IV SO/Wr 9/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. S. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. postanawia oddalić wniosek o wymierzenie organowi grzywny. W dniu 6 czerwca 2006 r. T. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. grzywny w kwocie 2000zł w związku z nie przekazaniem skargi na bezczynność tego organu Sądowi. W odpowiedzi na wniosek T. S. pełnomocnik organu rentowego wyjaśnił, że T. S. złożył skargę w organie rentowym w dniu 27 marca 2006r., zaś ten przekazał w dniu 25 kwietnia 2006r. skargę, odpowiedź na skargę i akta sprawy Sądowi Okręgowemu w Ś. w błędnym przekonaniu, że skargi na bezczynność organu rentowego podlegają rozpoznaniu przez sąd powszechny. O fakcie tym T. S. został poinformowany pismem z dnia 25 kwietnia 2006r. znak [...] w związku z czym brak jest podstaw do wymierzenia grzywny, gdyż mimo błędnego skierowania skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. do Sądu Okręgowego w Ś. zachowany został trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2006 r. sygn. akt VII U 1018/06 Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ś. uznał się niewłaściwym rzeczowo i przekazał w dniu 10 lipca 2006 r. skargę T. S. na bezczynność organu rentowego do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 zdanie pierwsze wyżej wskazanej ustawy w razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W dniu 22 marca 2006r. skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym. Z prezentaty zamieszczonej na skardze wynika, że wpłynęła ona do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych W. w dniu 27 marca 2006r. Akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę organ rentowy skierował do Sądu Okręgowego w Ś. w dniu 25 kwietnia 2006r., będąc w błędnym przekonaniu, iż w świetle art. 467 § 3 kpc w zw. z art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) skargi na bezczynność tego organu podlegają rozpoznaniu przez sąd ubezpieczeń społecznych. W tym samym dniu organ rentowy poinformował skarżącego o powyższej czynności. W ocenie Sądu okoliczności rozważanej sprawy nie uzasadniają wymierzenia organowi rentowemu grzywny. Wskazać należy, iż przepis art. 55 § 1 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnia Sąd, a nie zobowiązuje do zastosowania tego rodzaju sankcji. Ocenę w tym względzie ustawodawca pozostawił więc w pełni sądowi administracyjnemu. Natomiast postanowieniem z dnia 1 lutego 2007r., sygn. akt IV SAB/Wr 38/06 wydanym w sprawie ze skargi T. S. na bezczynność Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. w przedmiocie udzielenia informacji i ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego nie załatwienia sprawy w terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne bowiem żądana informacja została udzielona pismem z dnia 24 marca 2006r. Wobec tego, na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.