjną i represyjną. W razie zaś dalszego pozostawania przez organ w zwłoce w realizacji wskazanego obowiązku pomimo wymierzonej grzywny, skarżący wystąpił o rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi i załączników dołączonych do przedmiotowego wniosku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2019 r. wezwano dyrektora szkoły do złożenia odpowiedzi na wniosek. Pomimo odebrania przesyłki zawierającej wezwanie Sądu przez organ w dniu 18 marca 2019 r., do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie złożył odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przy czym w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej, wypełnienie wskazanego obowiązku, winno nastąpić – jak stanowi art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej u.d.i.p.) – w terminie piętnastu dni od dnia otrzymania skargi. Z treści wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że skarga dotycząca zarzucanej organowi bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej została wniesiona w dniu 13 lutego 2019 r. Zatem termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego – przy uwzględnieniu treści art. 83 § 2 p.p.s.a. –upłynął z dniem 28 lutego 2019 r., który wypadał w czwartek. We wskazanym terminie organ nie przekazał jednak wniesionej skargi do sądu administracyjnego. Obowiązek ten nie został przy tym w ogóle wykonany, gdyż do dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku, rzeczona skarga nie wpłynęła do tutejszego Sądu. Nie może również umknąć uwadze, że wraz ze skargą organ winien przekazać także odpowiedź na nią wraz z aktami sprawy. Tymczasem organ, nie udzielił na wezwanie Sądu odpowiedzi na skargę i tym samym nie nadesłał wraz z nią jakichkolwiek dokumentów. W tym miejscu należy podkreślić, że rolą organu nie jest rozstrzyganie co do zasadności samej skargi. Jedynym bowiem podmiotem uprawnionym do oceny zarówno prawidłowości wniesienia skargi jak i trafności jej zarzutów będzie sąd administracyjny, który stwierdzi, czy skarga spełnia wszelkie wymogi formalne, a następnie czy znajduje uzasadnione podstawy. Ale by tak się stało Sąd musi jednak otrzymać od organu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Mając zatem na uwadze, że zaskarżony podmiot nie uczynił zadość nałożonym na niego obowiązkom, wniosek o wymierzenie organowi grzywny okazał się zasadny. Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak wynika z obwieszczenia Prezesa GUS z dnia 19 lutego 2019 r., opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski z dnia 20 lutego 2018 r. pod pozycją 201, przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2017 r. wyniosło 4134,02 złotych. Wobec tego maksymalna wysokość grzywny kształtuje się na poziomie 41.340,20 złotych. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi. W realiach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że organ nie tylko znacznie uchybił terminowi przekazania skargi ale i w ogóle jej nie przekazał, jak również nie podjął żadnej aktywności w związku z doręczonym mu przez sąd zobowiązaniem. Niewątpliwie są to dla organu okoliczności obciążające, bowiem brak jest możliwości dokonania oceny przyczyn uchybienia obowiązkowi przekazania skargi do sądu. Określając wysokość grzywny w niniejszej sprawie sąd wziął zatem pod uwagę zarówno przytoczone wyżej okoliczności, które mogą świadczyć o lekceważącym stosunku organu do swoich powinności, ale również i fakt, iż organ administracji publicznej realizuje zadania ze środków publicznych, a więc każde ich uszczuplenie wpływać będzie na skuteczność realizacji tych zadań. W ocenie sądu, przy uwzględnieniu powyższych przesłanek, grzywnę w kwocie 300 zł należy uznać za adekwatną do wagi naruszenia dokonanego przez organ, zaś wymierzenie jej w tej wysokości służyć będzie realizacji zarówno funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, a także powinno zapobiec popełnianiu w przyszłości podobnych naruszeń obowiązujących przepisów. W szczególności zaś wymierzenie grzywny powinno zmobilizować organ do przekazania skargi z dnia 13 lutego 2019 r. wraz z kompletem akt i odpowiedzią na skargę do sądu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., sąd orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II sentencji wynika z art. 200 p.p.s.a. W ramach niniejszej sprawy Sąd nie miał natomiast prawnej możliwości, aby wraz z wymierzeniem grzywny odnieść się do żądania rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi. Jak zasadnie bowiem zauważył skarżący, wskazany tryb postępowania jest możliwy dopiero po wymierzeniu grzywny i tylko w sytuacji, gdy organ w dalszym ciągu pozostaje w zwłoce z przekazaniem skargi wraz z odpowiedzią i aktami. W związku z czym skarżący domagając się rozpoznania jego skargi na podstawie nadesłanego odpisu winien z wystąpić z takim żądaniem ponownie po prawomocnym zakończeniu niniejszego postępowania i stwierdzeniu, że organ nie wypełnił obowiązku, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Dyrektor szkoły winien zaś wziąć pod uwagę, że wymierzenie grzywny uzależnione jest od pozostawania w zwłoce w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. oraz istnienia stosownego wniosku strony skarżącej. Oznacza to, że w przypadku niezastosowania się do nakazu przekazania skargi do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, grzywna może zostać wymierzona ponownie, aż do osiągnięcia swojego celu. Jej celem jest bowiem zarówno ukaranie organu za brak jego aktywności w realizacji spoczywających na nim obowiązków ustawowych, jak i zmobilizowanie go do ich wykonania w sytuacji, gdy tego jeszcze nie uczynił (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 września 2014 r., sygn. akt I OZ 759/14 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 7/14 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).